கொஞ்சம் சோறு கொஞ்சம் சங்கீதம்

வலைச்சரம் ஏழாம் நாள்

விடைபெறும் நேரம்

 

கொஞ்சம் சோறு கொஞ்சம் சங்கீதம்!

சாப்பாடு என்று சொல்லும்போது எனக்கு எங்கள் இரண்டு நண்பர்கள் நினைவிற்கு வருவார்கள். முதலாமவர் பார்த்தசாரதி. என் கணவரின் அலுவலக நண்பர். அவர்கள் குழந்தைகளும் எங்கள் குழந்தைளும் ஒரே பள்ளி ஆகையால் குடும்பமே நட்பானது.

‘என்ன இன்னிக்கு தோசை கைல ஓட்டறது? உளுந்து அதிகமோ?’ என்பார். எனக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது முதல் தடவை இப்படி ஒரு காமென்ட் கேட்டு. அப்புறம் கேட்டுக் கேட்டுப் பழகிவிட்டது! அவரது மனைவியை முதல் தடவை பார்த்தவுடன் நான் கேட்ட முதல் கேள்வி இதுதான். ‘எப்பவுமே இப்படித்தானா?’ அவரும் சிரித்துக்கொண்டே ‘எப்பவும் இப்படித்தான்!’ என்றார்.

‘பருப்பு துகையல் என்றால் தொட்டுக்கொள்ள நீர்க்க கூட்டு பண்ணவேண்டும். கூட்டு என்றால் கெட்டியாக துகையல் அரைக்க வேண்டும். பொரிச்ச கூட்டு என்றால் புளித்துகையல். ரசம் என்றால் அப்பளம்….’ என்று வகை வகையாக சாப்பாடுதான் எப்பவுமே பேச்சின் மைய பொருளாக இருக்கும். எனக்கு ரொம்பவும் அதிசயமாக இருக்கும். ஆண்கள் சமையலறைப் பக்கமே போகக்கூடாது என்ற குடும்ப வழக்கத்தில் வந்த எனக்கு  இப்படி ஒரு ஆண் பேசுவது  விந்தையாகவே இருந்தது.

 

அடுத்த நண்பர் பாலக்ருஷ்ணன். இவர் சமையலில் எக்ஸ்பர்ட். விடுமுறை நாட்களில் தானே சமையல் செய்ய ஆரம்பித்துவிடுவார். ‘புருப்புசிலி என்றால் பொலபொலவென்று மணல் மணலாக இருக்கணும்’ என்பார்.  நான் இவரது மனைவியிடம், ‘நீங்க ரொம்ப அதிர்ஷ்டசாலி. அவரே எல்லாம் செய்கிறாரே’ என்றேன். அதற்கு அவர், ‘நீங்க வேற! வெளியில் போய் சாப்பிடக்கூட விடமாட்டார். உனக்கு போரடிச்சா நான் பண்றேன் என்று வந்துவிடுகிறார். இவர் எப்போ வெளியூர் போவார்னு காத்திருந்து நானும் என் பெண்ணும் போய் ஹோட்டலில் சாப்பிட்டுவிட்டு வருவோம்’ என்றார்.

 

கொஞ்சம் சங்கீதம்

எனக்கு தெரிந்த மூன்று பாட்டு ஆசிரியைகள் பற்றி சொல்ல வேண்டும். சுருக்கமாக சொல்லிவிடுகிறேன். முதல் ஆசிரியை திருமதி ராஜலக்ஷ்மி ராஜகோபாலன். புரசைவாக்கம் முத்தையா செட்டியார் பெண்கள் உயர்நிலைப்பள்ளி பாட்டு டீச்சர். குரல் ரொம்ப நன்றாக இருக்கும். அனுபவித்துப் பாடுவார். நிறைய தியாகராஜ கீர்த்தனைகள் சொல்லிக் கொடுத்தவர்.

