Featured Image -- 2938

தேர்வு நேரத்தில் குழந்தைகளுக்கு ஓய்வும் தேவை!

Originally posted on நான்கு பெண்கள்:

செல்வ களஞ்சியமே – 88

ரஞ்சனி நாராயணன்

ரஞ்சனி நாராயணன் ரஞ்சனி நாராயணன்

நேரமே இல்லை என்று சொல்லும் என் மாணவர்களிடம் வேடிக்கையாகக் கேட்பதுண்டு: யாருக்கெல்லாம் ஒரு நாளைக்கு 25 மணி நேரம் வேண்டும் என்று. எல்லோரும் என்னை விநோதமாகப் பார்ப்பார்கள். ஒரு மாணவரைப் பார்த்து ‘நீங்கள் எத்தனை மணிக்குக் காலையில் எழுந்திருப்பீர்கள்?’ என்று கேட்பேன். 7 மணிக்கு என்று சொன்னால் ‘6 மணிக்கு எழுந்திருங்கள் உங்களுக்கு 25 மணி நேரம் கிடைக்கும்’ என்பேன்.

சில பல சமயங்களில் நம்மால் நாம் எதிர்பார்ப்பதை குறிப்பிட்ட நேரத்தில் முடிக்க இயலாமல் போகலாம். அப்போது ஒருநாளைக்கு இன்னும் ஒரு மணிநேரம் கூட இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றும். சரி தூங்கும் நேரத்தைக் குறைக்கலாம் என்றும் நினைப்போம். ஆனால் காலையில் கண்விழிக்கவே இயலாது போகும்.

தேர்வு சமயத்தில் இரவெல்லாம் கண் விழித்துப் படிக்கும் மாணவர்களை நினைத்தால் எனக்கு வருத்தமாக இருக்கும். ஒரு உண்மையை அவர்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். உடலுக்குத் தேவையான ஓய்வைக் கொடுத்தால் தான் அது உங்களுக்கு தன் முழு ஒத்துழைப்பைக் கொடுக்கும். உழைப்பிற்குத் தகுந்த ஓய்வும் கட்டாயம் தேவை.

ஓய்வு கொடுப்பதனால் உடல் மட்டுமல்ல; உங்கள் மூளையும் உங்களுடன் நன்றாக ஒத்துழைக்கும். நன்றாகப் படித்துவிட்டு நல்ல ஓய்வும் – முக்கியமாக இரவுத் தூக்கம் நன்றாகத் தூங்கி எழுந்தால் மனமும் புத்துணர்ச்சியுடன் இருக்கும். படித்ததெல்லாம் நினைவில் நன்றாக இருக்கும். அதிகாலை வேளையில் மூளை நல்ல சுறுசுறுப்புடன்…

View original 396 more words

இது குழந்தைகளின் தேர்வு காலம்: பெற்றோர் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய 10 கருத்துகள்!

ranjani135:

செல்வ களஞ்சியமே – தேர்வுக் காலக் குறிப்புகள்

Originally posted on நான்கு பெண்கள்:

செல்வகளஞ்சியமே87

ரஞ்சனி நாராயணன்

ரஞ்சனி நாராயணன் ரஞ்சனி நாராயணன்

கோடைவந்துவிட்டது. கோடையின்சூட்டுடன்சுருதிசேர்க்க மின்வெட்டு. இவைஇரண்டுடன்கைகோர்த்துவருவது தேர்வு ஜுரம். இந்தஜுரம்பெரியவர்களையும்குழந்தைகளையும்சேர்த்துஆட்டிப்படைக்கும். நன்றாகப்படிக்கும்குழந்தைகளையும்பெரியவர்கள்படிபடிஎன்றுசொல்லிசொல்லிஒருவழிசெய்துவிடுவார்கள். இன்றைக்குப்படித்தால்நாளைநன்றாகஇருக்கலாம்’என்றுபாசிடிவ்ஆகச்சொல்லும்பெற்றோர்கள்முதல் ‘மாடு மேய்க்கத்தான் லாயக்கு’என்று நெகடிவ் ஆகச் சொல்லும் பெற்றோர்கள் வரை நாம் பார்த்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறோம்.

அதிலும்பத்தாவதுஅல்லது+2 அதாவது பன்னிரெண்டாவது வகுப்பு படிக்கும் மாணவர்கள் என்றால் தெருவில் போகிற வருகிறவர்கள் எல்லோரும் ‘இந்த வருடம் உனக்கு படிப்பு ரொம்ப முக்கியம். உன்னோடஎதிர்காலமேஇதிலதான்இருக்கு, புரியுதா? நல்லாபடிம்மா’என்றுஅறிவுரைசொல்லஆரம்பித்துவிடுவார்கள். பாவம்இந்தவகுப்புபடிக்கும்மாணவர்கள். வெளியில்போனாலே, என்னவெளிலசுத்திண்டுஇருக்கே, படிக்கலையா?என்றுகேள்விகேட்டுத்துளைத்துஎடுத்துவிடுவார்கள். சிலபள்ளிகளில் இந்த வகுப்புகளில் படிக்கும் மாணவர்களை வீட்டிற்கே அனுப்புவதில்லை என்றெல்லாம் கேள்விப்படுகிறோம்.

வருடம்முழுவதும்படிப்பதைஅந்தமூன்றுமணிநேர தேர்வு…

View original 457 more words

மலாலா: ஆயுத எழுத்து

ranjani135:

எனது புத்தகம் ‘மலாலா- ஆயுத எழுத்து’ பற்றிய முதல் மதிப்புரை. நன்றி திரு பழனிகாந்த்

Originally posted on மதிப்புரை:

மேற்குலக ஆளும் வர்க்கம், உலகளவிலான ஊடகங்களால் ஊதிப் பெரிதாக்கப்பட்ட பிம்பம் மலாலா என்று பரவலான குரல் மலாலாவுக்கு எதிராக எழுப்பப்படுகிறது. அது முழுதும் மறுக்க முடியாத கருத்து என்றாலும் அது மட்டுமே மலாலா அல்ல.

மேற்குலக நாடுகளின் ஆதரவும், ஐ.நா. சபையின் விருதுகளும், நோபல் பரிசும் மட்டுமே மலாலா என்பதாக ஒரு பிம்பம் கட்டியமைக்கப்படுகிறது. கூடுதலாக தாலிபான்களை எதிர்த்துப் பேசியவர் என்பது பின்னொட்டாகச் சொல்லப்படுவதுமான நபர் மட்டுமே மலாலா அல்ல.

மலாலா ஆயுத எழுத்து, ரஞ்சனி நாராயணன், கிழக்கு பதிப்பகம், ரூ. 90

என்னைப் பொறுத்தவரை மலாலா ஒரு குறியீடு. தாலிபான்களும், மத அடிப்படை வாதமும், பெண் கல்வியும் கட்டுப்படுத்தப்படும் ஒரு பிராந்தியத்தில் இருந்து அத்தனைக்கும் எதிராக கிளர்ந்தெழுந்து நிற்கும் ஒரு குறியீட்டுக்கான பெயர்தான் மலாலா.

View original 645 more words

கொஞ்சம் சோறு கொஞ்சம் சங்கீதம்

வலைச்சரம் ஏழாம் நாள்

விடைபெறும் நேரம்

 

கொஞ்சம் சோறு கொஞ்சம் சங்கீதம்!

சாப்பாடு என்று சொல்லும்போது எனக்கு எங்கள் இரண்டு நண்பர்கள் நினைவிற்கு வருவார்கள். முதலாமவர் பார்த்தசாரதி. என் கணவரின் அலுவலக நண்பர். அவர்கள் குழந்தைகளும் எங்கள் குழந்தைளும் ஒரே பள்ளி ஆகையால் குடும்பமே நட்பானது.

‘என்ன இன்னிக்கு தோசை கைல ஓட்டறது? உளுந்து அதிகமோ?’ என்பார். எனக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது முதல் தடவை இப்படி ஒரு காமென்ட் கேட்டு. அப்புறம் கேட்டுக் கேட்டுப் பழகிவிட்டது! அவரது மனைவியை முதல் தடவை பார்த்தவுடன் நான் கேட்ட முதல் கேள்வி இதுதான். ‘எப்பவுமே இப்படித்தானா?’ அவரும் சிரித்துக்கொண்டே ‘எப்பவும் இப்படித்தான்!’ என்றார்.

‘பருப்பு துகையல் என்றால் தொட்டுக்கொள்ள நீர்க்க கூட்டு பண்ணவேண்டும். கூட்டு என்றால் கெட்டியாக துகையல் அரைக்க வேண்டும். பொரிச்ச கூட்டு என்றால் புளித்துகையல். ரசம் என்றால் அப்பளம்….’ என்று வகை வகையாக சாப்பாடுதான் எப்பவுமே பேச்சின் மைய பொருளாக இருக்கும். எனக்கு ரொம்பவும் அதிசயமாக இருக்கும். ஆண்கள் சமையலறைப் பக்கமே போகக்கூடாது என்ற குடும்ப வழக்கத்தில் வந்த எனக்கு  இப்படி ஒரு ஆண் பேசுவது  விந்தையாகவே இருந்தது.

 

அடுத்த நண்பர் பாலக்ருஷ்ணன். இவர் சமையலில் எக்ஸ்பர்ட். விடுமுறை நாட்களில் தானே சமையல் செய்ய ஆரம்பித்துவிடுவார். ‘புருப்புசிலி என்றால் பொலபொலவென்று மணல் மணலாக இருக்கணும்’ என்பார்.  நான் இவரது மனைவியிடம், ‘நீங்க ரொம்ப அதிர்ஷ்டசாலி. அவரே எல்லாம் செய்கிறாரே’ என்றேன். அதற்கு அவர், ‘நீங்க வேற! வெளியில் போய் சாப்பிடக்கூட விடமாட்டார். உனக்கு போரடிச்சா நான் பண்றேன் என்று வந்துவிடுகிறார். இவர் எப்போ வெளியூர் போவார்னு காத்திருந்து நானும் என் பெண்ணும் போய் ஹோட்டலில் சாப்பிட்டுவிட்டு வருவோம்’ என்றார்.

 

கொஞ்சம் சங்கீதம்

எனக்கு தெரிந்த மூன்று பாட்டு ஆசிரியைகள் பற்றி சொல்ல வேண்டும். சுருக்கமாக சொல்லிவிடுகிறேன். முதல் ஆசிரியை திருமதி ராஜலக்ஷ்மி ராஜகோபாலன். புரசைவாக்கம் முத்தையா செட்டியார் பெண்கள் உயர்நிலைப்பள்ளி பாட்டு டீச்சர். குரல் ரொம்ப நன்றாக இருக்கும். அனுபவித்துப் பாடுவார். நிறைய தியாகராஜ கீர்த்தனைகள் சொல்லிக் கொடுத்தவர்.

 

இரண்டாவர் திருமதி சரோஜா. இவரிடம் நான், என் பெண், பிள்ளை எல்லோரும் பாட்டு கற்றுக்கொண்டோம். அண்ணாநகரில் இருந்தவர். நிறைய நடன நாடகங்கள் போட்டிருக்கிறோம் இவர் இயக்கத்தில். ஒருமுறை  கலைவாணர் அரங்கத்தில் ஒரு நிகழ்ச்சி. தசாவதார நடனம். முதல்நாள் அங்கு போய் ரிஹர்சல் பார்க்கப் போயிருந்தோம். அந்த மேடையைப் பார்த்த உடனே நான் டீச்சரிடம் இந்த மேடையில் உட்கார்ந்து ஒரு பாட்டுப் பாடி விடுகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு மேடையின் நடுவில் உட்கார்ந்து பாடினேன். அதுதான் எனது முதல் கடைசி மேடைக் கச்சேரி!

 

மூன்றாமவர் இங்கு பெங்களூரில் எங்களுக்குக் கிடைத்த பாட்டு டீச்சர் திருமதி லக்ஷ்மி நரசம்மா. எனது தீவிர ஆர்வத்தைப் பார்த்து தனது பாட்டு நோட்டையே என்னிடம் தூக்கிக் கொடுத்தவர். என்ன பாட்டு வேணுமோ காப்பி பண்ணிக்கோங்க. நான் சொல்லித் தருகிறேன்’ என்றார்.  ஒரே ஒரு பிரச்னை பாட்டுக்கள் எல்லாம் கன்னட மொழியில்! நான் அப்போதுதான் அந்த மொழியை எழுதப் படிக்கக் கற்றுக் கொண்டிருந்தேன். அதனால் என் கன்னட மொழிப் புலமை வளரவும் இந்த பாட்டு நோட்டு உதவியது!

 

இத்தனை கற்றுக்கொண்டும் பயிற்சி இல்லாததால் (பாடப்பாட ராகம்; மூட மூட ரோகம் என்பது போல) என் பாட்டு நின்று போய்விட்டது. ஆனால் இசையை ரசிக்கிறேன். அது போதுமே!

 

இன்றைய வலைச்சரத்தில் இடம் பெற்றிருப்பவர்கள் எனக்கு எழுதுவதற்கு தூண்டுதலாக இருப்பவர்கள். என்னுடைய எழுத்துக்களுக்கு தவறாது வந்து கருத்துரை சொல்பவர்கள். இவர்களுடைய எழுத்துக்களுக்கு நான் ரசிகை. வலைச்சரத்தின் கடைசி நாளான இன்று இவர்களை இங்கு கௌரவிப்பதில் பெருமை கொள்ளுகிறேன்.

