WOW

Image result for chennai marina beach photos

image

It was my last day in the city …….

– ஒரு காலத்தில் மதாராஸ் என்று எங்களால் அழைக்கப்பட்ட நகரம் – இன்று சென்னை என்று அழைக்கப்படும் இந்த நகரத்தில் இன்று தான் என்னுடைய கடைசி நாள். என்னுடைய நாளைய தினம் புதிய ஊரில் விடியப் போகிறது. ஒருபுறம் மகிழ்ச்சி – புதிய ஊருக்குச் செல்லுகிறோம் என்று. இன்னொரு புறம் புதிய வாழ்க்கை எப்படியிருக்குமோ என்ற பயம்.

 

நான் இப்போது சொல்லப்போகும் இந்த நிகழ்வு 30 வருடங்களுக்கு முன் நடந்தது. நான் சென்னையை விட்டு வெளியேறி முப்பது வருடங்கள் ஆகிவிட்டதா? நினைக்கவே மலைப்பாக இருக்கிறது. 1987 ஆம் வருடம் சென்னையை விட்டு கிளம்பினோம்.

 

என்னுடைய பள்ளிப்படிப்பு, முதல் வேலை (கடைசி வேலையும் அதுதான்!) திருமணம், குழந்தைகள் பிறந்தது என்று எல்லாமே சென்னையில் தான். எப்படி நான் வேறு ஒரு இடத்திற்குக் குடிபெயர முடியும்? எனது வேர்கள் பரவி இருப்பது இங்கு அல்லவா? ஏற்கனவே ஒருமுறை நான் வேருடன் பிடுங்கப்பட்டு வேறு இடத்தில் நடப்பட்டேன், திருமணம் என்ற பந்தத்தின் மூலம். அதை நான் மிகவும் பெருமையுடன் ஏற்று, நடப்பட்ட இடத்தில் பற்றிப் பரவினேன். அது சென்னைக்குள்ளேயே தான். சென்னையின் ஒரு பகுதியிலிருந்து இன்னொரு பகுதிக்குச் சென்றேன் அவ்வளவே. அதுவுமில்லாமல், எல்லாப் பெண்களின் வாழ்விலும் நடப்பது தான் இந்த நாற்று நடும் நிகழ்ச்சி. இதனாலேயே பிறந்த வீட்டிலிருந்து புகுந்த வீட்டிற்குக் குடிபெயரும் பெண் நாட்டுப்(நாற்றுப்)பெண் என்று அழைக்கப்படுகிறாளோ?

 

இத்தனை வருடங்கள் வளர்ந்த இந்த நகரத்தை விட்டுப் போவதென்பது- அதுவும் முதல் முறையாக – மிகவும் கடினமான ஒன்றாக இருந்தது.  மனமெல்லாம் கனத்தது. கிட்டத்தட்ட திருமணம் ஆகி புகுந்த வீட்டிற்குப் போகும் பெண்ணின் மனநிலையில் இருந்தேன் நான். சிறிய வயது – திருமண வாழ்க்கை பற்றிய கனவுகளுடன் கூடவே புதிய இடம், புதிய மனிதர்களுடன் வாழப் போகிற புதிய வாழ்க்கை எப்படியிருக்குமோ என்ற பயமும் கலந்த ஒரு இரண்டுங்கெட்டான் நிலை அப்போது. இப்போது 30 வயதைக் கடந்த,  இரண்டு குழந்தைகள் பெற்ற பொறுப்புள்ள தாய். என்றாலும் புதிய ஊர், புதிய மொழி, புதிய வாழ்க்கை எப்படி இருக்குமோ என்ற கவலையுடன் கூடவே சின்ன உற்சாகமும் இருந்தது என்பது தான் உண்மை.

 

குழந்தைகள் இருவரும் தங்கள் தோழர்களிடமிருந்து விடை பெற்றுக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களுக்கும் புதிய பள்ளி. புதிய தோழர்கள். புதிய மொழியைக் கற்க வேண்டிய கட்டாயம். தமிழ், ஆங்கிலம் இரண்டு மொழிகளைத் தவிர வேறு மொழி எதுவும் தெரியாத எனக்கும் புதிய மொழி அது. எப்படிச் சொல்லித் தரப்போகிறேன்? மிகப்பெரிய சவால் என் முன்னே காத்திருக்கிறது. வாழ்க்கையில் சவால்கள் இருந்தால் தானே சுவாரஸ்யம்?

 

நண்பர்களிடமிருந்தும் உறவினர்களிடமிருந்தும் விடை பெற்றுக் கொண்டேன். பத்து நாட்களாகவே விருந்து சாப்பாடுதான். அம்மா, அக்கா வழி அனுப்ப வந்திருந்த தம்பியின் குடும்பம் என்று எல்லாரிடமும் விடை பெற்றுக் கொண்டேன்.

 

கடைசியாக அம்மா சொன்ன வார்த்தைகள் இவை: ‘இங்கிருக்கிற பெங்களூருக்குத் தானே போகிறாய். பிருந்தாவன் ரயில் தினமும் பெங்களூருக்கும், சென்னைக்கும் ஓடுகிறது. நினைத்த போது நீயும் வரலாம்; நாங்களும் வரலாம். கவலைப்படாமல் போய்விட்டு வா’.

 

ஏதோ கண்காணாத ஊருக்குப் போவது போல ‘ஸீன்’ போட்டுக் கொண்டிருந்த என்னை நிஜ உலகத்திற்குக் கொண்டு வந்தன இந்த வார்த்தைகள். சட்டென்று என் மனநிலை மாறியது. அட! அதானே! இதோ இருக்கிற பெங்களூரு தான்! சென்னையின் வெயில் இல்லாமல், தண்ணீர் கஷ்டம் இல்லாமல் குளுகுளுவென்று இருக்கப் போகிறது எங்கள் வாழ்க்கை என்று சந்தோஷமாக விமானம் ஏறினேன். முதலில் சில நாட்களுக்கு சென்னையின் நினைவு வந்து கொண்டிருக்கத்தான் செய்தது. வெகு சீக்கிரம் புதிய ஊர் பழகிவிட்டது.