 

இரண்டாவர் திருமதி சரோஜா. இவரிடம் நான், என் பெண், பிள்ளை எல்லோரும் பாட்டு கற்றுக்கொண்டோம். அண்ணாநகரில் இருந்தவர். நிறைய நடன நாடகங்கள் போட்டிருக்கிறோம் இவர் இயக்கத்தில். ஒருமுறை  கலைவாணர் அரங்கத்தில் ஒரு நிகழ்ச்சி. தசாவதார நடனம். முதல்நாள் அங்கு போய் ரிஹர்சல் பார்க்கப் போயிருந்தோம். அந்த மேடையைப் பார்த்த உடனே நான் டீச்சரிடம் இந்த மேடையில் உட்கார்ந்து ஒரு பாட்டுப் பாடி விடுகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு மேடையின் நடுவில் உட்கார்ந்து பாடினேன். அதுதான் எனது முதல் கடைசி மேடைக் கச்சேரி!

 

மூன்றாமவர் இங்கு பெங்களூரில் எங்களுக்குக் கிடைத்த பாட்டு டீச்சர் திருமதி லக்ஷ்மி நரசம்மா. எனது தீவிர ஆர்வத்தைப் பார்த்து தனது பாட்டு நோட்டையே என்னிடம் தூக்கிக் கொடுத்தவர். என்ன பாட்டு வேணுமோ காப்பி பண்ணிக்கோங்க. நான் சொல்லித் தருகிறேன்’ என்றார்.  ஒரே ஒரு பிரச்னை பாட்டுக்கள் எல்லாம் கன்னட மொழியில்! நான் அப்போதுதான் அந்த மொழியை எழுதப் படிக்கக் கற்றுக் கொண்டிருந்தேன். அதனால் என் கன்னட மொழிப் புலமை வளரவும் இந்த பாட்டு நோட்டு உதவியது!

 

இத்தனை கற்றுக்கொண்டும் பயிற்சி இல்லாததால் (பாடப்பாட ராகம்; மூட மூட ரோகம் என்பது போல) என் பாட்டு நின்று போய்விட்டது. ஆனால் இசையை ரசிக்கிறேன். அது போதுமே!

 

இன்றைய வலைச்சரத்தில் இடம் பெற்றிருப்பவர்கள் எனக்கு எழுதுவதற்கு தூண்டுதலாக இருப்பவர்கள். என்னுடைய எழுத்துக்களுக்கு தவறாது வந்து கருத்துரை சொல்பவர்கள். இவர்களுடைய எழுத்துக்களுக்கு நான் ரசிகை. வலைச்சரத்தின் கடைசி நாளான இன்று இவர்களை இங்கு கௌரவிப்பதில் பெருமை கொள்ளுகிறேன்.

 

ஜோதிஜி

அதிகமாக திருப்பூர் பற்றித்தான் எழுதுவார். அங்கு நூற்பாலையில் பொதுமேலாளராக இருப்பதால். அவற்றைவிட தனது குடும்பத்தைப் பற்றி ஒரு தந்தையாக, மகனாக அவர் எழுதும் பதிவுகள் நான் அதிகம் விரும்புபவை. நல்ல நண்பர். நல்ல நல்ல வலைத்தளங்களை எனக்கு அறிமுகம் செய்தவர்.  ‘தினமும் ஒருமணி நேரம் இணையத்தில் நல்ல தளங்களாகத் தேடிப்பிடித்து படியுங்க’ என்பார்.

தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியே இருக்கின்றார்

“ஏதாவது கதை சொல்லுங்க அப்பத்தா” என்றால் இவர் சொல்லும் வட்டார வழக்குத் தமிழ் வார்த்தைகள் அவர்களுக்குப் புரியாமல் அது குறித்து அப்டின்னா? என்று தொடர் கேள்விகளை எழுப்ப அம்மாவுக்கு அலுப்பாகி விடும்.

தொலைவில் இருப்பதால் தன் குழந்தைகளுக்கும், தன் அம்மாவிற்கும் தொடர்பில்லாமல் இருக்கும் நிலை பற்றிப் பேசுகிறார் இந்தப் பதிவில்.