 

ஜோதிஜி

அதிகமாக திருப்பூர் பற்றித்தான் எழுதுவார். அங்கு நூற்பாலையில் பொதுமேலாளராக இருப்பதால். அவற்றைவிட தனது குடும்பத்தைப் பற்றி ஒரு தந்தையாக, மகனாக அவர் எழுதும் பதிவுகள் நான் அதிகம் விரும்புபவை. நல்ல நண்பர். நல்ல நல்ல வலைத்தளங்களை எனக்கு அறிமுகம் செய்தவர்.  ‘தினமும் ஒருமணி நேரம் இணையத்தில் நல்ல தளங்களாகத் தேடிப்பிடித்து படியுங்க’ என்பார்.

தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியே இருக்கின்றார்

“ஏதாவது கதை சொல்லுங்க அப்பத்தா” என்றால் இவர் சொல்லும் வட்டார வழக்குத் தமிழ் வார்த்தைகள் அவர்களுக்குப் புரியாமல் அது குறித்து அப்டின்னா? என்று தொடர் கேள்விகளை எழுப்ப அம்மாவுக்கு அலுப்பாகி விடும்.

தொலைவில் இருப்பதால் தன் குழந்தைகளுக்கும், தன் அம்மாவிற்கும் தொடர்பில்லாமல் இருக்கும் நிலை பற்றிப் பேசுகிறார் இந்தப் பதிவில்.

மதிப்பெண்கள் என்றொரு கீரிடம்

‘வகுப்பாசிரியருக்கு மகளின் மதிப்பெண் என்பது அவரது கீரிடத்தில் வைக்கப்படும் வைரக்கல். எனக்கோ அது முக்கியமென்றாலும் அது மட்டுமே முக்கியமல்ல என்பதை அவரிடம் எப்படி சொல்ல முடியும்?’ என்று கேட்கிறார் இந்தப் பதிவில்.

ஒவ்வொரு பெற்றோரும் படிக்க வேண்டிய பதிவு இது.

 

 

திண்டுகல் தனபாலன்

இவரும் மிகப்பிரபலமான வலைப்பதிவர். தினம் ஒரு பதிவு என்றெல்லாம் எழுதுவதில்லை. ஆனால் எழுதினால் அன்று இவரது வலைப்பதிவு ஹவுஸ்ஃபுல் தான்!

பின்னூட்ட புயல் என்ற செல்லப்பெயரும் இவருக்கு உண்டு.

பொதுவாக திருக்குறளை வைத்து பதிவுகள் எழுதுவார். திருக்குறளுடன் திரைப்பாடல்களும் இடம் பெறும். ISO பற்றிய பதிவுகளும் உண்டு.

இப்போது புதிய/பழைய பதிவர்களுக்கு ‘லிங்கா…?’ என்று தொழில்நுட்பம் கற்றுத் தருகிறார்.

சென்ற ஆண்டு பதிவர் விழா சிறக்க இவரது உழைப்பும் முக்கியக் காரணம்.

வலைச்சரத்தில் அறிமுகம் ஆகும் அத்தனை தளங்களும் இவருக்குத் தெரிந்தவையே. ஒன்றிரண்டு புதிது என்றால் நாம் அதிர்ஷ்டசாலி என்று சொல்லிக்கொள்ளலாம். பெரிய மீசையின் பின் ஒளிந்திருக்கும் நல்ல மனிதர்.

துளசிதளம்

இவரை அறியாதவர்கள் வலையுலகத்தில் இல்லை. கோவில் கோவிலாகப் போய் ‘ஹையோ…..ஹையோ’ என்று தெய்வங்களை தரிசித்துவிட்டு வருபவர்.

ஒலகக் கோப்பை ஓபனின் செரிமனி

நான் மிகவும் விரும்பிப்படிக்கும் தளம். பயணக் கட்டுரைகள், இவர் இருக்கும் நியுசிலாந்து நாட்டில் நடக்கும் நிகழ்ச்சிகள் என்று எப்பவுமே பிசியாக இருக்கும் இவரது தளம். மெல்லிய நகைச்சுவையுடன் ஒரு விவரம் விடாமல்  தான் பார்த்த இடங்களைப் பற்றி எழுதுவார் இந்த வலைப்பதிவாளர் துளசி கோபால்.

சுமார் பத்து வருடங்களாக வலைப்பதிவு செய்துவருகிறார்.  இவரது வலைப்பதிவுகளை ஆரம்பகாலத்திலிருந்து  படிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறேன். அப்படி படிக்க விருப்பம் இருக்கிறவர்களுக்கு இந்த சுட்டி உதவும்.

 

 

எங்கள் ப்ளாக்

மொத்தம் ஐந்து ஆசிரியர்கள். ஒவ்வொரு வாரம் பாசிடிவ் செய்திகள் போடுவது ஸ்பெஷாலிட்டி. நான் ரொம்ப விரும்பிப் படிப்பது ‘திங்க’ கிழமைப் பதிவுகள் தான். இந்த முறை மாறுதலாக ஒரு ஆராய்ச்சி செய்திருக்கிறார், ஸ்ரீராம். அலேக் அனுபவங்களும் அருமையாக இருக்கும்.

 

 

மின்னல்வரிகள்

வரிக்கு வரி நகைச்சுவை யுடன் எழுதும் பாலகணேஷ் – இன் வலைத்தளம். போன வருடம் இவரது சரிதாயணம் புத்தகம் (வலைபதிவில் எழுதியது) வெளியாகியது. விடாமல் சிரித்து மனதை லேசாக்கிக் கொள்ள சிறந்த வலைத்தளம்.

மொறுமொறு மிக்ஸர்

மேய்ச்சல் மைதானம் என்று இன்னொரு தளமும் வைத்திருக்கிறார்.

 

 

நாச்சியார்

தனது அம்மாவின் பிறந்த நாளன்று தானும் அவருமாகப் போய் கல்லூரியில் சேர்ந்ததை விவரிக்கிறார்.

கல்லூரிக்குப் போகலாமா?

அப்பா எனும் அருமருந்து

எத்தனை வயதானாலும் நம் அம்மா அப்பா என்றால் தனி பாசமும், பிணைப்பும் இல்லையா?

 

 

ஹுசைனம்மா

டவுட்ஃபுல் டயட்

‘இப்படியாக, ஒரே மாதத்தில் 6 -7 கிலோ எடை குறையவும், பார்ட்டி பயங்கர சந்தோஷமும்  பெருமையுமாக என்னிடம் வந்து சொன்னார்’ பார்ட்டி என்பது இவரது கணவர் தான். அவர் மேற்கொண்ட டயட் பற்றி வயிறு வலிக்கும் அளவிற்கு சிரிக்க சிரிக்க எழுதுகிறார்.

யரலவளழ

சுமார் 30 வருடங்களாக குர் ஆனை அரபு மொழியில் ஓதி வருகிறேன். பிறந்ததிலிருந்து பேசி, எழுதி, படித்து, சுவாசித்து வரும் தமிழிலேயே நான் புலமை பெறவில்லை எனும்போது, கேள்வியறிவைக் கொண்டு மட்டுமே வாசித்து வரும் அரபு மொழியில் புலமை இருக்குமா என்ன? என்று கேட்கிறார். மேலே படித்துப் பாருங்கள்.

 

 

கீதா சாம்பசிவம்

எண்ணங்கள்

சாதாரண மனிதனின் சாமர்த்தியத்தைப் பார்ப்போம்!

ஆம்ஆத்மி கட்சின்னா இவங்களுக்கு கிர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் தான்! இவங்க சொல்லியிருப்பதும் நிஜம் என்றாலும், கொஞ்சம் பாஸிடிவா யோசனை பண்ணுங்க, ப்ளீஸ்!

 

கிச்சடின்னா உண்மையில் என்னனு தெரியுமா?

சமையலை ரசிச்சு ரசிச்சு எழுதறாங்க!

கீதாவும் 2005 லிருந்து பதிவு எழுதுகிறார். முதலிலிருந்து இரண்டு மூன்று பதிவுகள் படித்திருக்கிறேன். தொடர வேண்டும். தொடருவேன்.

இவரது மற்ற தளங்கள்

கண்ணனுக்காக

சாப்பிடலாம் வாங்க

பேசும் பொற்சித்திரமே

என் பயணங்களில்

ஆன்மீக பயணம்

 

 

ராஜலக்ஷ்மி பரமசிவம் அரட்டை என்ற தளத்தில் எழுதுபவர்.

வீட்டில் விசில்

அமெரிக்காவில் இருக்கும் தனது மகள் வீட்டிற்குப் போனபோது ஸ்மோக் டிடெக்டரால் தான் பட்ட அவஸ்தையை நகைச்சுவையாக வர்ணிக்கிறார்.

இவரது இரண்டு மின்னூல்கள் வெளி வந்திருக்கின்றன. இவரது கதாபாத்திரங்கள் ராசியும் விஷ்ணுவும் பதிவுலகில் பிரசித்தி பெற்ற தம்பதி.

ஊஞ்சல் என்ற தனது சமீபத்திய பதிவில் ‘சோம்பலாயிருந்தது. உடல், மனம்  இரண்டும் தான்’ என்று எழுதியிருந்தார். சீக்கிரமே மறுபடி எழுத ஆரம்பிப்பதாகவும் சொல்லியிருந்தார். ஆனால் இதுவரை எதுவும் எழுதவில்லை.

மிக விரைவில் இவர் இந்த மனச்சோர்வு நீங்கி புத்துணர்ச்சியுடன் மீண்டும் பதிவுலகில் வலம் வர வாழ்த்துக்கள்!

 

 

மனோ சாமிநாதன் முத்துச்சிதறல்

இவரது வலைத்தளத்தில் கொட்டிக் கிடக்கும் முத்துக்களில் சில:

அனுபவ முத்துக்கள், ஓவிய முத்துக்கள், கவிதை முத்துக்கள், குறிப்பு முத்துக்கள், கைவினைக்கலை முத்துக்கள், சமையல் முத்துக்கள், சிந்தனை முத்துக்கள், சிறுகதை முத்துக்கள், மருத்துவ முத்துக்கள், முத்துக்குவியல் ரசித்த முத்துக்கள்

உதவி எனப்படுவது யாதெனில்…

‘ரொம்ப ரொம்ப சின்ன உதவிகளை அவசரத்திற்கு செய்யத் தயங்காதீர்கள். உங்களுக்கு அதன் பின் அதுவே பழக்கமாகி விடும். அதன் பின் எத்தனை நண்பர்கள் உங்களுக்குக் கிடைக்கிறார்கள் என்று பாருங்கள்! பிரமித்துப்போவீர்கள்!! உதவும் மனப்பான்மை நம்மில் வளர வித்திடுங்கள்!!’ என்கிறார்.

இவரது ஓவிய முத்துக்களிலிருந்து

இந்தப் புன்னகை என்ன விலை?

 

.

என் மன ஊஞ்சலில்

ராதா பாலு – எழுத்துலகில் எனது நீண்ட நாளைய தோழி. இன்னும் நேரில் பார்த்ததில்லை. நிறைய பத்திரிகைகளில் எழுதுகிறார். பல வெளிநாடுகளுக்கு போய் வந்திருக்கிறார். அந்த அனுபவங்களையும் எழுதுகிறார்.

‘புத்தகங்களைப் படிப்பதும்,அறிந்தவற்றையும்,அனுபவங்களையும் எழுதுவதும் எனக்கு மிகவும் பிடித்த விஷயங்கள்.கடந்த 30 வருடங்களுக்கு மேலாக நான் எழுதிய கதை,கட்டுரை,ஆலய தரிசனம்,சமையல் குறிப்புகள் பல தமிழ் இதழ்களில் வெளியாகின்றன.  அவற்றின் தொகுப்பே இந்த வலைப்பூ.சமையல் குறிப்புகளை அறுசுவைக் களஞ்சியத்தில் காணலாம்’ என்று சுய அறிமுகத்தில் கூறுகிறார்.

 

புலியின் வாலைப் பிடித்தேன்!!

.

எண்ணத்தின் வண்ணங்கள் என்று இன்னொரு வலைத்தளமும் வைத்திருக்கிறார்.

சமையல் குறிப்பிற்காக அறுசுவை களஞ்சியம் என்ற தளம் வைத்திருக்கிறார்.

 

 

திருமதி இராஜராஜேஸ்வரி ஆன்மீகப் பதிவுகள் எழுதுபவர். சமீபத்தில் உடல்நிலை சரியில்லை என்று எழுதியிருந்தார். உயர் ரத்த அழுத்தம் காரணமாக கட்டாய ஓய்வில் இருப்பதாக தனது பதிவில் சொல்லியிருந்தார். பிறகு தகவல் எதுவுமில்லை. பதிவர்கள் யாருக்காவது அவரை வலைப்பதிவிற்கு வெளியே தெரியுமா என்று தெரியவில்லை. யாருடனாவது அவர் தொடர்பில் இருக்கிறாரா என்றும் தெரியவில்லை. மிக விரைவில் அவர் குணமாகி மறுபடியும் வலையுலகில் எழுத ஆரம்பிக்க வேண்டுமென்ற பிரார்த்தனையுடன் எனது வலைச்சர ஆசிரியர் பொறுப்பை முடிக்கிறேன்.