 

கூடவே அவ்வப்போது கல்யாணம், சின்னச்சின்ன விசேஷங்கள் என்று அவ்வப்போது சென்னைக்குச் சென்று வந்து என்னை புதுப்பித்துக் கொண்டேயிருக்கிறேன்.

 

ஒவ்வொருமுறையும் ‘என்ன வெயில்!, என்ன வியர்வை’ என்று அலுத்துக் கொண்டாலும், சென்னை செல்வது என்பது பிறந்தகம் செல்வது போல இனிக்கத்தான் செய்கிறது. சென்னை போல வருமா என்று பலமுறை சொல்வதும் உண்டு.  எங்கள் ஊர் சென்னை என்று சொல்லிக் கொள்வதில் வரும் சந்தோஷம் மாறவேயில்லை இத்தனை வருடங்களில்.  சென்னையின் மேல் நான் கொண்ட பாசம் இன்றுவரை சற்றும் குறையவில்லை! அதுதான் சென்னையின் விசேஷம் என்று கூடச் சொல்லலாம்.

 

This post is a part of Write Over the Weekend, an initiative for Indian Bloggers by BlogAdda.’

பதிவில் உங்கள் அனுபவ முத்திரை!

போன பதிவில் வலைபதிவர்கள் நிறைய படிக்க வேண்டும் என்று சொல்லி இருந்தேன். திரு திண்டுக்கல் தனபாலன் எனது வலைப்பதிவில் ஒரு கருத்தைத் தெரிவித்து இருக்கிறார். அவரது வார்த்தைகளிலேயே அதைக் கொடுக்கிறேன்:

// “ஒரு பதிவு எழுதுவதற்கு முன், அந்தப் பதிவை மேலும் மெருகூட்ட, அந்தப் பதிவிற்கான புத்தகங்கள் தேட வேண்டும்… படிக்க வேண்டும்…” என்று எழுத நினைத்தேன்…

அப்படிச் செய்தால் பல புத்தகங்கள் படித்தது போலவும் ஆகும்… நாமும் நிறைய தெரிந்து கொள்ளலாம்… மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டு சந்தோசப்பட்டுக் கொள்ளலாம்… (அதை விட மகிழ்ச்சி ஏது ?)

தெய்வம் இருப்பது எங்கே ? என்னும் பதிவை எழுதுவதற்கு பல புத்தகங்களை படிக்க வேண்டி இருந்தது… அத்தனையும் எழுதி விட்டேன்… பார்த்தால் அனுமார் வால் போல், பதிவு ரொம்ப நீ…ள…ம்… பிறகு மாற்றி உரையாடல் போல் எழுதி முடித்தது ஒரு தனிக்கதை… (அதுவும் உரையாடல் போல் எழுதுவது சிறிது சிரமம் தான்)//

வலைபதிவர்கள் படிக்க வேண்டும்; குறிப்பாக ஒரு வலைபதிவை எழுதப் போகும் முன் சற்று ‘வீட்டுப்பாடம்’ செய்ய வேண்டும்! மிக அருமையான கருத்து திரு தனபாலன்! நன்றி!

இவரது வலைப்பதிவுகள் தனித்துவம் பெற்று இருப்பதற்கு இதுதான் காரணம்.

படித்ததை அப்படியே எழுதி விடலாமா? கூடாது. எழுதும் விஷயத்தில் சிறிது அனுபவம் கலந்து கொடுத்தால் சுவாரஸ்யமான பதிவு கிடைக்கும். உங்களது, உங்கள் நண்பர்களது அனுபவம் நீங்கள் எழுதப் போகும் விஷயத்திற்கு சம்மந்தப்பட்டிருந்தால் அதையும் சேர்த்து எழுதுங்கள்.

ஒரு சின்ன உதாரணம்:

ஒரு நாள் காலை டெக்கான் ஹெரால்ட் தினசரியில் ‘Spoonerism’ என்று ஒரு சிறிய கட்டுரை வந்திருந்தது. அதாவது ஆங்கிலத்தில் பேசும்போது வேடிக்கைக்காக இரண்டு வார்த்தைகளின் முதல் எழுத்தை மாற்றி பேசுவது:

‘Mixed Words’ என்பதை ‘Wixed Mords’ என்று சொல்லுவது. சில உதாரணங்கள்:

When I was young I loved tairy fales.

My favorites are “Beeping sleauty” and “Back and the Jean stalk.”

I often wumble with my fords!

டாக்டர் வில்லியம் ஆர்ச்பால்ட் ஸ்பூனர் (Reverand Dr. William Archebald Spooner) என்பவரது பெயரால் இந்த ஸ்பூனரிஸம் வழங்கப்படுகிறது.

இவர் சொன்ன மிகப் பிரபலமான ஸ்பூனரிஸம் ஒன்று:

I received a crushing blow என்பதற்கு பதில் I received a blushing crow! என்று சொன்னாராம்.

இதைப்படித்த உடன் எனக்கு நாங்கள் சின்னவர்களாக இருந்த போது என் அம்மா பேசும் ‘க’நா பாஷை நினைவுக்கு வந்தது! இதை இரண்டையும் சேர்த்து ஒரு பதிவு (“க” நா பாஷை தெரியுமா?) என்று எழுதினேன்.