மதிப்பெண்கள் என்றொரு கீரிடம்

‘வகுப்பாசிரியருக்கு மகளின் மதிப்பெண் என்பது அவரது கீரிடத்தில் வைக்கப்படும் வைரக்கல். எனக்கோ அது முக்கியமென்றாலும் அது மட்டுமே முக்கியமல்ல என்பதை அவரிடம் எப்படி சொல்ல முடியும்?’ என்று கேட்கிறார் இந்தப் பதிவில்.

ஒவ்வொரு பெற்றோரும் படிக்க வேண்டிய பதிவு இது.

 

 

திண்டுகல் தனபாலன்

இவரும் மிகப்பிரபலமான வலைப்பதிவர். தினம் ஒரு பதிவு என்றெல்லாம் எழுதுவதில்லை. ஆனால் எழுதினால் அன்று இவரது வலைப்பதிவு ஹவுஸ்ஃபுல் தான்!

பின்னூட்ட புயல் என்ற செல்லப்பெயரும் இவருக்கு உண்டு.

பொதுவாக திருக்குறளை வைத்து பதிவுகள் எழுதுவார். திருக்குறளுடன் திரைப்பாடல்களும் இடம் பெறும். ISO பற்றிய பதிவுகளும் உண்டு.

இப்போது புதிய/பழைய பதிவர்களுக்கு ‘லிங்கா…?’ என்று தொழில்நுட்பம் கற்றுத் தருகிறார்.

சென்ற ஆண்டு பதிவர் விழா சிறக்க இவரது உழைப்பும் முக்கியக் காரணம்.

வலைச்சரத்தில் அறிமுகம் ஆகும் அத்தனை தளங்களும் இவருக்குத் தெரிந்தவையே. ஒன்றிரண்டு புதிது என்றால் நாம் அதிர்ஷ்டசாலி என்று சொல்லிக்கொள்ளலாம். பெரிய மீசையின் பின் ஒளிந்திருக்கும் நல்ல மனிதர்.

துளசிதளம்

இவரை அறியாதவர்கள் வலையுலகத்தில் இல்லை. கோவில் கோவிலாகப் போய் ‘ஹையோ…..ஹையோ’ என்று தெய்வங்களை தரிசித்துவிட்டு வருபவர்.

ஒலகக் கோப்பை ஓபனின் செரிமனி

நான் மிகவும் விரும்பிப்படிக்கும் தளம். பயணக் கட்டுரைகள், இவர் இருக்கும் நியுசிலாந்து நாட்டில் நடக்கும் நிகழ்ச்சிகள் என்று எப்பவுமே பிசியாக இருக்கும் இவரது தளம். மெல்லிய நகைச்சுவையுடன் ஒரு விவரம் விடாமல்  தான் பார்த்த இடங்களைப் பற்றி எழுதுவார் இந்த வலைப்பதிவாளர் துளசி கோபால்.

சுமார் பத்து வருடங்களாக வலைப்பதிவு செய்துவருகிறார்.  இவரது வலைப்பதிவுகளை ஆரம்பகாலத்திலிருந்து  படிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறேன். அப்படி படிக்க விருப்பம் இருக்கிறவர்களுக்கு இந்த சுட்டி உதவும்.

 

 

எங்கள் ப்ளாக்

மொத்தம் ஐந்து ஆசிரியர்கள். ஒவ்வொரு வாரம் பாசிடிவ் செய்திகள் போடுவது ஸ்பெஷாலிட்டி. நான் ரொம்ப விரும்பிப் படிப்பது ‘திங்க’ கிழமைப் பதிவுகள் தான். இந்த முறை மாறுதலாக ஒரு ஆராய்ச்சி செய்திருக்கிறார், ஸ்ரீராம். அலேக் அனுபவங்களும் அருமையாக இருக்கும்.