 

இந்த ஒருவாரம் என்னுடைய பதிவுகளைப் படித்து ரசித்து பின்னூட்டமிட்ட எல்லோருக்கும் எனது சிரம் தாழ்ந்த நமஸ்காரங்கள்.

 

எனது வலைத்தளத்தில் தொடர்ந்து சந்திக்கலாம்.

யேன் கேன் குக் ஸோ கேன் யூ!

வலைச்சரம் ஆறாம் நாள்

Yan can cook so can you!

அந்தக்காலத்தில் நம் தூரதர்ஷன் மட்டுமே செங்கோலோச்சிக் கொண்டிருந்த நாட்களில் முதன்முதலாக ஸ்டார் ஆங்கில சானல் வர தொடங்கியது.  அதில் நாங்கள் விரும்பிப் பார்த்த ஒரு நிகழ்ச்சி நான் மேலே எழுதியிருக்கும் தலைப்பு. சமையல் நிகழ்ச்சி யேன் என்ற சைனாகாரர் வந்து சமைப்பார். எல்லாமே அசைவ உணவு தான். ஆனாலும் அதை நான் விரும்பிப் பார்க்கக் காரணம் அவர் செய்யும் விதம். அப்புறம் அந்த சமையலறை. பளபளவென்று இருக்கும். அவர் பயன்படுத்தும் பாத்திரங்களும் கத்திகளும் கண்ணைப் பறிக்கும் சுத்தம். ஒவ்வொரு முறை காய்கறி கட் பண்ணிவிட்டு டேபிளை அழகாத் துடைத்து விடுவார். துளிக்கூட சிந்தாமல் சிதறாமல் பொருட்களை – ஒன்றைக்கூட கையால் தொடமாட்டார் – அதுவே எனக்குப் பிடித்தது. அவர் கொண்டு வரும் மீன், இறைச்சி ஆகியவை மிகவும் சுத்தமாக இருக்கும். நம்மூர் சமையல் நிகழ்ச்சி செய்பவர்கள் நிச்சயம் அவரைப் பார்த்துக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

 

தொடர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த எனக்கு ஒரு நாள் அவர் உயிருடன் பாம்பை கொண்டு வந்தவுடன் ஒரு மாதிரி ஆகிவிட்டது. அன்று பாம்பு பஜ்ஜியோ என்னவோ, அத்துடன் அந்த நிகழ்ச்சி பார்ப்பதை நிறுத்தி விட்டேன்.

 

இப்போது FoodFood, khana khazana ஆகிய ஹிந்தி சானல்கள் முழுக்க முழுக்க சமையலுக்காகவே – 24 மணி நேரமும் சமைக்கிறார்கள். அய்யோ! என்னால் ஒரு மணி நேரம் சமைக்க முடியவில்லையே! இந்த இரண்டு சானல்களிலும் கூட சமையலறை மிகவும் சுத்தம். அதேபோல பயன்படுத்தும் பாத்திரங்கள் பளபள!

 

இதையெல்லாம் பார்த்துவிட்டு நம்மூர் சமையல் நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்கவே பிடிப்பதில்லை. அதுவும் வெள்ளிக்கிழமைகளில் வரும் டாக்டர் பட்டம் வாங்கியவர் கையாலேயே உப்பையும் போடுவார். மிளகாய் பொடி, மஞ்சள் பொடி எல்லாவற்றையும் அதே கையாலேயே….! பார்க்கவே பிடிக்காது!

 

ஒரே ஒரு விஷயம் எனக்கு ரொம்ப நாட்களாக புரியவில்லை. சமையல் நிகழ்ச்சிகள் செய்ய ஆரம்பிப்பவர்கள் நாளாக நாளாக குண்டாகி விடுகிறார்களே! அது எப்படி? சமைத்ததை தாங்களே சாப்பிட்டு விடுவார்களோ!

 

இன்றைய வலைச்சரத்தை சிறப்பிக்கும் பதிவர்கள்

 

 

ஷைலஜா

எண்ணிய முடிதல் வேண்டும் என்ற வலைத்தளத்தின் சொந்தக்காரர். நிறைய பத்திரிகைகளில் எழுதி வருகிறார். கவிதைகள் எழுதுவதிலும் வல்லவர். நிறைய போட்டிகளில் பங்கு கொண்டு பரிசுகள் வாங்கியிருக்கிறார்.

இன்றைய வலைச்சரத்தில் காதலர் தின சிறப்புப் பதிவு இவருடையது தான்.

நின்னையே ரதியென்று….

காதல் புதிதா  , பழசா?

 

உயிர்களிடத்து அன்பு வேண்டும்  சிறுகதை

காரிலிருந்து இறங்கிய ஸ்ரீதரனுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. சென்னைக்கு அருகில் இத்தனை அருமையான கிராமமா? எங்கு திரும்பினாலும் பசுமை. நிறைய மரங்கள். அழகான தோப்புகள். வாசலில் மாடுகள்.

 

இன்னம்புரான்

‘இ’ ஸார் என்று எங்கள் குழுவினரால் (வல்லமை மற்றும் மின்தமிழ் குழுமங்கள்)  அன்புடன் அழைக்கப்படும் இன்னம்புரான் சௌந்தரராஜன். இந்திய அரசில் மிகப்பெரிய அதிகாரியாக பல வருடங்கள் டெல்லியில் இருந்தவர். எதைப்பற்றி எழுதினாலும் அதில் ஒரு தீர்மானம், தெளிவு இருக்கும். நிதானமாகப் படிக்க வேண்டிய எழுத்து.

நிறைய எழுதும் இவரது எழுத்துக்களிலிருந்து ஒரு துளி இங்கே.

‘மடல்பெரிது தாழை மகிழினிது…’:3

மொத்தம் ஐந்து கடிதங்கள். இந்த மூன்றாவது கடிதம் நிச்சயம் படிக்க வேண்டிய ஒன்று. அதனால் இதற்கு இணைப்புக் கொடுத்திருக்கிறேன். இதற்கு முன் பின் இருக்கும் கடிதங்களையும் படியுங்கள்.

‘மடல்பெரிது தாழை மகிழினிது…’:6

கடிதம் எழுதுவது பற்றியும், அதை எழுதியவர்கள் பற்றியும் மிக மிக சுவாரஸ்யமாகச் சொல்லுகிறார்.

மொத்தம் ஐந்து கடிதங்கள். ஒவ்வொன்றாகப் படியுங்கள்.

ஆலோசனை – பார்வதி ராமச்சந்திரன்

விரதம் பூஜைகள் என்று ஆன்மீக அனுபவங்கள் இங்கு நிறையக் கிடைக்கும். வயதில் இளையவர் ஆனாலும் இந்த விஷயங்களை மிகச் சிறப்பாக எழுதுகிறார்.

நாராயணீயத்தை கண்ணனை நினை மனமே என்று தொடராக எழுதி வருகிறார்.சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோகங்களுக்கு தமிழில்  சிறப்பான விளக்கங்களும்,  கூடவே ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களையும் மேற்கோள்காட்டி நம்மை மனமுருகச் செய்கிறார்.

கோலங்கள்…கோலங்கள்…..

கோலங்கள் பெண்களின் கலா ரசனை மாற்றும் அழகுணர்ச்சியை வெளிப்படுத்துவதர்காக மாத்திரம் அல்ல. கோளங்களின் சக்தி வாய்ந்த எந்திரங்கள் மறைந்திருக்கின்றன. கோலங்கள் தெய்வீக சக்தி கொண்டவை என்கிறார்.

 

 

அரும்புகள் மலரட்டும் அ. பாண்டியன்

க00 – 100 – C – நூறின் வரலாறு

100 என்பது மூன்றிலக்க எண்களின் முதல் எண். எந்த எண்ணுக்கும் இல்லாத சிறப்பு இந்த நூறு எனும் எண்ணிற்கு உண்டு. எப்பவும் ஆண்டின் முதல் நாளுக்கு நாம் கொடுக்கும் முக்கியத்துவம் போல மூன்றிலக்க எண்ணின் முதல் எழுத்தான நூறுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறோம்.

 

பின்லாந்து கல்விமுறை – ஒரு பார்வை

அப்படி  என்னதான் இருக்கிறது பின்லாந்து கல்விமுறையில்?

பின்லாந்தில் ஏழு வயதில்தான் ஒரு குழந்தை பள்ளிக்குச் செல்லத்

தொடங்குகிறது. ஒன்றரை வயதில் ப்ளே ஸ்கூல்,இரண்டரை வயதில்

ப்ரீ-கேஜி., மூன்று வயதில் எல்.கே.ஜி., நான்கு வயதில் யு.கே.ஜி என்ற

சித்ரவதை அங்கே இல்லை.

 

கோமதி, குங்குமம்தோழியில் சிறப்பு விருந்தினராக அடையாளம் காணப்பட்டவர்.

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது

மதுரையில்  டெம்பிள் சிட்டி என்ற ஓட்டலில்,  காலம் மாறும்போது நம் உணவு  உண்ணும் முறை மாறியதை  வருடங்கள் போட்டுப்   படம் வரைந்து பிரேம் போட்டு  மாட்டி  வைத்து இருந்தார்கள்.

 சிக்கு புக்கு ரயிலே ரயிலே !

இவர்கள் அமெரிக்காவில் பயணம் செய்த பழைய காலத்து ரயிலைப் பற்றி (விண்டேஜ் ரயில்!) இந்த பதிவு. இந்தப் பதிவின் முன்னுரை சுவாரஸ்யம். கூடவே கணவர் வரைந்த ரயிலடி அத்தை வீட்டின் வண்ணப்படமும்.

 

 

எழிலாய் பழமை பேச என்று அந்தியூரான் பழமைபேசி எழுதுகிறார் தனது

மணியின் பக்கங்கள் என்ற வலைத்தளத்தில்.

பட்டி நோம்பி

“ஆமாமாங். இப்பெல்லாம் ஆருங் முன்ன மாதர தை நோம்பியெல்லாங் கும்புடுறாங்க? அல்லாம் மாறிப் போச்சு பாருங்!”

இவரது கவிதை ஒன்று:

கதிரேசன் பெண்டாட்டி

 

 

சொக்கன் சுப்பிரமணியன் உண்மையானவன் என்ற வலைப்பதிவின் சொந்தக்காரர்.

பணமா படிப்பா சாதிக்க எது தேவை  அவர் இருக்கும் ஆஸ்திரேலியாவில் நடந்த ஒரு வழக்காடு மன்றம் பற்றிச் சொல்லுகிறார். ஆடியோவும் கேட்கலாம்.

ஆஸ்திரேலியா செல்ல விருப்பம்ள்ளவர்களுக்கு ஒரு வழிகாட்டி தொடர் இங்கே

 

 

 

ஊமைக்கனவுகள்

ஜோசப்விஜூ

நூறாண்டுக்கு முற்பட்ட கடிதமும் ஒரு பூட்டின் சாவியும்

திருக்குறளில் 135 அதிகாரங்களோடு ஒரு சுவடி பிரான்சில் இருப்பதாக ஆய்வாளர் ஒருவர் குறிப்பிட்டுள்ளதாக கவிஞர் பாரதிதாசன் ஒரு பின்னூட்டத்தில் கூறியிருந்ததை வைத்து இவர் எழுதிய பதிவு இது.

 

 

வெங்கட் நாகராஜ்

இடைத்தேர்தல் மற்றும் தேர்தல் – திருவரங்கத்தின் இடைத்தேர்தல், டெல்லியின் தேர்தல் பற்றிய பதிவு.

இவரது மாஸ்டர் பீஸ் பயணக் கட்டுரைகள் தான். இவை தவிர வெள்ளிக்கிழமைதோறும் வரும் ப்ரூட் சாலட்.

நிறைய புத்தகங்கள் படிப்பவர். அதனால் புத்தக விமரிசனங்களும் வரும். சமீபத்திய புத்தக விமரிசனம்:

அக்கா – துளசி கோபால்

தம்பதிகளை சேர்த்தே சொல்லிவிடலாம்.

இதோ ஆதி வெங்கட் – கோவை2தில்லி என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதுகிறார்.

தனது வலைச்சர வாரத்தில் கணவருக்கு இணையாக பயண கட்டுரை எழுதி அசத்தியவர். இவரும் புத்தக விமரிசனங்கள் எழுதுகிறார். சமையல் குறிப்புகளும் இவரது தளத்தில் உண்டு.

சாப்பாட்டுப் புராணம்! – சமஸ்!

ஆத்தா நான் பாஸாயிட்டேன்!!!!

எந்தப் பரீட்சையில்?

திருமணத்திற்குப் பெண் பார்க்கும்போது முகநூல் கணக்கு இருக்கா என்று கேட்க வேண்டுமாம்!

 

சித்ரா சுந்தர்

சித்ராவின் பொழுதுபோக்குப்  பக்கங்கள்  என்ற பெயரில் இரண்டாவது தளம் வைத்திருக்கும் சித்ரா சுந்தர். இவங்க வீட்டு பிரேம்குமார் இவர் தான். வேர்ட்ப்ரெஸ் –இல் இருக்கும் தளம் சமையலுக்கு என்றால் இந்தத் தளம் பல்சுவைக்கும்.