அதில் நான் சொல்ல மறந்த விஷயத்தை இங்கு சொல்லுகிறேன்: ‘சந்திரலேகா’ என்று அந்தக் காலத்தியப் படம் (பார்த்திருக்கவில்லை என்றாலும் இந்தத் தலைமுறையினர் கேள்விப்பட்டு இருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன்) அதில் என்.எஸ். கலைவாணர் அரச மாளிகையில் அடைபட்டு இருக்கும் சந்திரலேகாவைப் பார்க்க மாளிகை வாசலுக்கு வருவார். இங்கிருக்கும் காவலாளிகளிடம் தான் வெளியூர் என்று சொல்லி உள்ளே நுழைய முயலுவார். உள்ளே போக முடியாது. கூட இருக்கும் டி.ஏ. மதுரத்திடம் இங்கேயே உட்காரலாம் என்பதை ‘உரையிலே தக்காரு’ (தரையிலே உக்காரு) என்பார். அந்தக் காலத்திலேயே ஸ்பூனரிஸம் பயன்படுத்திய மேதை அவர்.

இன்னொருமுறை அடுத்த மாதம் ‘புதுமைச் சிறப்பிதழ்’வாசகிகளின் கதை கட்டுரை வரவேற்கப்படுகின்றன என்று ‘மங்கையர் மலர்’ புத்தகத்தில் போட்டிருந்தார்கள்.

என்ன எழுதுவது? அப்போதெல்லாம் சன் தொலைக்காட்சியில் ‘……….வாரம்’ என்ற பெயரில் திரைப்படங்களை ஒளிபரப்புவார்கள். இப்போதும்தான்!

உடனே எனக்குள் ஒரு ‘பல்ப்’! ‘பழையது வாரம்’ என்ற தலைப்பில் ஒரு நாடகம் எழுதினேன். ஒரு வாரம் முழுவதும் பழைய படங்களைப் போடுகிறார்கள். ஊரிலிருந்து விடுமுறைக்கு வந்திருக்கும் பேரன் பேத்திகளுக்குப் பழைய படம் என்றாலே மிகவும் இளப்பம். தினமும் தாத்தா பாட்டியை திரைப்படங்கள் பார்க்க விடாமல் ரகளை செய்கிறார்கள். கடைசி நாளன்று இந்த’சந்திரலேகா’ படத்தை பார்த்து வியந்து போவது போலவும் ‘பழமையிலும் ஒரு புதுமை இருக்கும்’ என்று குழந்தைகள் சொல்வது போலவும் முடித்திருந்தேன்.

அம்மாவின் கைசாப்பாடு எப்பவுமே ருசிக்கும். ஏன்? அறுசுவையுடன் அன்பு என்னும் ஏழாவது சுவையையும் கலந்து கொடுக்கிறார்.

அதேபோல நீங்களும் படித்ததையும் உங்கள் அனுபவத்தையும் சரிவிகிதத்தில் கலந்து கொடுத்தால் உங்கள் வலைப்பதிவு எல்லோரையும் கவரும்.

http://tk.makkalsanthai.com/2012/09/blog-post_7845.html

என்ன விஷயங்கள் விலை போகும்?

 

இப்போதெல்லாம் யாரைப் பார்த்தாலும் ‘வலைபதிவு செய்யுங்களேன்’ என்று சொல்லி வருகிறேன். உடனே ஒரு கேள்வி வரும்: என்ன எழுதுவது என்று.

எந்த விஷயங்களை பற்றி எழுதுவது என்று இன்று முதல் பார்க்கலாம்.

நம் எல்லோரிடமும் ஓர் திறமை ஒளிந்திருக்கும்; பள்ளிக்கூடத்தில் கற்றிருப்போம்; அல்லது சின்ன வயதில் சிலவற்றைச் செய்ய ஆசைப்பட்டு இருப்போம்; பாதி கற்றிருப்போம்; இப்போது நிறைய நேரம் இருக்கிறது யாராவது மீதியை இப்போது கற்றுக் கொடுத்தல் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றும்.

எல்லாவற்றிற்கும் இந்த வலைப்பதிவில் வழி இருக்கிறது!

உங்களுக்குத் தெரிந்ததை மற்றவர்களுக்கு சொல்லித் தரலாம் உங்கள் வலைப்பதிவு மூலம். நீங்கள் புதிதாகக் கற்றுக் கொள்ளலாம் மற்றவர்களது பதிவுகள் மூலம்.

வலைபதிவு என்பது ஒருவழிப் பயணம் அல்ல; பலவழிப் பயணம். பலர் உங்களுடன் கூட வருவார்கள்; வழி காட்டுவார்கள். அதேபோல பலருக்கு நீங்கள் துணை போகலாம்; வழி காட்டலாம்.

‘எனக்கு நல்லா சாப்பிடத்தான் தெரியும்’ என்கிறீர்களா? அதைப் பற்றியே எழுதலாம். நம் உடலுக்கு எது நல்லது? எதை சாப்பிட்டால் உற்சாகம் வரும்? எதை சாப்பிட்டால் நன்றாக உறக்கம் வரும்?

சில உணவுகள் நமது மன நிலையை மாற்றும்;  சில பாதிக்கும்;  சில நமது நாவுக்கு இனிக்கும் ஆனால் உடலுக்கு நல்லதல்ல; சில உஷ்ணத்தைக் கொடுக்கும்; சில குளிர்ச்சியைக் கொடுக்கும். இவற்றைப்பற்றி எழுதலாம்.

‘எனக்கு இதெல்லாம் தெரியாதே? என்கிறீர்களா? நமக்காகவே இருக்கிறது கூகிள் தேடி இயந்திரம்! (Google Search Engine) தட்டுங்கள் திறக்கப்படும் என்பதுபோல தேடுங்கள் விவரங்கள் கொடுக்கப்படும் என்று புதுமொழி பேசும் இந்தத் தேடி இயந்திரத்தின் மூலம் நீங்கள் நிறைய தெரிந்து கொள்ளலாம். அப்படியே காப்பியடிக்காமல் கிடைத்த விஷயங்களை உங்கள் நடையில் எழுதுங்கள்.