 

 

மின்னல்வரிகள்

வரிக்கு வரி நகைச்சுவை யுடன் எழுதும் பாலகணேஷ் – இன் வலைத்தளம். போன வருடம் இவரது சரிதாயணம் புத்தகம் (வலைபதிவில் எழுதியது) வெளியாகியது. விடாமல் சிரித்து மனதை லேசாக்கிக் கொள்ள சிறந்த வலைத்தளம்.

மொறுமொறு மிக்ஸர்

மேய்ச்சல் மைதானம் என்று இன்னொரு தளமும் வைத்திருக்கிறார்.

 

 

நாச்சியார்

தனது அம்மாவின் பிறந்த நாளன்று தானும் அவருமாகப் போய் கல்லூரியில் சேர்ந்ததை விவரிக்கிறார்.

கல்லூரிக்குப் போகலாமா?

அப்பா எனும் அருமருந்து

எத்தனை வயதானாலும் நம் அம்மா அப்பா என்றால் தனி பாசமும், பிணைப்பும் இல்லையா?

 

 

ஹுசைனம்மா

டவுட்ஃபுல் டயட்

‘இப்படியாக, ஒரே மாதத்தில் 6 -7 கிலோ எடை குறையவும், பார்ட்டி பயங்கர சந்தோஷமும்  பெருமையுமாக என்னிடம் வந்து சொன்னார்’ பார்ட்டி என்பது இவரது கணவர் தான். அவர் மேற்கொண்ட டயட் பற்றி வயிறு வலிக்கும் அளவிற்கு சிரிக்க சிரிக்க எழுதுகிறார்.

யரலவளழ

சுமார் 30 வருடங்களாக குர் ஆனை அரபு மொழியில் ஓதி வருகிறேன். பிறந்ததிலிருந்து பேசி, எழுதி, படித்து, சுவாசித்து வரும் தமிழிலேயே நான் புலமை பெறவில்லை எனும்போது, கேள்வியறிவைக் கொண்டு மட்டுமே வாசித்து வரும் அரபு மொழியில் புலமை இருக்குமா என்ன? என்று கேட்கிறார். மேலே படித்துப் பாருங்கள்.

 

 

கீதா சாம்பசிவம்

எண்ணங்கள்

சாதாரண மனிதனின் சாமர்த்தியத்தைப் பார்ப்போம்!

ஆம்ஆத்மி கட்சின்னா இவங்களுக்கு கிர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் தான்! இவங்க சொல்லியிருப்பதும் நிஜம் என்றாலும், கொஞ்சம் பாஸிடிவா யோசனை பண்ணுங்க, ப்ளீஸ்!

 

கிச்சடின்னா உண்மையில் என்னனு தெரியுமா?

சமையலை ரசிச்சு ரசிச்சு எழுதறாங்க!

கீதாவும் 2005 லிருந்து பதிவு எழுதுகிறார். முதலிலிருந்து இரண்டு மூன்று பதிவுகள் படித்திருக்கிறேன். தொடர வேண்டும். தொடருவேன்.

இவரது மற்ற தளங்கள்

கண்ணனுக்காக

சாப்பிடலாம் வாங்க

பேசும் பொற்சித்திரமே

என் பயணங்களில்

ஆன்மீக பயணம்

 

 

ராஜலக்ஷ்மி பரமசிவம் அரட்டை என்ற தளத்தில் எழுதுபவர்.

வீட்டில் விசில்

அமெரிக்காவில் இருக்கும் தனது மகள் வீட்டிற்குப் போனபோது ஸ்மோக் டிடெக்டரால் தான் பட்ட அவஸ்தையை நகைச்சுவையாக வர்ணிக்கிறார்.

இவரது இரண்டு மின்னூல்கள் வெளி வந்திருக்கின்றன. இவரது கதாபாத்திரங்கள் ராசியும் விஷ்ணுவும் பதிவுலகில் பிரசித்தி பெற்ற தம்பதி.