பரலெ பஞ்ஞானு னுன்னெ…

தனது ‘மிமிக்ரி’ திறமையை வைத்து தன் கணவரை ஒட்டியதை சிரிக்கச் சிரிக்கச் சொல்லுகிறார்.

 

தில்லையகத்து க்ரானிகல் வலைத்தளத்தின் சொந்தக்காரர் துளசிதரன்.

கற்க கசடற…. கற்பிக்கவும் கசடற… என்கிறார்.

கல்வி என்பது கற்றல். கற்றல் என்பதன் அர்த்தத்தை நமது கல்வியாளர்கள் மறந்துவிட்டார்களோ என்ற ஐயம் அடிக்கடி எழுகின்றது என்பவர் ஆசிரியர்களின் கடமை பற்றிப் பேசுகிறார்.

இப்படியும் புத்தக விமரிசனம் எழுதலாம் என்று காட்டுகிறார்.

வாத்தியாரின் சரிதாயணம், சிரிதாயணமே!

நிகழ்காலம்

பெண்களும் அரசியல் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்….

‘கவிதை,கதை, சமையல் அத்தோடு அரசியலும் கொஞ்சம் பேசுங்கள் பெண்களே…. உங்களின் பங்கும் இருக்கிறது இந்த சமுதாய மாற்றத்தில்…ஆண்களே உங்கள் வீட்டுப் பெண்களை வீட்டு அரசியலை விடுத்து நாட்டு அரசியலை பேச உதவுங்கள்….’ என்று வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்.

 கொட்டுங்கள் உங்கள் மனதின் குப்பைகளை ….

முருகானந்தன் கிளினிக்

சமையலறைத் தூய்மையில் வெட்டும் பலகையின் (Cutting board)  சுத்தத்திற்கு முக்கிய இடம் உண்டு. அவற்றை உரிய முறையில் கழுவி கிருமி நீக்கம் செய்து உபயோகிப்பதை வழமையாகச் செய்ய வேண்டும். இல்லையேல் நோய்களை உண்டாக்கக் கூடிய E. Coli and Salmonella  போன்ற கிருமிகள் அதில் தங்கியிருந்து நோய்களைப் பரப்பக் கூடும் என்கிறார்.

சமையலறை வெட்டும் பலகையால் நோய்கள்

பாட்டா பாட்டிகளின் பாலுணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்

அம்மப்பாவிற்கு தலையிடி என்பதால் ஆதூரத்துடன் நெற்றியைத் வருடிவிடும் அம்மம்மாவின் செயல் பிள்ளைகளுக்குச் சினமாக இருக்கிறது. அவர்களது தனிப்பட்ட உணர்வுகளுக்கும் செயற்பாட்டிற்கும் உகந்த சூழலை ஏற்படுத்திக் கொடுங்கள். அவ் விடயத்தில் அவர்களது செயற்பாடுகளை ஏளனமாகப் பார்ப்பதையும், குற்றம் குறை சொல்வதையும் நிறுத்துங்கள். இது பற்றிய வெளிப்படையான கலந்துரையாடலை சம்பந்தப்பட்டவருடன் தனிப்பட்ட முறையில் ஆரம்பியுங்கள்.

அவர்களது வாழ்வில் வசந்தம் மீண்டும் மலரட்டும்.

அருமையான ஆலோசனைகள்.

விமரிசனம் – காவிரி மைந்தன்

பாட்டி, அம்மா, மனைவி, மகள், பேத்தி …

என் அம்மா அனுபவித்த துன்பங்களை உடனிருந்து

பார்த்ததால் – நான் எனக்குள் எடுத்துக் கொண்ட

உறுதி என்னவென்று படியுங்கள்.

 

நிறைய அரசியல் பதிவு எழுதினாலும் இந்தப் பதிவு எனக்கு மிகவும் பிடித்த பதிவு. ஒரு நல்ல மனிதரின் உள்ளம் நமக்குப் புரிகிறது.

 

ராமலக்ஷ்மி : முத்துச்சரம் என்ற வலைத்தளம் வைத்திருப்பவர்.

பல்கலை வித்தகி. நிறைய பத்திரிகைகளில் இவரது கவிதைகள், கதைகள், புகைப்படங்கள் வந்த வண்ணமிருக்கின்றன. பல ஆங்கிலக் கவிதைகளை மொழி பெயர்ப்பு செய்கிறார்.

குழந்தைகளின் அழுகை பாடல் 1 எலிசபெத் பேரட் ப்ரௌனிங்

 

வயலோடு உறவாடி – தினமணிகதிரில் வந்த சிறுகதை

சென்ற வருடம் இவரது சிறுகதை தொகுப்பு ‘அடைமழை’, கவிதைத் தொகுப்பு ‘இலைகள் பழுக்காத காலம்’ இரண்டு புத்தகங்கள் வெளியாகின.

 

 

 

 

 

 

 

காதல் பேச்சு

 

காதல் பேச்சு –

எழுதியவர் அந்தக் காலத்து எழுத்தாளர் எஸ்.வி.வி.

 

காதல் பேச்சு காதுக்குக் காது வைத்த மாதிரி இருக்கும். வேறு ஒருவர் காதிலும் படும்படியாக இராது.

கோபப்பேச்சோ அதற்கு நேர் எதிரிடையாக இருக்கும். புருஷன் பெண்ஜாதிகளுக்குள் இருந்தாலும் ஊரைக் கூட்டும். மாம்பலத்தில் பேசினால் மயிலாப்பூர் அதிரும்.அது அந்தப் பேச்சின் இயல்பு. பரீட்சார்த்தமாக ‘உனக்கு புத்தி இருக்கிறதா? இல்லையா? உப்புப் போட்டுத் தின்கிறாயா? இல்லையா? என்று மெள்ளச் சொல்லிப் பாருங்களேன், சுவாரஸ்யப் படுகிறதா என்று! படாது. அது மேல் ஸ்தாயியில் இருக்க வேண்டிய பேச்சு. அதனால் என்ன ஊர் கூடட்ட்டும், அது அப்படித்தான் கிளம்பும்.

 

உலகத்தில் கோடான கோடி ஜனங்களும் காதலர்களும் இருக்கிறார்களே! இதுவரையில் எங்கேயாவது காதலர்கள் என்ன பேசிக்கொள்ளுகிறார்கள், எப்படிப் பேசிக் கொள்கிறார்கள் என்று யாராவது கேட்டிருப்பார்களே? இருக்கவே மாட்டார்கள்.

 

ஜனங்கள் நிறைந்த பனகல் பார்க்கைப் போன்ற இடமாகவே இருக்கட்டும். இருவர்களும் ஒரு சிமிட்டி பெஞ்சின் மேல் போய் உட்கார்ந்தார்களானால் இந்த உலகத்தையே மறந்துவிடுவார்கள். யார் வருகிறார்கள், யார் போகிறார்கள், என்ன நடக்கிறது, ரேடியோவில் வீணையா, வாய்ப்பாட்டா என்று அவர்களுக்கு ஏதாவது தெரியுமா? தெரியாது. பெண்ணின் பேச்சிலும் முக உல்லாசத்திலும் ஆண் அழுந்திக் கிடப்பான். ஆணின் பேச்சிலும் அவன் அசடு தட்டும் மூஞ்சியிலும் பெண் லயித்து நிற்பாள். எப்பொழுதும் பெண்தான் கெட்டிக்காரி. இம்மாதிரி சந்தர்ப்பங்களில் ஆண் மூஞ்சி அசடு வழியும். பெண் எல்லா உணர்ச்சிகளையும் அமுக்கி வைத்துக்கொண்டு ஆட்டம் காட்டிக் கொண்டிருப்பாள்.

 

இப்படி உலகத்தையே மறந்து இருவர்களும் சல்லாபமாய்ப் பேசிக் கொள்ளுகிறார்களே! குறுக்கும் நெடுக்கும் யதேச்சையாய் எத்தனை பேர்கள் போகிறவர்கள்? இவர்கள் நிலைமையைப் பார்த்து என்ன பேசிக் கொள்ளுகிறார்கள் என்று காதில் வாங்க வேண்டுமென்றே குறுக்கும்  நெடுக்கும் போகிறவர்கள் எத்தனை பேர்கள்? இவர்கள் காதில் அரைக்கால் பேச்சாவது விழுமோ? துளிக்கூட விழாது. அதுதான் காதல் பேச்சின் இயல்பு.

குஷி கிளம்பும் காலத்தில், புருஷன் பெண்ஜாதியை ‘என் கண்ணே! என் மூக்கே! தேனே, பாலே, சர்க்கரைக் கட்டியே, என் கட்டெறும்பே!’ என்று இம்மாதிரி கொஞ்சுகிறானா என்று யாராவது கண்டதுண்டோ? யார் தெரிந்து கொள்ள முடியும் அவரவர்கள் கொஞ்சல் அவரவர்களோடு பிறந்து காற்றில் பறந்து போகிறது. நாடகத்திலும் சினிமாவிலும் அவைகளை நாம் கேட்கிறோம்.

அதைத் தவிர நிஜ உலகத்தில் அவைகளை நாம் கேட்க முடியுமோ?

‘என் கட்டெறும்பே?’ என்று நான் சொன்னதைப் பார்த்துச் சிலர் சிரிக்கலாம். ‘அப்படி ஒரு கொஞ்சலா?’ என்று பலர் நகைக்கலாம். ஆனால், ‘இவருக்கு எப்படித் தெரிந்தது? நம்மா வீட்டுக்காரர் இவரிடத்தில் போய் ‘அசட்டுப் பிசட்டென்று சொல்லிக் கொள்கிறார் என்ன?’ என்று நினைக்கிறவர்களும் அநேகம் பேர் இருப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன்.

அது போகட்டும். ‘என் கட்டெறும்பே!’ என்பது கொஞ்சலில் சேர்த்தியில்லையோ?

கமலா என்று ஒரு பெண் பாவாடை கட்டிக்கொள்ளத் தெரியாமல் மூக்கு ஒழுகிக் கொண்டிருந்த காலம் முதல் அவளை எனக்குத் தெரியும். நான் அவளை எப்பொழுதும் பரிகாசம் செய்து கொண்டிருப்பேன்.

‘கமலா, உனக்கு அறுபது வயதில் சிறு பிள்ளையாய் ஒரு புருஷனைப் பார்த்து வைத்திருக்கிறேன். ரொம்ப அழகாயிருப்பான். தடியை ஊன்றிக் கொண்டு கூனிக் கூனி இடுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு நடப்பான்…..’

‘போங்க மாமா! நீங்கள் எப்பொழுது பார்த்தாலும் இப்படித்தான்’.

‘அய்யோ, நான் போய் சொல்லுகிறேன் என்றா நினைக்கிறாய்? நிச்சயமாய்ப் பார்த்து வைத்திருக்கிறேன், குழந்தை மாதிரி வாயில் ஒரு பல் இராது…’

 

‘அய்யய்யோ! அய்யோ! போங்க மாமா! நீங்கள் இப்படியெல்லாம் பேசினால் எனக்குக் கெட்ட கோவம் வரும். நான் போய்விடுவேன். இங்கு இருக்க மாட்டேன்’.

‘நிஜமாய்த் தான் சொல்லுகிறேன், கமலா. உனக்கு வைரத்தோடு, வைர லோலாக்கு, ஸ்வஸ்திக் வளையல் எல்லாம் போடுவான். கமலா கமலா என்று தடியை ஊன்றிக்கொண்டே கையால் இடுப்பைப் பிடித்துக் கொண்டு நொண்டி, நொண்டி, உன் பின்னாலே ஓடுவந்து கொண்டிருப்பான்…..’

‘அய்யய்யோ, போதுமே, மூடுங்களேன் வாயை!’ என்று சொல்லிக்கொண்டே மேலே சொல்லவொட்டாமல் என் வாயை அழுத்திப் பொத்துவாள்.

கமலாவுக்கு பதினாறு வயதாகி, சமீபத்தில் கல்யாணம் நடந்தது. புருஷன் சின்னஞ்சிறு பிள்ளை. நன்றாய்ப் படித்தவன். சம்பாதிக்கிறான். ரொம்பவும் அழகாயிருப்பான். அப்பேர்ப்பட்ட புருஷன் கிடைத்தானே என்று கமலாவுக்கு ரொம்பப் பெருமை.

கல்யாணமாகி ஆறேழு மாதங்களாகியும் இப்பொழுதுதான் அவளைப் பார்த்தேன். எனக்கு நமஸ்காரம் செய்தாள்.

புதுக் கல்யாணப் பெண்ணின் முகத்தில் தாண்டவமாடும் பிரசன்னமும் ஆனந்தமும் அவள் முகத்தில் பிரதிபலித்தன. சந்தோஷகரமான முகத்தைப் பார்க்கவேண்டுமென்றால் புது மஞ்சள் பூச்சு அழியாத திருமங்கல்யத்துடன் விளங்கும் பெண்ணையும், பரீக்ஷை தேறிக் காலேஜுக்குப் போகும் பெருமையில் இருக்கும் பிள்ளையையும் பார்க்க வேண்டும். எனக்கு ஆனந்தத்தைத் தரக்கூடிய காட்சி, அவைகளுக்கு மானமாய் மற்றொன்றில்லை.

‘கல்யாணம் பண்ணிக்கொண்டு விட்டாயா கமலா?’ என்றேன்.