எழுதும்போது கவனிக்க வேண்டியவை:

 

முடிந்த வரை தூய தமிழில் எழுத முயலுங்கள். சில சமயங்களில் தமிழ் வார்த்தை ரொம்ப தெரிந்ததாக இல்லாமல் இருக்கலாம். அப்போது அதன் ஆங்கில வார்த்தையை அடைப்புக்குறிக்குள் எழுதுங்கள்.

எழுத்து பிழைகளைத் தவிர்க்கவும். ‘ல’, ‘ள’ , ளை, லை, ழை ஆகியவற்றை பொறுமையுடன் தட்டச்சு செய்யவும்.

எழுத்துப் பிழை என்பது நல்ல சாப்பாட்டில் வரும் கல் போல (கள் அல்ல!) சாப்பாட்டைப் பற்றித் தானே எழுதப் போகிறீர்கள், அதனால் சாப்பாட்டு உதாரணமே கொடுத்து விட்டேன்.

முதல் பாராவிலிருந்து முடிவு பாராவரை ஒரு அழகான தொடர்பு இருக்கட்டும். ஒவ்வொரு பாராவும் அடுத்தடுத்து வரும் பாராக்களுடன் ‘நட்பு’ பாராட்ட வேண்டும். நவக்கிரகங்கள் போல ஒவ்வொரு பாரா ஒவ்வொரு திசையைப் பார்க்கக்கூடாது.

சின்னச்சின்ன பாராவாக பிரித்து எழுதுங்கள். குறிப்புகள் கொடுத்தால் எண்கள் கொடுத்து வரிசைப் படுத்துங்கள்.

முக்கியமான விஷயங்களை ‘ஹை-லைட் செய்யுங்கள். பல வண்ணங்களில் எழுதாதீர்கள். கண்களை உறுத்தும்.

நல்லா சாப்பிடுபவர்கள் இன்னொரு வகையிலும் வலைபதிவு செய்யலாம். திருமண வீட்டிலோ, நண்பர் வீட்டிலோ சாப்பிடும்போது குறிப்பிட்ட ஒரு உணவு வகை மிக ருசியாக இருக்கிறது என்றால், உடனே சமையல்கட்டுப் போய் எப்படிச் செய்தீர்கள் என்று கேட்டு அதையே பதிவு செய்து விடலாம்.

விதவிதமான சமையல் முறைகள் பற்றி எழுதலாம். நம் தமிழ் நாட்டிலேயே எத்தனை விதமான உணவு தயாரிக்கும் முறைகள் இருக்கின்றன, அவற்றை ஒரு தொகுப்பாக வழங்கலாம்.

இந்தியாவில் வடக்குப்பகுதியில் வேறு வகையான உணவுப் பழக்கம் இருக்கிறது. அதைப் பற்றிய குறிப்புகளைக் கொடுக்கலாம்.

ஒவ்வொரு வகை உணவு தயாரிப்பிலும் குறிப்பிட்ட பொருட்கள் சேர்ப்பார்கள். அந்தப் பொருட்களைப் பற்றி எழுதலாம். ‘அஞ்சறைப் பெட்டியில் இருக்குது ஆரோக்கியம்’ என்பார்கள். அதில் இருக்கும் பொருட்களைப் பற்றி நிறைய விஷயங்களை பதிவு செய்யலாம்.

சாப்பாடு என்று சொல்லும்போது நாம் சாப்பிடும் பழங்கள், காய்கறிகள், கீரை வகைகள் இவை பற்றியும் எழுதலாம்.

பத்திய சாப்பாடு பற்றி எழுதலாம்: பிரசவித்த பெண்ணுக்கு; மஞ்சள் காமாலைக்கு; சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு; உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ளவர்களுக்கு; உடல் இளைக்க விரும்புவர்களுக்கு, உடல் பெருக்க விரும்புபவர்களுக்கு (அந்த வகையும் உண்டு!)

கிராமத்து சாப்பாடு வகைகள்: பண்டிகை சாப்பாடு வகைகள்; நமக்குத் தான் எத்தனையெத்தனை பண்டிகைகள்!

இன்னொன்று மறந்து விட்டேனே.. சாப்பாட்டிலேயே சைவம், அசைவம் என்றும் இருக்கிறதே!

ஆதிமனிதனின் சமைக்காத உணவிலிருந்து ஆரம்பித்து இந்தக் காலம் வரை உணவு எப்படியெல்லாம் மாறியிருக்கிறது…..

இன்னும் யோசித்தால் பல விஷயங்கள் தோன்றும்.

பாருங்கள் இந்த சாப்பாடு என்ற ஒரு விஷயத்தை வைத்துக்கொண்டு எத்தனை எத்தனையோ எழுதலாம்!

சாப்பாட்டைப் பற்றி எழுத ஆரம்பித்து பசிக்க ஆரம்பித்து விட்டது, நாளை பார்க்கலாம்….இன்னுமொரு சுவாரஸ்யமான விஷயத்துடன்…!

 

 

http://tk.makkalsanthai.com/2012/09/blog-post_1693.html

பெயர் சூட்டுவோம்!

என்ன நண்பர்களே, புதிய வலைத்தளம் உருவாக்குவது பற்றி நேற்றைய பதிவில் படித்து விட்டு, உங்களுக்கென ஒரு தளமும் உருவாக்கி விட்டீர்களா? பாராட்டுக்கள்!

என்ன பெயர் வைப்பது என்று மூளையை கசக்கிக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு சற்று உதவி செய்து விட்டு பிறகு தலைப்புகளில் கவனம் செலுத்தலாமா?

ஒரு குழந்தை பிறந்தால் வீட்டிலுள்ளவர்கள் ஒவ்வொருவரும் அவரவர்களுக்குப் பிடித்த, மிகவும் நாகரீகமான இதுவரை கேள்விப்படாத பெயர்களை வைக்க விரும்புவார்கள்.