ஊஞ்சல் என்ற தனது சமீபத்திய பதிவில் ‘சோம்பலாயிருந்தது. உடல், மனம்  இரண்டும் தான்’ என்று எழுதியிருந்தார். சீக்கிரமே மறுபடி எழுத ஆரம்பிப்பதாகவும் சொல்லியிருந்தார். ஆனால் இதுவரை எதுவும் எழுதவில்லை.

மிக விரைவில் இவர் இந்த மனச்சோர்வு நீங்கி புத்துணர்ச்சியுடன் மீண்டும் பதிவுலகில் வலம் வர வாழ்த்துக்கள்!

 

 

மனோ சாமிநாதன் முத்துச்சிதறல்

இவரது வலைத்தளத்தில் கொட்டிக் கிடக்கும் முத்துக்களில் சில:

அனுபவ முத்துக்கள், ஓவிய முத்துக்கள், கவிதை முத்துக்கள், குறிப்பு முத்துக்கள், கைவினைக்கலை முத்துக்கள், சமையல் முத்துக்கள், சிந்தனை முத்துக்கள், சிறுகதை முத்துக்கள், மருத்துவ முத்துக்கள், முத்துக்குவியல் ரசித்த முத்துக்கள்

உதவி எனப்படுவது யாதெனில்…

‘ரொம்ப ரொம்ப சின்ன உதவிகளை அவசரத்திற்கு செய்யத் தயங்காதீர்கள். உங்களுக்கு அதன் பின் அதுவே பழக்கமாகி விடும். அதன் பின் எத்தனை நண்பர்கள் உங்களுக்குக் கிடைக்கிறார்கள் என்று பாருங்கள்! பிரமித்துப்போவீர்கள்!! உதவும் மனப்பான்மை நம்மில் வளர வித்திடுங்கள்!!’ என்கிறார்.

இவரது ஓவிய முத்துக்களிலிருந்து

இந்தப் புன்னகை என்ன விலை?

 

.

என் மன ஊஞ்சலில்

ராதா பாலு – எழுத்துலகில் எனது நீண்ட நாளைய தோழி. இன்னும் நேரில் பார்த்ததில்லை. நிறைய பத்திரிகைகளில் எழுதுகிறார். பல வெளிநாடுகளுக்கு போய் வந்திருக்கிறார். அந்த அனுபவங்களையும் எழுதுகிறார்.

‘புத்தகங்களைப் படிப்பதும்,அறிந்தவற்றையும்,அனுபவங்களையும் எழுதுவதும் எனக்கு மிகவும் பிடித்த விஷயங்கள்.கடந்த 30 வருடங்களுக்கு மேலாக நான் எழுதிய கதை,கட்டுரை,ஆலய தரிசனம்,சமையல் குறிப்புகள் பல தமிழ் இதழ்களில் வெளியாகின்றன.  அவற்றின் தொகுப்பே இந்த வலைப்பூ.சமையல் குறிப்புகளை அறுசுவைக் களஞ்சியத்தில் காணலாம்’ என்று சுய அறிமுகத்தில் கூறுகிறார்.

 

புலியின் வாலைப் பிடித்தேன்!!

.

எண்ணத்தின் வண்ணங்கள் என்று இன்னொரு வலைத்தளமும் வைத்திருக்கிறார்.

சமையல் குறிப்பிற்காக அறுசுவை களஞ்சியம் என்ற தளம் வைத்திருக்கிறார்.

 

 

திருமதி இராஜராஜேஸ்வரி ஆன்மீகப் பதிவுகள் எழுதுபவர். சமீபத்தில் உடல்நிலை சரியில்லை என்று எழுதியிருந்தார். உயர் ரத்த அழுத்தம் காரணமாக கட்டாய ஓய்வில் இருப்பதாக தனது பதிவில் சொல்லியிருந்தார். பிறகு தகவல் எதுவுமில்லை. பதிவர்கள் யாருக்காவது அவரை வலைப்பதிவிற்கு வெளியே தெரியுமா என்று தெரியவில்லை. யாருடனாவது அவர் தொடர்பில் இருக்கிறாரா என்றும் தெரியவில்லை. மிக விரைவில் அவர் குணமாகி மறுபடியும் வலையுலகில் எழுத ஆரம்பிக்க வேண்டுமென்ற பிரார்த்தனையுடன் எனது வலைச்சர ஆசிரியர் பொறுப்பை முடிக்கிறேன்.