ஒரு பதிலும் பேசாமல் வெட்கத்தோடு தலை குனிந்து நின்றாள்.

‘நான் உனக்குப் பார்த்து வைத்திருந்த அறுபது வயது பிள்ளைக்கு ‘டும்கி’ கொடுத்துவிட்டு கல்யாணம் செய்து கொண்டு விட்டாயே?’

‘உட்காரு கமலா’ என்றேன். அவள் தயங்கினாள்.

‘அய்யோ, என்ன இப்படி வெட்கப்படுகிறாயே? உட்காரு’ என்றேன். தலையைத் தொங்கவிட்டுக் கொண்டே நாற்காலியின் நுனியில் உட்கார்ந்தாள்.

சாதாரணக் கேள்விகளைக் கேட்டு அவள் வெட்கத்தைப் போக்கி முன்போல் சகஜமாய்ப் பேசும்படியான நிலைமையை ஏற்படுத்த வேண்டுமென்று அவளுடைய மாமானார், மாமியார் மைத்துனன்மார்கள் இவர்களைப் பற்றிக் கேட்க ஆரம்பித்தேன்.

‘உன் புருஷனுக்கு இப்போது என்ன சம்பளம்?’

‘அதெல்லாம் எனக்கென்ன தெரியும், மாமா?’

‘புருஷனுக்கு என்ன சம்பளம் என்று தெரியாமல் கூடவா இருக்கிறாய்?’

‘தெரியாது, மாமா!’

‘சரியாய் பத்து மணிக்க்கு ஆபீஸுக்குப் போய்விடுவான் போலிருக்கிறது?’

‘ஒன்பது மணிக்கே புறப்பட்டுப் போய்டுவார்’

‘அப்புறம் சாயந்திரம் ஐந்து மணிக்குத்தான் வருவான்?’

‘ஐந்துக்கு வரமாட்டார். ஆறுக்கும்தான் வருவா, சில நாள் எட்டு மணி கூட ஆய்விடும்’.

‘அதுவரைக்கும் நீ ‘எப்போ வருவாரோ எந்தன் கலிதீர’ என்று அவனையே நினைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருப்பாய்?’

‘போங்க மாமா’

என்னை எங்கேப் போகச் சொல்லுகிறாய்?’

‘பின்னே நீங்க இப்படியெல்லாம் பேசுகிறீர்களே!’

‘எப்படியெல்லாம் பேசுகிறேன்? உள்ளதைச் சொன்னேன். நீ அவனையே நினைத்துக் கொண்டே உட்கார்த்திருக்கிறதில்லே?’

‘இல்லை’

‘நிச்சயமாய்?’

‘நிச்சயமாய்”

‘புளுகு’

‘புளுகில்லை, நிஜம் நிஜம், நிஜம்!’

எங்களுக்குள் முன்னிருந்த சிரிப்பு விளையாட்டு, சிநேகம் ஏற்பட்டு விட்டது.

‘உன் முகத்தைப் பார்த்தால் அப்படித் தெரியவில்லையே’

‘உங்களுக்குத் தெரியும்! நீங்கள்தான் மாமியை எப்பொழுது பார்த்தாலும் நினைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்து கொண்டிருகிறீர்கள் போலிருக்கிறது!’

‘ஆமாம். உன்னைப்போல் இல்லை என்கிறேனா? நினைத்துக் கொண்டுதான் உட்கார்ந்திருக்கிறேன். உன் புருஷன் என்ன கோபக்காரனா? சாதாரணமாய்ச் சிரித்து விளையாடிக் கொண்டு குஷியா இருக்கிறவனா?’

‘அதெல்லாம் தெரியாது மாமா’

‘எதைக்கேட்டாலும் தெரியாது என்கிறாயே, உனக்கு என்னதான் தெரியும்?’

‘எனக்கு ஒன்றுமே தெரியாது மாமா! நான் போய்வருகிறேன்’

‘உட்காரு, சொல்லுகிறேன். ஒன்றும் சொல்லாமல் போகிறேன் என்கிறாய். உன் புருஷனுக்குச் சங்கீதம் தெரியுமா?

‘அது என்ன தெரியுமோ? எனக்கென்ன தெரியும், மாமா?

‘தெரியுமா என்று கேட்கிறதுதானே!’

‘நான் போய்வருகிறேன், மாமா.’

‘உட்காரு. உட்காரு. சங்கீதம் தெரிந்தவனாயிருந்தால் வலிப்பு வந்தவன் மாதிரி மூஞ்சியைக் கோண அடித்துக் கொண்டு, எப்போது பார்த்தாலும் கொய் கொய் என்று இழுத்துக் கொண்டிருப்பானே? அது கூடவா காதில் விழுந்திராது?’

‘எனக்கு அதெல்லாம் தெரியாது, மாமா’

‘அகமுடையானைத் தெரியுமோ, இல்லையோ?’

‘அது கூடத் தெரியாது’

‘அவனை நீ பார்த்ததே இல்லே?’

‘இல்லை’

‘யாரோ இப்போது ஒன்பது மணிக்கெல்லாம் ஆபீஸுக்குப் போய்விடுவா, ராத்திரி எட்டு மணிக்குத்தான் வருவா, என்றாயே, அது யார்?’

‘அது யாரோ, தெரியாது’

கல்யாணமான புதிதில் பெண்களிடத்தில் புருஷனைப் பற்றிப் பேசினால் அவர்கள் இப்படித்தான் ‘கோணா மாணா’ என்று பதில் சொல்லிக் கொண்டிருப்பார்கள். முகத்தில் மாத்திரம் அடங்காத சந்தோஷம் விளங்கிக் கொண்டிருக்கும்.

‘புருஷன் பேரை எடுத்தாலே உனக்கு வாயெல்லாம் பல்லாய் போய்விடுகிறதே!’

‘மாமி பேச்சை எடுத்தால் உங்களுக்கு அப்படிப் போல் இருக்கிறது’.

‘ஆமாம் உன்னைப் போல் இல்லை என்கிறேனா? உன் புருஷன் உன்னை என்னவென்று கூப்பிடுகிறது?

‘நீங்கள் மாமியை என்னவென்று கூப்பிடுகிறது?’

‘பேரைச் சொல்லித்தான் கூப்பிடுகிறது’.

‘மற்றப் பேர்களும் அப்படித்தான் கூப்பிடுவா’

‘அதைக் கேட்கவில்லை. கமலா கமலா என்று சாதாரணமாய் கூப்பிடுகிறதுதான் இருக்கிறதே. அந்தரங்கமாய்க் கூப்பிடுகிற பேர் ஒன்று இருக்குமே?’

‘நீங்கள் மாமியை என்னவென்று கூப்பிடுகிறது?’

‘ஏ சைத்தான்!’ என்பேன்’

‘ஹோ! ஹோ! ஹோ!’ என்று இடி இடி என்று சிரித்தாள்.

‘என்னைக் கேட்டால் நான் சொன்னேனே, நீ இப்பொழுது சொல்ல வேண்டுமோ இல்லையோ?’

‘எனக்கு செல்லப்பேரு ஒன்றுமில்லை’

‘நீ சொன்னா நான் நம்புவேனா? இல்லாமல் இருக்குமா?’ எப்படிக் கூப்பிடுகிறான் சொல்லு?’

‘இல்லை மாமா’, ‘போங்க மாமா’, ‘என்னை ஒன்றும் கேட்காதீர்கள் மாமா’ என்று எவ்வளவோ சாகசங்களும், பிகுவும் பண்ணிக் கடைசியில் ‘தேள் குட்டி’ என்று கூப்பிடுகிறது’ என்று சொல்லிக் கையால் முகத்தை மூடிக் கொண்டு பிடித்தாள் ஓட்டம்.

‘ஏ தேள் குட்டி! இங்கே வா’ என்று சிரித்துக் கொண்டே அவள் பின் கத்தினேன். போனவள் போனவள் தான்.

‘கட்டெறும்புக்கு’ த் தேள் குட்டி எப்படியிருக்கிறது?

எத்தனை தரம் கமலாவென்று கூப்பிட்டாலும் ஒரு தரம் தேள்குட்டி என்று கூப்பிடுகிற சந்தோஷத்தை அவளுக்குக் கொடுக்குமா? ஆனால் வேறொருவர் அதைக் கேட்க முடியுமோ?

காதல் பேச்சுக்களே விநோதம்! வாழ்க்கையின் இனிப்புப் பூராவும் அல்லவா சிருஷ்டியில், காதலில் திணிக்கப்பட்டிருக்கிறது!

*********************

2015 புத்தகக் கண்காட்சியில் நான் வாங்கிய எஸ்.வி.வி எழுதிய   ‘ஹாஸ்யக் கதைகள்’ என்ற புத்தகத்திலிருந்து. அல்லயன்ஸ் வெளியீடு.

 

 

 

 

 

வருகலாமோ? மே ஐ கமின்?

வலைச்சரம் ஐந்தாம் நாள்

நாங்கள் சென்னை அண்ணா நகரில் இருந்தபோது பக்கத்து வீட்டில் ஒரு தம்பதி. சித்ரா, தாசரதி என்று. சித்ரா நன்றாகப் பாடுவாள். (அவளே சொல்லிக்கொள்ளுவாள்!) அதனாலேயே தாசரதி பாடுபவர்களைக் கிண்டல் அடிப்பார். ரொம்பவும் உற்சாகமான தம்பதி அவர்கள்.  இருவரும் ஒருவரையொருவர் சீண்டி கொள்வது ரசிக்கும்படி இருக்கும். ஒருமுறை  அப்போது மிகவும் பிரபலமாக இருந்த – அவ்வப்போது சினிமாவிலும் பாடிக்கொண்டிருந்த பாடகரின் கச்சேரி தூரதர்ஷனில் ஒளிபரப்பானது. சித்ரா அவரது விசிறி. அவர்கள் வீட்டில் அப்போது தொலைக்காட்சி வந்திருக்கவில்லை. அதனால் நான் சித்ராவை எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து கேட்குமாறு அழைத்திருந்தேன். தாசரதியும் கூடவே வந்தார்.

 

கச்சேரி ஆரம்பித்தது. அந்த காலத்தில் அவரது கச்சேரி கேட்டிருப்பவர்களுக்கு அவர் பாடும்போது செய்யும் சேட்டைகள் நன்றாகவே தெரியும். பின்னால் தம்பூரா போடும் பெண்ணைப் பார்த்து வழி…ஸாரி…சிரிப்பார். அவர் கூடவே வரும் அவரது மனைவியும் மேடையில் அமர்ந்திருப்பார். அவரைப் பார்த்து சிரிப்பார். அவரது பாட்டை விட இதெல்லாம் சுவாரஸ்யமாக இருக்கும். சித்ராவின் பிள்ளை சுதர்சன் ரொம்பவும் சின்னவன் – கேள்வி கேட்பதில் மன்னன். கேள்வி கேட்டு நம்மைத் துளைத்து விடுவான். கச்சேரி ஆரம்பித்தவுடன் இவனது கேள்விக் கணைகளும் பறக்க ஆரம்பித்தன.

 

‘ஏன் இந்த மாமா இப்படி திரும்பித் திரும்பிப் பார்க்கறா?’

 

சித்ரா அவனை சமாளிக்க தயாராகவே வந்திருந்தாள். ‘அந்தப் பொண்ணு சரியா தம்பூரி போடறாளா இல்லையானு பார்க்கத்தான்….’

‘எதுக்கு சிரிக்கணும்?’

‘ப்ரெண்ட்லியா சிரிக்கறா…’

தூரதர்ஷன் காமிராமேனுக்கு அன்று செம மூடு போலிருக்கு. பாடகரையும் அந்த தம்பூரா பெண்ணையும் மாற்றி மாற்றிக் காண்பித்துக் கொண்டிருந்தார். பாடகரின் மனைவியையும் அவ்வப்போது காண்பிக்கத் தவறவில்லை. கச்சேரியை விட இது தாசரதிக்கு பிடித்திருந்தது.

சுதர்சன் விடாமல் கேட்டான்: ‘அந்த மாமா மூஞ்சி ஏன் இப்படி இருக்கு? வாய ஏன் இப்படி கோணிக்கறார்?’

சித்ரா பதில் சொல்வதற்குள் குறுக்கே பாய்ந்தார் தாசரதி. ‘பாடறவா மூஞ்சியெல்லாம் இப்படித்தான் இருக்கும்! பாடும்போது இப்படித்தான் வாய கோணிப்பா…!’

எங்களுக்கு சிரிப்புத் தாங்கவில்லை.

 

உண்மையிலேயே பாடகரின் மூஞ்சி சிரிக்கறாரா அழறாரா என்றே தெரியவில்லை. ‘ழ……ழ……’ என்று வேறு வார்த்தைகளை முழுங்கிக் கொண்டிருந்தார். அப்போதெல்லாம் ‘சுப்புடு’ தான் சங்கீத கச்சேரிகளுக்கு விமரிசனம் எழுதுவார். விமரிசனம் என்றால் அப்படி இப்படி இல்லை. கிழித்து தோரணம் கட்டிவிடுவார். இந்த பாடகர் சுப்புடு வாயால் நிறைய குட்டு வாங்கியவர். இருவருக்கும் பத்திரிகைகளில் வாக்குவாதமும் நடக்கும்.