அதேபோலத்தான் தனது  வலைத்தளம் தனித்துத் தெரிய வேண்டும் என்று ஒவ்வொரு வலைபதிவருக்கும் ஆசை இருக்கும். தனது ஆளுமையை தனது வலைப்பதிவின் பெயர் மூலம் வெளிப்படுத்த சிலர் விழையலாம். தவறில்லை.  சிலர் ஊர் பெயரை தங்களது அடையாளமாகக் காட்டிக் கொள்ள விழைவார்கள். சிலர் இயற்கையை துணைக்கு அழைத்துக் கொள்ளுவார்கள் பெயர் சூட்டும் போது!

சிலர் தங்கள் பெயரையே வலைத்தளத்திற்கும் வைத்து விடுவார்கள் – என்னைபோல! எல்லாமே ஏற்புடையதுதான்.

ஆங்கிலத்திலும் வைக்கலாம்; தமிழ் பெயராகவும் இருக்கலாம்.

இன்னொரு விஷயம் ஒரு வலைத்தளம் அல்ல; இரண்டு மூன்று ஒரே சமயத்தில் நீங்கள் உருவாக்கலாம். எல்லாவற்றிலும் எழுதி அசத்தலாம்! இரண்டு மூன்று எதற்கு?

சினிமா பற்றி ஒன்று; கவிதைக்காக ஒன்று; சிறுகதைகள், கட்டுரைகள் இவற்றிற்காக என்று ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் ஒரு வலைத்தளம். புகைப்படங்கள் பதிய என்றே சிலர் வலைத்தளம் உருவாக்கி இருக்கிறார்கள்.!

அப்படி இல்லையென்றால் ஒரே வலைத்தளத்தில் தனித்தனி பக்கங்களை ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் ஒதுக்கலாம். பக்கம் என்றவுடன் ஒரேஒரு பக்கம் என்று நினைத்துக் கொள்ளாதீர்கள். இந்த ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் நீங்கள் பக்கம்பக்கமாக எழுதித் தள்ளலாம்.

இவற்றை எல்லாம் ஆரம்பத்திலேயே செய்ய வேண்டும் என்று இல்லை. ஒவ்வொன்றாக கற்றுக்கொண்டு நாளடைவில் செய்யத் தொடங்கலாம்.

பல வலைபதிவுகளை தினந்தோறும் பார்வையிடுங்கள். புதிதாக இருப்பவற்றை எப்படி செய்வது என்று கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

சரி, இப்போது வலைத்தளத்திற்கு பெயர் சூட்டு விழா ஆயிற்று. அடுத்து முடிவு செய்ய வேண்டியது என்ன பெயரில் எழுதப் போகிறீர்கள்? சொந்தப் பெயரா? புனைப் பெயரா? உங்களைப்பற்றி யாரும் தெரிந்து கொள்ளத் தேவையில்லை என்றால் அல்லது உண்மை பெயர் தெரியக்கூடாது என்றோ நினைத்தால் புனைபெயர் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

தினந்தோறும் வலைப்பதிவுகளைப் பார்வையிடும்போது இதையும் கவனியுங்கள்.

பொதுவாக நிறைய வலைப்பதிவாளர்கள் கூகிள் சேவை கொடுக்கும் ப்ளாக்கர்.காம்-ஐ பயன்படுத்துகிறார்கள். வேர்ட்பிரஸ்.காம் இணையதளம் தனது வலைப்பதிவாளர்களுக்கு நிறைய வசதிகள் செய்து கொடுக்கிறது. ப்ளாக்கர்.காம் மற்றும் வேர்ட்பிரஸ்.காம் இரண்டுமே சரி சமமாக இருக்கிறது என்றே சொல்லலாம். அனேக வலைப்பதிவாளர்கள் இரண்டிலும் வலைப்பதிவு செய்து வருகிறார்கள்.

உங்களிடம் ஒரு கணணி, இண்டர்நெட் இணைப்பு, எழுதுவதில் ஆர்வம், புதிதாக ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்ற ஆவல் இவை இருக்குமேயானால் சுலபமாக வலைத்தளம் உருவாக்கலாம்.

இன்னொன்று: எந்தப் புத்தகத்தைத் திறந்தாலும் அழகழகான படங்கள் இருந்தால் கண்ணைக் கவரும் இல்லையா? நீங்கள் எழுதும் விஷயத்திற்கு ஏற்றார்போல் படங்கள் அல்லது நீங்கள் எடுத்த புகைப்படங்கள் ஆகியவற்றையும் நீங்கள் உங்கள் வலைப் பதிவுகளில் போடலாம்.

உங்கள் திறமைகளைக் காட்ட, உங்கள் கருத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ள, உங்களது ஆர்வத்தை பெருக்கிக்கொள்ள, ஒரே கருத்தை உடைய நண்பர்களைப் பெற, உலகின் பல்வேறு இடங்களில் இருந்தும் விசிறிகளை அடைய, மொத்தத்தில் வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை எதிர்கொள்ள வலைப் பதிவு என்னும் மிகப்பெரிய வரம் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறது!

இன்றே தொடங்குங்கள் வலைப்பதிவில் ஒரு புதிய, இனிய பயணம்!

நாளை நிச்சயம் தலைப்புகள் பற்றியதுதான்……

 

http://tk.makkalsanthai.com/2012/09/blog.html

 

 

 

 

 

 

வலைப்பதிவில் ஒரு புதிய பயணம்!

சென்ற வார வலைபதிவர் விழாவிற்கு பிறகு ‘வலைப்பதிவு’ என்னும் சொல்லுக்கே ஒரு தனித்துவம் வந்துவிட்டது! எத்தனை வலைப்பதிவர்கள்! எத்தனை வலைப்பதிவுகள்!  யுவர்கள், யுவதிகள், நடுத்தர வயதுடையவர்கள், 50+, 60+, 70+, 80+ என்று வயதைக்கடந்த ஒரு சமூகத்தைப் பார்க்க முடிந்தது.