 

இந்த ஒருவாரம் என்னுடைய பதிவுகளைப் படித்து ரசித்து பின்னூட்டமிட்ட எல்லோருக்கும் எனது சிரம் தாழ்ந்த நமஸ்காரங்கள்.

 

எனது வலைத்தளத்தில் தொடர்ந்து சந்திக்கலாம்.

யேன் கேன் குக் ஸோ கேன் யூ!

வலைச்சரம் ஆறாம் நாள்

Yan can cook so can you!

அந்தக்காலத்தில் நம் தூரதர்ஷன் மட்டுமே செங்கோலோச்சிக் கொண்டிருந்த நாட்களில் முதன்முதலாக ஸ்டார் ஆங்கில சானல் வர தொடங்கியது.  அதில் நாங்கள் விரும்பிப் பார்த்த ஒரு நிகழ்ச்சி நான் மேலே எழுதியிருக்கும் தலைப்பு. சமையல் நிகழ்ச்சி யேன் என்ற சைனாகாரர் வந்து சமைப்பார். எல்லாமே அசைவ உணவு தான். ஆனாலும் அதை நான் விரும்பிப் பார்க்கக் காரணம் அவர் செய்யும் விதம். அப்புறம் அந்த சமையலறை. பளபளவென்று இருக்கும். அவர் பயன்படுத்தும் பாத்திரங்களும் கத்திகளும் கண்ணைப் பறிக்கும் சுத்தம். ஒவ்வொரு முறை காய்கறி கட் பண்ணிவிட்டு டேபிளை அழகாத் துடைத்து விடுவார். துளிக்கூட சிந்தாமல் சிதறாமல் பொருட்களை – ஒன்றைக்கூட கையால் தொடமாட்டார் – அதுவே எனக்குப் பிடித்தது. அவர் கொண்டு வரும் மீன், இறைச்சி ஆகியவை மிகவும் சுத்தமாக இருக்கும். நம்மூர் சமையல் நிகழ்ச்சி செய்பவர்கள் நிச்சயம் அவரைப் பார்த்துக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

 

தொடர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த எனக்கு ஒரு நாள் அவர் உயிருடன் பாம்பை கொண்டு வந்தவுடன் ஒரு மாதிரி ஆகிவிட்டது. அன்று பாம்பு பஜ்ஜியோ என்னவோ, அத்துடன் அந்த நிகழ்ச்சி பார்ப்பதை நிறுத்தி விட்டேன்.

 

இப்போது FoodFood, khana khazana ஆகிய ஹிந்தி சானல்கள் முழுக்க முழுக்க சமையலுக்காகவே – 24 மணி நேரமும் சமைக்கிறார்கள். அய்யோ! என்னால் ஒரு மணி நேரம் சமைக்க முடியவில்லையே! இந்த இரண்டு சானல்களிலும் கூட சமையலறை மிகவும் சுத்தம். அதேபோல பயன்படுத்தும் பாத்திரங்கள் பளபள!

 

இதையெல்லாம் பார்த்துவிட்டு நம்மூர் சமையல் நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்கவே பிடிப்பதில்லை. அதுவும் வெள்ளிக்கிழமைகளில் வரும் டாக்டர் பட்டம் வாங்கியவர் கையாலேயே உப்பையும் போடுவார். மிளகாய் பொடி, மஞ்சள் பொடி எல்லாவற்றையும் அதே கையாலேயே….! பார்க்கவே பிடிக்காது!

 

ஒரே ஒரு விஷயம் எனக்கு ரொம்ப நாட்களாக புரியவில்லை. சமையல் நிகழ்ச்சிகள் செய்ய ஆரம்பிப்பவர்கள் நாளாக நாளாக குண்டாகி விடுகிறார்களே! அது எப்படி? சமைத்ததை தாங்களே சாப்பிட்டு விடுவார்களோ!