 

சுப்புடு சங்கீதம் மட்டுமில்லை நாட்டியக் கச்சேரிகளைப் பார்த்தும் விமரிசிப்பார். நம்மூரில் பிறந்து ஹிந்தி சினிமாவில் கொடி நாட்டிய தாரகை ஒருவரின் நாட்டியத்திற்கு சுப்புடு எழுதியிருந்தார்: ‘நந்தனாரின் ‘வருகலாமோ?’ பாட்டிற்கு இந்தப் பெண் செய்த அபிநயம் ‘காலிங் பெல்லை அழுத்தி ‘மே ஐ கமின்?’ என்று கேட்பதுபோல இருந்தது’ என்று.

 

நிற்க. அன்றைக்கு சித்ராவால் கச்சேரியை அதிகம் ரசிக்க முடியவில்லை.

‘சங்கடமான சங்கீதத்தை விட்டு சமையலைப் பார்க்கப் போறேன்’ என்று வீட்டிற்குப் போய்விட்டாள், பாவம்!

 

இன்றைய வலைச்சரத்தை அலங்கரிக்கும் பதிவர்கள்

 

முனைவர் இரா. குணசீலன் அவர்களின் குணாதமிழ்  வலைத்தளம்.

 

கணிதப் பெண்ணுக்கு வந்த காதல் கடிதம். இதைப்பற்றி முனைவர் கூறுவது

கணிதமேதை இராமனுசம் அவர்களின் பிறந்தநாளன்று மாணவர்கள், இராமானுசம் அவர்களின் பணியை நினைவுகொள்ளும் விதமாக கவிதை கட்டுரை பட்டிமன்றம் ஆகிய நிகழ்வுகளில் பங்குபெற்று தம் திறமையை வெளிப்படுத்தினார்கள்.

இன்றைய மாணவர்கள் கணிதத்தை மனப்பாடம் செய்துதான் படிக்கிறார்கள்! இல்லை இல்லை புரிந்துதான் படிக்கிறார்கள் என்ற தலைப்புகளை முன்வைத்து விவாதகளமும் நடந்தது. இவர்களுக்கு நடுவராக இருக்கும் வாய்ப்பும் எனக்குக் கிடைத்தது. ஒவ்வொரு மாணவர்களின் முயற்சியும் பாராட்டுதலுக்குரியது என்றாலும் கங்கா என்ற மாணவர் எழுதிய கவிதை பலரது பாராட்டுதலையும் பெற்றதாக அமைந்தது.

 

தமிழில் பிள்ளைத்தமிழ் போன்ற இலக்கியங்களில் கடவுளையோ, அரசரையோ, வள்ளல்களையோ குழந்தையாகப் பாவித்து பாடுவது மரபாகும். அதுபோல இந்த மாணவர் கணிதத்தைப் பெண்ணாகப் பாவித்து பாடிய கவிதை,  கணிதம் என்ற பாடத்தின் மீது இவருக்கு எந்த அளவுக்கு ஆர்வம் உள்ளது என்பதைக் காட்டுவதாக உள்ளது. தொடர்ந்து படிக்க மேலே உள்ள சுட்டியை சொடக்கவும்.

 

 

காட்சி என்னும் தளத்தில் இந்தப் பதிவு.

எழுதியது யமுனா ராகவன்  மதிப்பிற்குரிய ஆண்களே இதைப்படிப்பீராக!

 

 

 

சதீஷ் செல்லத்துரை தமிழ்மொட்டு என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதி வருகிறார். நக்கீரன் பத்திரிகையில் வந்த ஒரு கடிதத்தைப் பகிர்கிறார்.

அதிர வைக்கும் ஒரு சிப்பாயின் திறந்த மடல்

‘ஒரு சக சிப்பாயாக இதனை பகிர்கிறேன்.எமக்கான குரலை இங்கு நாங்கள் எடுத்து வைத்ததே மிகப்பெரிய விடயமாகும்.சங்கங்கள் இல்லாது சட்டங்கள் தெரியாது தவிக்கும் சிப்பாய் ஜாதியை மனித உரிமை குழுக்கள்,ஊடகங்கள் மட்டுமே வெளியுலகுக்கு எடுத்து சொல்லி காப்பாற்ற முடியும்.பூனைக்கு எலிதான் மணி கட்டணும்னு இல்லையே… ஏனெனில் நீங்கள் எலிகள் அல்லவே… ‘ என்கிறார்.

******************

 

https://todayandme.wordpress.com/

‘ஜன கண மன’ தெரிந்தவர்களுக்கு மட்டும்…

தேசப்பற்று என்பது தானாகவே, இரத்தத்திலேயே, கலந்து வருவதில்லையா ?

நாட்டுப்பற்றை யாரும் வந்து ஊட்டவேண்டுமா? இங்கு ‘யாரும்’ என்பது அரசியல்வியாதிகளையும் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களையும் குறிக்கிறது.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சிறுவயதிலிருந்தே அப்படித்தான் பழக்கவேண்டும் என்றால், ஏன் அதைச் செய்யாமல் வேறுவித பழக்கங்களுக்கு அடுத்ததலைமுறையை அடிமையாக்குகிறார்கள் ?

 

ஆல் போல் தளைத்து அருகு போல் வேரோடி – நட்பு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று படித்துத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

****************

சீனுகுரு என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும்  ஸ்ரீநிவாசன் என்கிற சீனு.

டயனா கிழவி பற்றி சொல்லுவதைப் படியுங்கள். நீங்களும் உங்கள் பள்ளிப் பிராயத்திற்குப் போய்விடுவீர்கள்.

குறும்பட நாயகனாகவும் மாறியிருக்கும் சீனுவிற்கு வாழ்த்துக்கள்.

தனது நண்பர் ஆவிக்கு இவர் எழுதியிருக்கும் பிறந்தநாள் வாழ்த்து மடல் இங்கே

***********************

கோவைஆவி சமீபத்தில் காதல் போயின் காதல் என்ற குறும்படத்தின் மூலம் இயக்குனராக அவதாரம் எடுத்திருக்கும்  ஆனந்த ராஜா விஜயராகவன் எனும் ஆவி.

அஜித்தை எனக்குப் பிடிக்காது என்கிறார். ஏன் என்று படித்துப் பாருங்களேன்.

நான் அடிமை இல்லை..! இவரைப் போலவே நாமும் ஒருநாள் இருந்து பார்க்கலாமே என்று தோன்றும் இந்தப் பதிவைப் படித்தபின்.

 

http://www.kovaiaavee.com/2014/02/aavippaa-book-release.html

ஆவிப்பா புத்தகம் வெளியாகியிருக்கிறது.

இரண்டாம் ப்ளாகர் திருவிழாவில் பாட்டு எழுதி பாடியவர்.

சிறந்த திரைப்பட இயக்குனர் ஆக வர வாழ்த்துக்கள்.

****************

தளிர் என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும்  சுரேஷ் வேலூர் அருகில் இருக்கும் ஸ்ரீபுரம் போய்விட்டு வந்து

பேசாமல் சாமியார் ஆகி விடலாமா?  என்று கேட்கிறார்.

சிறுவர் பகுதி, ஜோக்ஸ், கவிதை, சிறுகதை, புகைப்பட ஹைக்கூ, எளிய இலக்கணம் இனிய இலக்கியம், தித்திக்கும் தமிழ், ஆன்மிகம் என்று பலவற்றையும் எழுதுகிறார்

 

மூங்கில் காற்று என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும்  டி.என். முரளிதரன்

பிரபல விஞ்ஞானிகளின் வில்லத்தனங்கள்

திரு ஜோதிஜியின் தொழிற்சாலை குறிப்புகளுக்கு இவர் எழுதிய மதிப்புரை இங்கே

 

எனது எண்ணங்கள்   தமிழ் இளங்கோ

ரத்தக்கண்ணீர் வசன புத்தகம் வாங்கப் போனவர் வாங்கி வந்த புத்தகம் நவீன ஒப்பாரி கோர்வை.

ஒப்பாரிப் பாடல்கள் ஒப்பாரி இலக்கியம் பற்றி சுவாரஸ்யமாகப் பேசுகிறார்.

‘ஙப்போல் வளை’ என்பதற்கு பொருள் தெரியுமா? இங்கு படியுங்கள்.

 

 

 ஸ்கூல் பையன்

இத்தனை நாட்களாக ஸ்பை யாக இருந்த  கார்த்திக் சரவணன்.

எலெக்ட்ரானிக் அடிமைகள் இவரும் ஆவியும் ஒரே விஷயத்தைத் தான் வேறு வேறு கோணங்களில் பேசியிருக்கிறார்கள்.

ஸ்கூல் பையன் என்னும் நான்

 

 

 பின்னோக்கியான்  என்ற பெயரில் சற்குணம் எழுதும் வலைப்பதிவு இது. பல வித்தியாசமான கட்டுரைகளை கொண்டிருக்கிறது. விகடனில் வந்த செய்திகளும், பேட்டிகளும் நிறைய இருக்கின்றன.

கடவுள் துகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது http://pinnokiyan.blogspot.in/2012/11/blog-post_6.html

 

மகாத்மா காந்தி முதல் மன்மோகன் வரை என்று பல பகுதிகள் எழுதியிருக்கிறார். படித்துப் பாருங்கள். பெரியாரின் பேட்டி மிகவும் சுவாரஸ்யம்.

 

கரந்தை ஜெயகுமார்

16 வயது தலைமையாசிரியர்

‘நண்பர்களே, வாருங்கள். பள்ளி செல்ல இயலவில்லையே, படிக்க முடியவில்லையே என்ற வருத்தம் இனியும் வேண்டாம். வாருங்கள், எழுதவும், படிக்கவும் நான் உங்களுக்குக் கற்றுத் தருகிறேன். வாருங்கள், நண்பர்களே வாருங்கள்’ என்று அழைத்து தன் கிராமத்து சிறுவர் சிறுமியர்களுக்கு கல்வி கற்பிக்கும் சிறுவன் பாபர் அலி பற்றிய பதிவு இது.

இசை மேதை பீத்தோவன் பற்றிய பதிவு இதோ

 

நாளை பார்க்கலாம் இன்னொரு சங்கீத பதிவுடன் …….

 

வலைச்சரம் முதல்நாள் 

வலைச்சரம் இரண்டாம் நாள் 

வலைச்சரம்  மூன்றாம் நாள்

வலைச்சரம் நான்காம் நாள்

 

தூ…….தூ…….போ……போ………! 

 

வலைச்சரம் நான்காம் நாள்

ரஞ்சனி நாராயணன்

சமையல் சாப்பாடு என்றால் என்ன அவஸ்தை பாருங்கோ. பேசாம சங்கீதம் பாடப் போயிடலாமா அப்படின்னு தோணறது. எல்லாம் அக்கரை பச்சை தான். சங்கீதம்னு நினைச்சாலே எனக்கு எங்க தமிழ் வாத்தியார் கேதாரேஸ்வர சர்மாவும், எங்கள் பக்கத்து வீட்டில் இருந்த சித்ரா தாசரதி தம்பதியும் தான் நினைவிற்கு வருவார்கள்.

 

முதலில் சர்மா ஸார்: பள்ளிக்கூடத்துல படிக்கறச்சே எங்க பள்ளி வளாகத்துக்குள்ளேயே சாயங்கால வேளைகள்ல காலக்ஷேபம், சங்கீத கச்சேரி நடக்கும். எனக்கு நன்றாக நினைவு இருப்பது டி.எஸ். பாலக்ருஷ்ண சாஸ்த்ரிகளோட ‘தியாகராஜ ராமாயணம்’ தான். தியாகராஜரோட கீர்த்தனங்களை வைத்து இராமாயணம் சொல்லுவார். அப்போல்லாம் ‘ஹரிகதை’ என்று ஒரு பாணி. நின்றுகொண்டே கதை சொல்லுவார்கள். ஹரிகதை உட்கார்ந்து சொல்லப்படாதோ? ஊஹூம். நின்னுண்டேதான் சொல்லணுமாம். கால்கடுக்க நின்னுண்டே சொல்லுவார். பாடல்கள் எல்லாம் ரொம்ப நன்றாகப் பாடுவார். ‘ஸ்வரராக சுதா ரஸ’ என்று கணீரென்று சங்கராபரணம் ஆரம்பித்தால் கூட்டம் பின்-ட்ராப் சைலன்ஸ்.

 

எங்கள் சர்மா ஸார் சொல்லுவார்: சங்கீத வித்வான்கள் எல்லாரும் பாடும்போது கையை ஆட்டி ஆட்டி இட்லிக்கு அரைப்பார்களாம்; அம்மில குழம்புக்கு அரைப்பார்களாம்; யந்திரத்துல உப்புமாவிற்கு உடைப்பார்களாம். குடுமியை (நான் சொல்வது அறுபதுகளில்) ஆட்டிண்டு ஆட்டிண்டு அவர்கள் பாடுவதே பெரிய காமெடி என்பார். அவர்கள் செய்வது போல செய்தும் காட்டுவார். எங்களுக்கு அவர் செய்வது ரொம்பவும் சிரிப்பாக இருக்கும். ‘ததரின…….’ என்று இரண்டு கைகளையும் நீட்டிக் கொண்டு ஒரு கையால் உரல்ல அரைப்பார். இன்னொரு கையால் ‘தா…..நா…’ என்று மாவைத் தள்ளி விடுவார். எங்களுக்கு சிரிப்பு பொங்கும். ஒரு பாடகர் நிரவல் செய்வது போல அவர் பாடிக் கேட்கவேண்டும்.