வந்திருந்தவர்களில் ஒரு சிலர் மட்டுமே இந்த விழாவிற்கு முன்பாகவே சந்தித்து இருக்கிறார்கள். பலருக்கும் அவரவர் வலைத்தளத்தில் போட்டிருக்கும் புகைப்படம்தான் அடையாளம்!

இத்தனை பதிவர்களா என்று வியந்தாலும் இன்னும் பலருக்கு வலைப்பதிவு பற்றி அவ்வளவாகத் தெரியவில்லை.

அவர்களுக்காகவே இந்தப் பதிவு.

நம்மில் பலருக்கும் கதை எழுத வேண்டும், என்று வாழ்வில் எப்போதாவது சில முறை ஒரு உந்துதல் ஏற்படும், இல்லையா? உடனே ஒரு காகிதத்தையும், பேனாவையும் எடுத்து எழுதி அடுத்த தபாலிலேயே ஒரு பத்திரிக்கை அலுவலகத்திற்கு அனுப்பிவிட்டு, காத்திருந்து….. காத்திருந்து…..பத்திரிகையில் பிரசுரம் ஆகாமல், நமக்கே திரும்பி வந்து….

வலைப்பதிவில் இந்த சங்கடங்கள் எதுவுமே இல்லை என்பதுதான் வலைப்பதிவு எழுதுவதில் இருக்கும் மிகப் பெரிய ப்ளஸ் பாயிண்ட்.

நீங்கள் எழுதுவதை நீங்களே வெளியிடலாம்.

எப்படி வலைபதிவு தொடங்குவது?

கூகிள்  ப்ளாக்ஸ்பாட் (google – Blogspot.com) அல்லது வோர்ட்பிரஸ் (WordPress.com) ஆகிய வலைதளங்களில் உங்கள் பதிவுகளை எழுதலாம். முதலில் கூகிள் ப்ளாக் ஸ்பாட்டுக்குப் போனால் ‘Create your Blog’ என்று போட்டிருக்கும். அதிலேயே உங்களுக்கு மிகச் சுலபமாக, படிப்படியாக வலைத்தளம் உருவாக்க வழிகாட்டுவார்கள். ஒருமுறைக்கு இருமுறை படித்தால் புரிந்து விடும்.

உங்களுக்கு தமிழில் வேண்டுமானாலும் உருவாக்கலாம். ஆனால் பொதுவாக பதிவு இல்லத்தின் பெயர் ஆங்கிலத்தில் எழுதுவது நலம். உதாரணமாக ‘ ‘அட்ராசக்க’ என்ற தளத்தின் பெயரை adraasakka.blogspot என்று ஆங்கிலத்தில் எழுதுவார்கள்.

உங்கள் வலைத்தளத்தின் வடிவமைப்பிலிருந்து எல்லாமே உங்கள் விருப்பப்படி அமைக்கலாம்.

தமிழில் எழுத கூகிள் ட்ரான்ஸ்-லிடரேட் (google-transliterate) மூலம் நீங்கள் தமிழ் எழுத்து அமைப்புகளை பதிவிறக்கம் செய்து கொள்ளலாம். இதன் மூலம் MS word – லேயே தமிழில் தட்டச்சு செய்யலாம். உதாரணத்திற்கு, நீங்கள் ‘அன்புள்ள’ என்று தட்டச்சு செய்ய வேண்டுமானால் ஆங்கிலத்தில் ‘anbulla’ என்று அடிக்க வேண்டும். நீங்கள் தட்டச்சு செய்யும்போதே பல்வேறு வார்த்தைகள் கணனியின் திரையில் தோன்றும். தேவையான வார்த்தையை தேர்வு செய்து போடலாம்.

ப்ளாக்ஸ்பாட் போலவே வோர்ட்பிரஸ் – ஸிலும் வலைப்பதிவு செய்யலாம். ஆரம்பத்தில் சற்று புரியாததுபோல இருந்தாலும், போகப்போக பழகிவிடும். விடா முயற்சி வேண்டும், அவ்வளவுதான்!

தமிழ் எழுத்துக்களை பதிவிறக்கம் செய்ய பல மென்பொருட்கள் (software) இருக்கின்றன –  அழகி, இ-கலப்பை, முரசு, அ-தமிழ் எழுதி – என்று. எனக்கு எல்லாவற்றையும் விட கூகிள் மிகவும் சுலபம் என்று தோன்றுகிறது.

ஏன் வலைப்பதிவு செய்ய வேண்டும்?

நம் எண்ணங்களையும் யோசனைகளையும் பதிய
இதைவிட சிறந்த சாதனம் இல்லை என்றே சொல்ல வேண்டும். இந்த வசதி கணணித் தொழில்நுட்பம் நமக்குத் தந்திருக்கும் ஒரு வரம் என்றே சொல்ல வேண்டும். மிக உயர்ந்த விஷயத்தைத்தான் வரம் என்று சொல்லுவோம், இல்லையா? இந்த வலைபதிவு செய்வதும் மிக உயர்ந்த விஷயம்.

நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் வலைபதிவாளர் என்ற மிகப் பெரிய பொறுப்பை மிகுந்த அக்கறையுடன் நிறைவேற்ற  வேண்டும்.

நானே எழுதி நானே வெளியிடலாம் என்ற இந்தச் சுதந்திரத்தை நல்ல முறையில் பயன்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும். நம் எழுத்து தான் நம்மை இந்த உலகுக்குக் காட்டும்  கண்ணாடி. அதனால்தான் பொறுப்பும் அதிகம்.

கண்டதையும் எழுதி நம்மையும் தாழ்த்திக்கொண்டு பிறரையும் கேவலப் படுத்தக் கூடாது. நம் எழுத்துக்கள் பிறருக்கு ஏதாவது ஒரு விதத்தில் பயன்பட வேண்டும்.