 

இன்றைய வலைச்சரத்தை சிறப்பிக்கும் பதிவர்கள்

 

 

ஷைலஜா

எண்ணிய முடிதல் வேண்டும் என்ற வலைத்தளத்தின் சொந்தக்காரர். நிறைய பத்திரிகைகளில் எழுதி வருகிறார். கவிதைகள் எழுதுவதிலும் வல்லவர். நிறைய போட்டிகளில் பங்கு கொண்டு பரிசுகள் வாங்கியிருக்கிறார்.

இன்றைய வலைச்சரத்தில் காதலர் தின சிறப்புப் பதிவு இவருடையது தான்.

நின்னையே ரதியென்று….

காதல் புதிதா  , பழசா?

 

உயிர்களிடத்து அன்பு வேண்டும்  சிறுகதை

காரிலிருந்து இறங்கிய ஸ்ரீதரனுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. சென்னைக்கு அருகில் இத்தனை அருமையான கிராமமா? எங்கு திரும்பினாலும் பசுமை. நிறைய மரங்கள். அழகான தோப்புகள். வாசலில் மாடுகள்.

 

இன்னம்புரான்

‘இ’ ஸார் என்று எங்கள் குழுவினரால் (வல்லமை மற்றும் மின்தமிழ் குழுமங்கள்)  அன்புடன் அழைக்கப்படும் இன்னம்புரான் சௌந்தரராஜன். இந்திய அரசில் மிகப்பெரிய அதிகாரியாக பல வருடங்கள் டெல்லியில் இருந்தவர். எதைப்பற்றி எழுதினாலும் அதில் ஒரு தீர்மானம், தெளிவு இருக்கும். நிதானமாகப் படிக்க வேண்டிய எழுத்து.

நிறைய எழுதும் இவரது எழுத்துக்களிலிருந்து ஒரு துளி இங்கே.

‘மடல்பெரிது தாழை மகிழினிது…’:3

மொத்தம் ஐந்து கடிதங்கள். இந்த மூன்றாவது கடிதம் நிச்சயம் படிக்க வேண்டிய ஒன்று. அதனால் இதற்கு இணைப்புக் கொடுத்திருக்கிறேன். இதற்கு முன் பின் இருக்கும் கடிதங்களையும் படியுங்கள்.

‘மடல்பெரிது தாழை மகிழினிது…’:6

கடிதம் எழுதுவது பற்றியும், அதை எழுதியவர்கள் பற்றியும் மிக மிக சுவாரஸ்யமாகச் சொல்லுகிறார்.

மொத்தம் ஐந்து கடிதங்கள். ஒவ்வொன்றாகப் படியுங்கள்.

ஆலோசனை – பார்வதி ராமச்சந்திரன்

விரதம் பூஜைகள் என்று ஆன்மீக அனுபவங்கள் இங்கு நிறையக் கிடைக்கும். வயதில் இளையவர் ஆனாலும் இந்த விஷயங்களை மிகச் சிறப்பாக எழுதுகிறார்.

நாராயணீயத்தை கண்ணனை நினை மனமே என்று தொடராக எழுதி வருகிறார்.சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோகங்களுக்கு தமிழில்  சிறப்பான விளக்கங்களும்,  கூடவே ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களையும் மேற்கோள்காட்டி நம்மை மனமுருகச் செய்கிறார்.

கோலங்கள்…கோலங்கள்…..

கோலங்கள் பெண்களின் கலா ரசனை மாற்றும் அழகுணர்ச்சியை வெளிப்படுத்துவதர்காக மாத்திரம் அல்ல. கோளங்களின் சக்தி வாய்ந்த எந்திரங்கள் மறைந்திருக்கின்றன. கோலங்கள் தெய்வீக சக்தி கொண்டவை என்கிறார்.