‘தூ…..ஊ……….ஊ……..தூ……….தூ..!.

தூ……ஊ….ஊ….தூ…….!

போ….ஓ…….போ….போ….!

போ……ஓ…..போ…..!

நா……நா….நா…….!

ஆ……..யே……’

என்று அவர் பாடப் பாட  நாங்கள் எல்லாம் வயிற்றைப் பிடித்துக் கொண்டு பள்ளிக்கூடமே அதிரச் சிரிப்போம். ‘தூது போனாயே’ என்பதை அந்தப் பாடகர்  இப்படி நிரவல் செய்வார் என்பார் சர்மா ஸார்.

இன்றைய சிறப்புப் பதிவாளர்கள்:

நம் எல்லோருக்குமே தெரிந்த ஒரு இணையதளம் தமிழ்மணம் அதன் தோற்றம் வளர்ச்சி பற்றி இங்கே படியுங்கள்.

காசியின் வலைப்பதிவுகள்

http://kasiblogs.blogspot.in/2006/07/1.html

தமிழ்மணம் தோற்றம், வளர்ச்சி

 

*********

கைகள் அள்ளிய நீர் சுந்தர் ஜி. பிரகாஷ் அவர்களின் வலைப்பூ. முகநூலில் அதிகம் எழுதும் இவர் இனி தனது இந்த வலைப்பூவிலும் எழுதப் போவதாக அறிவித்திருக்கிறார். மிக நல்ல விஷயம்.

 

இரண்டு கதைகள்

இரண்டு ‘ம்’ களுக்கு நடுவில் என்ன நடக்க முடியும்? படியுங்கள் புரியும்.

 

முதுமையின் நாட்குறிப்பு

எல்லோரையும் தங்களது முதுமையைப் பற்றி நினைக்க வைக்கும்.

********

கீதமஞ்சரி http://geethamanjari.blogspot.in/2015/02/blog-post.html

 

என் மூச்சும் பேச்சும் என்றென்றும் தமிழமுதே!

என் எழுதுகோல் பீச்சும் எண்ணத்தின் வீச்சுமதுவே!

என்கிறார் கீதமஞ்சரி என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதுகிறார் திருமதி கீதா மதிவாணன்

ஆஸ்திரேலியாவின் அதிசயங்கள் கருப்பு அன்னங்கள்

எழுத்தாளர் திரு பெருமாள் முருகனுக்காக எழுதப்பட்ட மலையாளக் கவிதையின் மொழி பெயர்ப்புக் கவிதை இது:

மன்னியுங்கள் என்னை

சமீபத்தில் இவரது புத்தகம் ‘என்றாவது ஒருநாள்’ (மொழிபெயர்ப்பு சிறுகதைகள்- ஆஸ்திரேலிய காடுறை மாந்தர்களின் வாழ்க்கைக் கதைகள்) — மூல ஆசிரியர் – ஹென்றி லாசன் (ஆஸ்திரேலியா) அகநாழிகை வெளியீடாக வந்திருக்கிறது.

 

*******************

 

அமுதவன் பக்கங்கள் – இவரைத் தெரியாதவர்கள் இணைய உலகில் இல்லை. பல பிரபல பத்திரிக்கைகளிலும் எழுதுபவர். இவரது என்றென்றும் சுஜாதா மிகவும் பிரபலமான புத்தகம்.

http://amudhavan.blogspot.com/2015/02/blog-post.html

சூப்பர் சிங்கர் ஜூனியர் சில சிந்தனைகள்

எட்டு போட்டு நடை பயிலுங்கள் http://amudhavan.blogspot.com/2012/12/blog-post_25.html

**********************

 

ரங்கன் மன மின்வான் என்னும் வலைத்தளத்தில் எழுதுபவர் ஸ்ரீரங்கம் மோகனரங்கன். இவர் தொடாத விஷயங்களே கிடையாது எனலாம். ரவீந்திரநாத் தாகூரிலிருந்து Ayan Rand வரை எல்லோருடைய படைப்புகளையும் படித்து தானும் ரசித்து நம்மையும் ரசிக்க வைப்பவர்.

சிறுகதை என்றால் என்ன என்று சொல்லுகிறார். கதை சிறுத்து

காளீ! யாதுமாகி நின்றாய்.. 1

 

யாரு ஸார் இவரு? விவேகானந்தரை ஒரு ஆட்டோ ஓட்டுனருக்கு இவர் என்ன எளிமையாக அறிமுகம் செய்து வைக்கிறார், படியுங்கள்.

உண்மையாக இருக்குமோ? சிந்திக்க வைக்கும் முல்லா கதை

*************

 

‘சும்மா’ என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும் தேனம்மை. சாட்டர்டே போஸ்ட் – தேனம்மை லக்ஷ்மணின் பதிவில் பல சாதனையாலர்களைத் தெரிந்து கொள்ளலாம். இதோ திருமதி பத்மா மணி பற்றிய பதிவு.

நமது பதிவுலக சகலகலாவல்லி திருமதி கீதா சாம்பசிவமும் இந்த சாட்டர்டே போஸ்டில் எழுதியிருக்கிறார். இவரது பதிவு இதோ

 

வேதாவின் வலை

 

கோவைக்கவி திருமதி வேதா இலங்காதிலகம் நவீன பார்த்தசாரதி(யாரைச் சொல்லுகிறார்?) யுடன் சென்றது எங்கே என்று தெரிந்துகொள்ள படியுங்கள் இதை

வேதாவின் ஆத்திச்சூடி

பேரன் வெற்றிக்காக இவர் பாடும் சிறுவர் பாடல்கள் ஒன்று எண்ணுவோம்

இரண்டு எண்ணுவோம்

*************

https://andamantamilnenjan.wordpress.com/

அந்தமான் தமிழ் நெஞ்சம் என்ற பெயரில் வலைத்தளம் வைத்திருக்கும் திரு கிருஷ்ணமூர்த்தி.

அப்பாவை திட்டிபுட்டு அப்புறம் சமாதானம் ஆவது எல்லாம் அந்தக் காலத்திலிருந்தே நடக்கும் சேதி போலெ.. சாமான்யன்கள், நாமெல்லாம் விதிவிலக்கா என்ன? என்ன சொல்ல வருகிறார் என்று மேலே படியுங்கள்.

தந்தை சொல் மிக்க மந்திரம் இல்லை

******************

சொல்லுகிறேன் என்ற வலைப்பதிவில் காமாக்ஷிமா எழுதும்

அன்னையர் தினப்பதிவு  அவரது அன்னையின் நினைவுகளை நமக்குக் கண்முன் கொண்டுவந்து நிறுத்துகிறது. அப்பா இறைவன் திருவடி அடைந்தபின் அந்தக் குடும்பத்தை இவரது அம்மா தனியாக நிர்வகித்ததையும், பேரன் பேத்திகளை வளர்த்துக் கொடுத்ததையும் நெகிழ்வாகப் பகிர்ந்து கொள்ளுகிறார்.

**********************

இல்லத்தரசியின் பார்வையில் அறிவியல் திருமதி மகாலக்ஷ்மி எழுதும் வலைத்தளம்.

நாம் தினசரி பயன்படுத்தும் இண்டக்ஷன் ஸ்டவ், மைக்ரோவேவ் அடுப்பு முதலியன பற்றியும், குறட்டை, வாய்த்துர்நாற்றம் என்று பல விஷயங்களைப் பற்றி அழகான தமிழில் விளக்குகிறார்.

அடுப்படியில் இருக்கும் பிசாசு என்று யாரைச் சொல்லுகிறார் என்று படித்துப் பாருங்கள்.

 

ஆ…..பக்கங்கள்

என்ற பெயரில் வலைத்தளம் வைத்திருக்கும் ஆமருவி திரு தேவநாதன்

ஆள் தேடி நின்று கொண்டிருக்கிறார் பெருமாள் என்கிறார்.

சிறையில் இருக்கும் தெய்வங்கள் சந்தோஷப்படும்

இவர் எழுதும் பல பதிவுகள் நம்மை உருக வைக்கின்றன. சிந்திக்க வைக்கின்றன.

 

கடைசிபெஞ்ச் என்ற வலைத்தளத்தில் பாண்டியன் திரைப்பட அனுபவம், (நிறைய) புத்தக விமரிசனம் என்று சிறப்பாக எழுதி வருகிறார். ஜெமோ வின் விசிறி. பெயர் தான் கடைசி பெஞ்ச். பதிவுகள் தரத்தில் முதல் ராங்க்!

எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் உடன் கலந்துரையாடல் http://wp.me/p2IK8Q-ow

 

http://wp.me/p2IK8Q-kr ராஜீவ்காந்தி கொலைவழக்கு

 

**********************

Musings of a small town boy என்ற வலைத்தளத்தில் ஆங்கிலம் தமிழ் இரண்டு மொழிகளிலும் எழுதும் ராகவன்,  ஆன்மீகப் பதிவுகளும் எழுதுகிறார்.

 

ராசிபலன் இது குட்டிகதை அல்ல என்கிறார்.

கோபாலும் கணிதத் தேர்வும்

புதிய பறவை சினிமாவிற்கும், கணிதத்திற்கும் சம்மந்தம் உண்டா? இந்தக் கதையைப் படித்துத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்!

 

நாளை சந்திக்கலாம்!

சப்பாத்தி சப்பாத்தி தான் ரொட்டி ரொட்டி தான்…!

 

வலைச்சரம் மூன்றாம் நாள்

படம் நன்றி தினகரன்

 

 

திடீரென்று ஒருநாள் இனிமேல் நான் சப்பாத்திதான் சாப்பிடப் போகிறேன்’ என்று அறிக்கை விட்டான் என் மகன். சப்பாத்தி செய்வதும் எனக்கு எளிதுதான். அதிலேயும் 35 வருட அனுபவம். அதிலும் சுக்கா என்று சொல்லப்படும் பூல்கா நன்றாக வரும். ஒவ்வொரு சப்பாத்தியும் பூரி மாதிரி தணலில் போட்டவுடன் உப்பும். ஆனால் என்ன கஷ்டம் என்றால் அதற்கு தொட்டுக் கொள்ள என்ன செய்வது? நாங்கள் சின்னவர்களாய் இருக்கும்போது எங்கள் அம்மா ரொட்டி பண்ணுவாள். (எண்ணெய் போட்டு செய்தால் ரொட்டியாம். எண்ணெய் போடாமல் செய்தால் சப்பாத்தியாம். என் ஓர்ப்படி இப்படி ஒரு விளக்கம் கொடுத்தாள்.) காலையில் செய்த குழம்பு, ரசவண்டி, இல்லை கறியமுது, கீரை கூட்டு இப்படி எது இருந்தாலும் தொட்டுக் கொண்டு சாப்பிட்டுவிடுவோம். வேறு ஒன்றும் செய்யவும் மாட்டாள் அம்மா.

 

ஆனால் இப்போது சப்பாத்தி செய்தால் சன்னா, ராஜ்மா, பட்டாணி இவைகளை வெங்காயம், மசாலா போட்டு – கீரை என்றால் பாலக் பனீர் என்று செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. எங்களைப் போல எதை வேண்டுமானாலும் தொட்டுக் கொள்ள மாட்டார்கள் என்  குழந்தைகள். ‘சப்பாத்திக்கு குழம்பா? ரசவண்டியா? தமாஷ் பண்ணாதம்மா!’ என்கிறார்கள். இந்த சமையல் சாப்பாடே தினசரி பெரிய பாடாகிவிடும் போலிருக்கு. ஒரு வழியாக காலை டிபன், மதியம் சாப்பாடு முடித்துவிட்டு வந்து ஏதாவது எழுதலாம் என்று உட்கார்ந்தால் ‘சாயங்காலம் என்ன?’ என்ற கேள்வி வருகிறது. அப்போதுதான் இந்த ‘சங்கடமான சமையலை விட்டு’ பாட்டு அசரீரியாக காதுக்குள் ஒலிக்கும்.