பத்திரிக்கையில் எழுதும் எழுத்தாளரை விட அதிகப் பொறுப்பு ஒரு வலைப்பதிவாளருக்கு. அங்கே நம் எழுத்துக்களை படித்து திருத்த உதவி ஆசிரியர்கள் உண்டு.

இங்கே நமக்கு நாமே நாகரீகம் என்ற வேலியை போட்டுக் கொண்டு வரம்பு மீறாமல் எழுத வேண்டும்.

நம் எழுத்துக்கள் யாருடைய மனதையும் காயப் படுத்தக் கூடாது.

நம் சொந்த விருப்புவெறுப்புகளுக்கு நம் எழுத்துக்கள் பலியாகக் கூடாது.

எழுதுவதில் ஒரு உண்மை இருக்க வேண்டும்.

படிக்கிறவர்களின் ஆரோக்கியமான உணர்வுகளை தூண்டக் கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.

தவறான விவரங்களைக் கொடுக்கக்கூடாது.

எழுத வேண்டிய தகவல்களை ஒருமுறைக்கு இருமுறை சரி பார்த்துவிட்டு எழுத வேண்டும்.

மொத்தத்தில் மிகுந்த கட்டுப்பாட்டுடன், கருத்துக்கள் நிறைந்ததாக நம் எழுத்து அமைய வேண்டும்.

என்ன எழுதுவது?

சரியான கேள்வி!

நிறைய எழுதலாம்….

எழுதும் தலைப்புகள் பற்றி நாளையிலிருந்து…….

பதிவர் திருவிழா புகைப்படங்கள்

நினைவுப் பரிசு!
மேடை அலங்காரம்!

திண்டுக்கல் திரு தனபாலன், திருமதி ருக்மணி சேஷசாயியுடன் நான்
அழகு சமீாரா…. பின்னால் தூயா
திருமதி ராஜி
வல்லிசிம்ஹனுடன் நான்!
பெருமைக்குரிய நேரம்!
பொன்னாள் இதுபோலே வருமோ…..
திரு பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர் உரை!
திருமதி லட்சுமி (குறையொன்றுமில்லை)

 

நான் பரிசு வாங்கும்போதும், இன்னும் பல சந்தர்ப்பங்களிலும் புகைப்படங்கள் எடுத்த குமாரி சமீராவுக்கு என் இதயம் கனிந்த வாழ்த்துக்களும் நன்றிகளும்!

 

 

 

 

 

 

 

 

மனதில் பதிந்த பதிவர்கள் திருவிழா!

போன முறை சென்னையிலிருந்து ஷதாப்தி ரயிலில் திரும்பி வரும் போது பக்கத்தில் ஓர் இளம் பெண். வழக்கம்போல் நானும் என் புத்தகமும் என்று அமர்ந்திருந்தேன். காலை சிற்றுண்டி வந்தவுடன், தலை நிமிர்ந்த என்னைப் பார்த்து அந்த இளம் பெண் கேட்டாள்:

‘மாமியின் ஒரே பொழுதுபோக்கு படிப்பதுதானா?’

‘இல்லையில்லை…. படிப்பதுடன் ப்ளாக் எழுதுவதும் என் பொழுதுபோக்கு!”

‘ஆஹா…அப்போ நீங்க எங்க தலைமுறை…!’

ஆகஸ்ட் 26 ஆம் தேதி நடந்த தமிழ் பதிவர் திருவிழாவில் இதை நேரடியாக உணர்ந்தேன்.

ஆட்டோவிலிருந்து இறங்குபோதே “வணக்கம் ரஞ்ஜனியம்மா!” என்ற குரல்!

‘அட நம்மை அடையாளம் தெரிந்து கொள்ளுகிறார்களே!’

மாடி ஏறியவுடன் ஒரு அடையாள அட்டை கொடுத்தனர். நம் பெயர், நம் வலைத்தளத்தின் பெயர் எல்லாம் அதில் எழுதி இருந்தது. இதனால் பல சங்கடங்கள் தவிர்க்கப்பட்டன.

பலர் வந்து ரொம்ப நாட்கள் பழகியவர்கள் போல அறிமுகம் செய்துகொண்டனர். கொஞ்சம் ஆச்சரியம்; கொஞ்சம் ‘அப்பாடா’ என்ற ஆசுவாசம்!

ஒரு இளம் சிட்டு சிரித்தது என்னைப் பார்த்து. ‘கண்மணி?’ என்றேன். ‘இல்லையில்லை, சமீரா…!’ என்று மறுபடி கண்கள், முகம் எல்லாம் பளபளக்க சிரித்து முதல் பார்வையிலேயே மனதைப் பறிகொண்டாள், அந்தப் பெண். பதிவர் இல்லை; பதிவர்களுக்கு பின்னூட்டம் போட்டு போஷாக்கு கொடுக்கும் பெண் இவள். ‘சேட்டைக்காரனைப் பார்க்க வேண்டும்….’ என்று நிமிடத்துக்கு நூறு  தடவை சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் சொல்லச்சொல்ல எனக்கும் ஆவல் அதிகரித்தது.

திருமதி வல்லிசிம்ஹன்  மல்லிகைப்பூ கொண்டு வந்து கொடுத்து, பூவைவிட வெள்ளையான தன் சிரிப்பால் எல்லோரையும் மயங்க வைத்துக்கொண்டு இருந்தார். திருமதி ராஜி, அவரது கவிதை வழிச் செல்லும் மகள் தூயாவுடன் வந்தார். நிகழ்ச்சி முடிவில் இந்தக் குழந்தை வந்து ‘போயிட்டு வரேன் பாட்டி’ என்று விடை பெற்றது நெகிழ வைத்தது.

திரு மதுமதி மைனஸ் தாடியுடன் வந்து வியப்பூட்டினார்! (தாடி இல்லாமல் ரொம்பவும் இளமையாக இருக்கிறீர்கள்!)

திரு பால கணேஷ், திரு திண்டுக்கல் தனபாலன் (பின்னூட்டம் போடுவதில் சமீராவின் அண்ணன் இவர் – பதிவரும் கூட!) வந்து அறிமுகம் செய்து கொண்டனர். எப்படி எல்லோருடைய பதிவுகளையும் படிக்கிறீர்கள் என்று ஒவ்வொருவரும் இவரைக் கேட்டனர்.

திருமதி ருக்மிணி சேஷசாயி (சுட்டிக் கதைகள்), திருமதி லட்சுமி திருமதி சாதிகா, (எல்லாப்புகழும் இறைவனுக்கே), குட்டி சுவர்க்கம் திருமதி ஆமினா (தனது குட்டி சுவர்க்கத்தை கூடவே கூட்டி வந்திருந்தார்) கண்மணி அன்போடும், தனது தந்தையாரோடும் வந்திருந்தார்கள்.

காலை நிகழ்ச்சி பதிவர்களின் சுய அறிமுகத்துடன் முடிந்தது.

திரு கேபிள் சங்கர், திரு சி.பி. செந்தில்குமார், திரு சுரேகா, திரு தமிழ்வாசி, திரு சௌந்தர் (கவிதை வீதி), திரு மணவை தேவாதி ராஜன், வேல்வெற்றி வேல்முருகன், சேட்டைக்காரன், வலைசரம் திரு. சீனா புலவர் திரு ராமானுசம், திரு கணக்காயர்  சென்னைப் பித்தன் என்று பதிவுலகில் தங்களுக்கென்று முத்திரை பதித்திருக்கும் பதிவர்கள் பலரை சந்திக்கும் பாக்கியம் கிடைத்தது.

பல இளம் பதிவர்களுடன் பேச முடியவில்லை. தயக்கம் தான்!

மதிய இடைவேளைக்குப் பிறகு மூத்த பதிவர்கள் பொன்னாடை போர்த்தி கௌரவிக்கப்பட்டனர். திரு பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர் மூத்த பதிவர்களுக்கு நினைவுப்பரிசு வழங்கினார்.

திருமதி சசிகலாவின் ‘தென்றலின் கனவுகள்’ கவிதைப்புத்தகம் திரு பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர் அவர்களால் வெளியிடப்பட்டது.

திரு. மயிலன் (மருத்துவர்) தனது கவிதை வாசித்து கலகலப்பு மூட்டினார். சந்தடி சாக்கில்  தனது திருமண அழைப்பையும் கவிதையில் வழியே வைத்தார்.

திருமதி அகிலா,  கோவை மு. சரளா, திரு லதானந்த் தங்களது கவிதைகளை அரங்கேற்றினர்.

மதிய உணவு இடைவேளையில்  திரு சிவகுமார் (மெட்ராஸ் பவன்) ஒரு யோசனை சொன்னார்: ‘பெண் பதிவர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து இதுபோல ஒரு சந்திப்புக்கு ஏற்பாடு செய்யுங்கள். நாங்கள் தோள் கொடுத்து நடத்தி வைக்கிறோம்’.

பதிவர்கள் என்று ஒரே பெயரில் இணைவது நல்லது; ‘பெண்’ என்று தனிப்பிரிவு வேண்டாம் என்று எனக்குத் தோன்றியது.

எல்லோருக்குமே நடந்தது தெரியும்; இத்தனை பெரிய பதிவு வேண்டுமா?

இதை நான் எழுதுவது ‘சொல்லுகிறேன்’ என்ற தலைப்பில் எழுதும் திருமதி காமாட்சி அவர்களுக்காக. தன்னால் வர இயலவில்லை; அதனால் நடந்தது அத்தனையும் எழுது என்றார் அவர். திருமதி ருக்மிணியைப் போல இவரும் வயதில் மூத்தவர்.

‘என்னவாயிற்று? ஏன் பதிவர் சந்திப்பைப் பற்றி ஏதுவுமே எழுதவில்லை?’ என்று  இன்றுகாலை மின்னஞ்சல் செய்திருந்த திருமதி பட்டு ராஜ் அவர்களுக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் நன்றி!

மிகத் துல்லியமாக திட்டமிடப்பட்டு, துளிக் கூட குழப்பமில்லாமல் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட விழா இது. இதன் பின்னணியில் உழைத்த அத்தனை பேருக்கும் உளமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்!

திரு பிரபாகர் மூத்த பதிவர்கள் இன்றைய தொழில் நுட்பம் கற்று இளைஞர்களுக்கு சமமாக எழுதுவது மிகவும் பாராட்டத் தக்கது என்றார். இதை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துக் செல்லவேண்டும் என்றார்.

ஒரு பதிவர் இந்த எழுத்துக்கள் மூலம் சிறிது வருமானம் வந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று யோசனை சொன்னார். இதை வழி மொழிகிறேன் நான்!

இன்னொரு விஷயம் நான் இங்கே குறிப்பிட விரும்புவது: ‘பிளாக்ஸ்பாட்’ டில் எழுதுபவர்கள் அதிகபேர்களின்  கவனத்தை கவருகிறார்கள். வோர்ட் பிரஸ்ஸில் எழுதும் என்னைப் போன்றவர்கள் அதிகம் கவனிக்கப் படுவதில்லை.

கொஞ்சம் எங்களையும் கவனியுங்கள் ப்ளீஸ்!

படங்களை அடுத்த பதிவில் போடுகிறேன்!

என்னுடைய 200 -வது பதிவாக இந்தப் பதிவு அமைந்தது சந்தோஷமாக இருக்கிறது!

திரு பிகேபி யின் உரையைப் படிக்க: http://minnalvarigal.blogspot.com/2012/08/blog-post_30.html

பி.கு. உடல் நலமின்மையால் தாமதமாக எழுதுகிறேன். மன்னிக்கவும்!