 

நான் சப்பாத்தி செய்ய ஆரம்பித்த புதிதில் கூட்டுக் குடித்தனம். தினசரி  சமையல் என்ன என்று மாமனார் மாமியார் கூட்டு சேர்ந்து ரொம்ப நேரம் யோசித்து(!!!) சொல்வார்கள். வெங்காயம் வீட்டினுள்ளேயே வரக்கூடாது. சப்பாத்திக்கு என்ன சைட் டிஷ்? சாயங்காலம் முக்கால்வாசி நாட்கள் பயத்தம்பருப்பு போட்டு செய்யும் கூட்டுதான் சாதத்திற்கு. சிலநாட்கள் தேங்காய் துவையல், அல்லது கொத்துமல்லி, கறிவேப்பிலை, பருப்புத் துவையல்  இருக்கும். துவையல் இல்லாத நாட்களில் ஊறுகாய்தான் கூட்டு சாதத்திற்குத் தொட்டுக்கொள்ள. என் கணவருக்கு மட்டும் நான்கு சப்பாத்திகள். மற்றவர்களுக்கு சாதம் என்று தீர்மானமாயிற்று. கரெக்ட்டாக நான்கு சப்பாத்திகள் செய்ய வராது எனக்கு. ஒன்றிரண்டு அதிகம் இருக்கும். என் மைத்துனர்கள் எனக்கு எனக்கு என்று போட்டுக்கொள்வார்கள். ஆசையாக சாப்பிடுகிறார்களே என்று கொஞ்சம் அதிகமாகவே மாவு கலந்து சப்பாத்தி செய்ய ஆரம்பித்தேன். நாளடைவில் மாமனார், மாமியார் தவிர மற்ற எல்லோரும் சப்பாத்திக்கு மாறினோம். ஆ…….சொல்ல வந்ததை விட்டுவிட்டு எங்கேயோ போய்விட்டேனே! சைட் டிஷ்! வெங்காயம் உள்ளே வரக்கூடாதே அதனால் ஒரு யோசனை தோன்றியது. நான் செய்யும் கூட்டிலேயே (மாமனார் மாமியாருக்கு தனியாக எடுத்து வைத்துவிட்டு) கொஞ்சம் மசாலா பொடியை (வெளியில் வாங்கியதுதான்!) போட ஆரம்பித்தேன். உற்சாகமான வரவேற்பு! காணாது கண்ட மாதிரி எல்லோரும் சாப்பிட ஆரம்பித்தார்கள்.

 

இரண்டு நாட்கள் சமையல் பார்த்தாயிற்று. நாளை சங்கீதம்!

 

இன்றைய வலைச்சரத்தை அலங்கரிக்கப் போகிறவர்கள்: இங்கே 

 

வலைச்சரம் இரண்டாம்நாள் 

வலைச்சரம் முதல்நாள் 

ஆம்ஆத்மியின் அபார வெற்றி!

Arvind Kejriwal's 'swachh Delhi abhiyaan', Aam Aadmi Party makes Delhi BJP and Congress 'mukt'

நான்காம் தமிழ் ஊடகத்தில்  ‘எமது பார்வையில்’ பகுதியில் வந்துள்ள எனது கட்டுரை

‘நாங்கள் கண்டு பயப்படும் அளவிற்கு ஒரு பெரும்பான்மையை எங்களுக்குக் கொடுத்துவிட்டனர் டெல்லிவாசிகள். அவர்களுக்கு நான் ஒரு உண்மையான முதலமைச்சராக இருப்பேன்’ என்று டெல்லி தேர்தல் முடிவுகளுக்குப் பின் ஆம்ஆத்மி கட்சித் தலைவர் திரு அர்விந்த் கெஜ்ரிவால் மக்களுக்கு நன்றி தெரிவிக்கும்போது சொன்னார்.

கருத்துக் கணிப்புகளும் பொய்த்தன – ஆம்ஆத்மி கட்சிக்கு பாதிக்கு மேல்பட்ட இடங்கள் கிடைக்குமென்று அவை சொன்னதை பொய்யாக்கிவிட்டு டெல்லிவாசிகள் 67 இடங்களை ஆம்ஆத்மி கட்சிக்கு தூக்கிக் கொடுத்துவிட்டனர். 70 இடங்களைக் கொண்ட டெல்லியில் ஆம்ஆத்மி கட்சி 67 இடங்களையும், பாஜக 3 இடங்களையும் கைப்பற்றியிருக்கின்றன. காங்கிரஸ் ஒட்டுமொத்தமாக நிராகரிக்கப்பட்டுவிட்டது.

சென்ற வருடம் மே மாதத்திலிருந்து பாஜக தனது தொடர் வெற்றியைக் கொண்டாடி வருகிறது. இனி இந்தியாவில் தங்கள் கட்சியே பெரும்பான்மை என்ற ஒரு மனோபாவம் வந்துவிட்டது அந்தக் கட்சியின் தலைவர்களுக்கு.. டெல்லியில் அரசியல் சூழ்நிலை மாறிவருகிறது என்பதை அறிந்திருந்தும், தங்களுக்கே வெற்றி என்ற ஒரு கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கையில் ஆழ்ந்திருந்த அவர்களுக்கு டெல்லிவாசிகள் கொடுத்த பலமான அடி தான் இந்த தேர்தல் முடிவுகள்.

முதல்முறை கிடைத்த வெற்றியை சரியானமுறையில் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியாத நிலையிலும் ஆம்ஆத்மி கட்சி மக்களின் மேல் வைத்திருந்த நம்பிக்கையை விடவில்லை. தங்கள் கட்சியை புதுப்பித்துக் கொள்வதிலும், தங்களது தவறுக்கு மன்னிப்புக் கேட்டும் மக்களின் மனதில் நம்பிக்கையை விதைத்தனர். மக்களும் இந்தக் கட்சிக்கு இன்னொரு வாய்ப்புக் கொடுத்துப் பார்க்க விரும்பினார்கள்.

முன்கூட்டிய தயாரிப்பு தந்த வெற்றி

2014 மக்களவைத் தேர்தலில் தோல்வி கண்டதிலிருந்தே ஆம்ஆத்மி கட்சியினர் டெல்லி  தேர்தலுக்குத் தங்களை தயார் செய்யத் தொடங்கிவிட்டனர். பாஜக, காங்கிரஸ் கட்சிகளுக்கு முன்பாகவே தங்களது வேட்பாளர்களை அறிவித்தனர். தேர்தல் வாக்குறுதிகளை மக்கள் முன் வைத்தனர். இப்படிச் செய்ததன் மூலம் மக்களுடன் தங்கள் உறவை புதுப்பித்துக் கொண்டனர்.

வாய்ப்புக் கிடைத்த போதெல்லாம் கெஜ்ரிவால் தனது செய்கைக்கு மன்னிப்புக் கேட்டார். இந்த அவரது செயல் அவரை உண்மையான ‘ஆம்ஆத்மி’ ஆக்கியது. எதிர்கட்சியினரை அவமானம் செய்து பேசக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தனர் ஆம்ஆத்மி உறுப்பினர்கள். கிரண் பேடியைப் பற்றி குறைத்துப் பேச மறுத்துவிட்டார் கெஜ்ரிவால். எதிர்கட்சிகள் குறை கூறிய தனது அராஜக உருவை அவரும் வெகுவாகக் குறைத்துக் கொண்டார். இந்த மாற்றங்களினால் பதவி கிடைத்தால் அராஜகம் செய்வார், பதவியை உதறி எறிந்துவிடுவார் என்ற மக்களின் எண்ணம் சவால்களை எதிர்கொள்ளுபவர், எளிமையானவர் என மாறியது.

மக்கள் தங்கள் மேல் வைத்திருக்கும் நல்லெண்ணங்களை தக்க வைத்துக் கொள்வதும் தேர்தலில் வெற்றி பெற உதவும். தன் பெயர் தைக்கப்பட்ட பத்து லட்சம் மதிப்புள்ள கோட் அணிந்திருந்த மோடியை விட தலையைச் சுற்றி மப்ளர் அணிந்திருந்த கெஜ்ரிவால் மக்களுக்கு நெருக்கமான அவர்கள் தினமும் காணும் சாதாணர மனிதராகத் தோன்றினார்.

பாஜக, காங்கிரஸ், கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் பழமையான கட்டமைப்புடன்,  புதிய எண்ணங்கள், புதிய நடைமுறைகள், புதிதாக  ஒன்றைச் செய்து பார்க்கும் ஆர்வமின்றி இருப்பது கூட இந்த தேர்தல் முடிவுகளுக்குக் காரணம் எனலாம். ஆம்ஆத்மி ஆளும் கட்சிக்கு எதிராகப் போராட ஆரம்பித்து கட்சியாக மலர்ந்தது. படித்த இளைஞர், அரசுத் துறையில் வேலை பார்த்த ஒருவர், ஊழலுக்கு எதிராகப் போராடியது அகில இந்தியாவையும் விழிப்படையச் செய்தது. ராமன் ஆண்டால் என்ன, ராவணன் ஆண்டால் என்ன என்று இருக்கும் சாதாரண கீழ்தட்டு மக்களையும் உலுக்கி எழுப்பியது இந்தப் போராட்டம். போராட்டத்திற்குக் கிடைத்த ஆதரவை தனது கட்சிக்கும் கொடுப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் கட்சி ஆரம்பித்தார் கெஜ்ரிவால். நம்பிக்கை வீண் போகவில்லை என்பதுடன் இப்படிப்பட்ட நிலையில் ஒரு கட்சி உருவானது அரசியல் வேண்டாம் என்றிருந்தவர்களுக்கும் ஒரு சுவாரஸ்யத்தை உண்டு பண்ணியது. சத்தமாகப் பேசுவது, ஆளும் கட்சியைக் குறை கூறுவது மட்டுமே அரசியல் என்றிருந்த இந்தியாவின் அரசியல் நிலையை ஆம்ஆத்மி கட்சி முற்றிலுமாக மாற்றியது.

மக்களவை தேர்தலில் கிடைத்த வெற்றியினால் அசந்திருந்த பாஜகவை கெஜ்ரிவாலும் அவரது சகாக்களும் வெற்றி கொண்டுவிட்டனர். அவசர அவசரமாக கிரண்பேடியை கடைசி நிமிடத்தில் கட்சிக்குள் அழைத்து வந்தும் பலனில்லாமல் போய்விட்டது. முதலமைச்சர் பதவிக்கு கெஜ்ரிவால் தான் சிறந்தவர் என்று மக்கள் தீர்மானித்துவிட்டனர்.

இப்போது கெஜ்ரிவால் செய்ய வேண்டியது என்ன?

மக்கள் மிகப்பெரிய வெற்றியைக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். முதலில் கெஜ்ரிவால் செய்ய வேண்டியது கட்சிக்குள் வளர்ந்து வரும் உட்பூசலை நீக்குவது. அடுத்ததாக பரபரப்பு அரசியலைக் கைவிடவேண்டும். அன்னா ஹசாரே தலைமையில் நடந்த போராட்டத்தின் போதே கெஜ்ரிவால் சர்வாதிகாரியாக  நடந்து கொள்வதாக ஒரு கருத்து நிலவியது. தனது தன்னாட்சிப் புத்தகத்தில் அதிகாரப் பகிர்வு பற்றிப் பேசும் கெஜ்ரிவால் தனது கட்சியில் முதலில் அதை அமல்படுத்த முன்வரவேண்டும். கட்சிக்குள் நிலவும் அதிருப்திக்கு முடிவு கட்ட வேண்டும்.

முதல்முறை பதவி ஏற்றபோது எதற்கெடுத்தாலும் தர்ணா, போராட்டம் என்று தெருவில் இறங்கினார். இரண்டாம் முறையாக மக்கள் அவர்மேல் தங்களது நம்பிக்கையை காட்டியிருக்கிறார்கள். போராட்டம் என்பதை பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டு டெல்லியின் முன்னேற்றத்திற்கு உழைக்க வேண்டும்.

தேர்தலுக்கு முன் நாங்கள் வெற்றி பெற்றால் என்ன செய்வோம் என்று பட்டியல் போடுவது சுலபம். வெற்றி பெற்றபின் அவைகளை நடைமுறை படுத்தும்போது தான் உண்மையான சிக்கல்கள் தெரியும். டெல்லியின் மத்திய வகுப்பு மக்கள் கெஜ்ரிவால் மீது வைத்திருக்கும் அளவில்லாத நம்பிக்கையின் விளைவுதான் இந்த வெற்றி.

வெற்றி தலைக்கு ஏறாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். ஐந்து வருடங்கள் இருக்கின்றன. கட்சியின் மற்ற உறுப்பினர்களையும் தன் பிடிக்குள் வைத்துக்கொண்டு கட்சியையும் நல்லமுறையில் நடத்திக் கொண்டு ஆட்சி செய்ய வேண்டும். மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டிருப்பதால் நிச்சயம் அவர்களது ஒத்துழைப்பு கிடைக்கும். மத்திய அரசும் ஆம்ஆத்மி கட்சிக்கு உதவுவதாக வாக்குக் கொடுத்திருக்கிறது.

இந்த ஐந்து வருடங்கள் எப்படி இருக்கிறதோ அதைப் பொறுத்துத்தான் அடுத்தமுறை ஆம்ஆத்மியின் தலையெழுத்து என்ன என்பது தெரியும். வெற்றியினால் வந்த அராஜகப் போக்கு காங்கிரஸ் கட்சியை ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்கிவிட்டது. பாஜகவும் இந்தத் தேர்தலில் பாடம் கற்றிருக்கிறது. இவற்றை உதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டு கெஜ்ரிவால் ஒரு நல்லாட்சி கொடுப்பார் என்று நம்புவோம்.

டெல்லி யாருக்கு ? என்ற கேள்விக்குத் தலைநகரின் மக்கள் தெளிவான பதிலாக ஆம் ஆத்மியை வெற்றி பெற வைத்திருக்கின்றார்கள். கெஜ்ரிவால் குறிப்பிடுவது போல் இந்த வெற்றி ஆம் ஆத்மிக்கு மட்டுமல்ல, அனைத்துக்குக் கட்சிகளுக்குமே பயம் தரக் கூடிய வெற்றிதான். ஆம் ஆத்மியின் இந்த அபார வெற்றி அகில இந்திய அரசியலில் புதிய நம்பிக்கைகளை, புதிய அரசியலைத் தோற்றுவிக்கலாம்!