 

 

அரும்புகள் மலரட்டும் அ. பாண்டியன்

க00 – 100 – C – நூறின் வரலாறு

100 என்பது மூன்றிலக்க எண்களின் முதல் எண். எந்த எண்ணுக்கும் இல்லாத சிறப்பு இந்த நூறு எனும் எண்ணிற்கு உண்டு. எப்பவும் ஆண்டின் முதல் நாளுக்கு நாம் கொடுக்கும் முக்கியத்துவம் போல மூன்றிலக்க எண்ணின் முதல் எழுத்தான நூறுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறோம்.

 

பின்லாந்து கல்விமுறை – ஒரு பார்வை

அப்படி  என்னதான் இருக்கிறது பின்லாந்து கல்விமுறையில்?

பின்லாந்தில் ஏழு வயதில்தான் ஒரு குழந்தை பள்ளிக்குச் செல்லத்

தொடங்குகிறது. ஒன்றரை வயதில் ப்ளே ஸ்கூல்,இரண்டரை வயதில்

ப்ரீ-கேஜி., மூன்று வயதில் எல்.கே.ஜி., நான்கு வயதில் யு.கே.ஜி என்ற

சித்ரவதை அங்கே இல்லை.

 

கோமதி, குங்குமம்தோழியில் சிறப்பு விருந்தினராக அடையாளம் காணப்பட்டவர்.

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது

மதுரையில்  டெம்பிள் சிட்டி என்ற ஓட்டலில்,  காலம் மாறும்போது நம் உணவு  உண்ணும் முறை மாறியதை  வருடங்கள் போட்டுப்   படம் வரைந்து பிரேம் போட்டு  மாட்டி  வைத்து இருந்தார்கள்.

 சிக்கு புக்கு ரயிலே ரயிலே !

இவர்கள் அமெரிக்காவில் பயணம் செய்த பழைய காலத்து ரயிலைப் பற்றி (விண்டேஜ் ரயில்!) இந்த பதிவு. இந்தப் பதிவின் முன்னுரை சுவாரஸ்யம். கூடவே கணவர் வரைந்த ரயிலடி அத்தை வீட்டின் வண்ணப்படமும்.

 

 

எழிலாய் பழமை பேச என்று அந்தியூரான் பழமைபேசி எழுதுகிறார் தனது

மணியின் பக்கங்கள் என்ற வலைத்தளத்தில்.

பட்டி நோம்பி

“ஆமாமாங். இப்பெல்லாம் ஆருங் முன்ன மாதர தை நோம்பியெல்லாங் கும்புடுறாங்க? அல்லாம் மாறிப் போச்சு பாருங்!”

இவரது கவிதை ஒன்று:

கதிரேசன் பெண்டாட்டி

 

 

சொக்கன் சுப்பிரமணியன் உண்மையானவன் என்ற வலைப்பதிவின் சொந்தக்காரர்.

பணமா படிப்பா சாதிக்க எது தேவை  அவர் இருக்கும் ஆஸ்திரேலியாவில் நடந்த ஒரு வழக்காடு மன்றம் பற்றிச் சொல்லுகிறார். ஆடியோவும் கேட்கலாம்.

ஆஸ்திரேலியா செல்ல விருப்பம்ள்ளவர்களுக்கு ஒரு வழிகாட்டி தொடர் இங்கே

 

 

 

ஊமைக்கனவுகள்

ஜோசப்விஜூ

நூறாண்டுக்கு முற்பட்ட கடிதமும் ஒரு பூட்டின் சாவியும்

திருக்குறளில் 135 அதிகாரங்களோடு ஒரு சுவடி பிரான்சில் இருப்பதாக ஆய்வாளர் ஒருவர் குறிப்பிட்டுள்ளதாக கவிஞர் பாரதிதாசன் ஒரு பின்னூட்டத்தில் கூறியிருந்ததை வைத்து இவர் எழுதிய பதிவு இது.

 

 

வெங்கட் நாகராஜ்

இடைத்தேர்தல் மற்றும் தேர்தல் – திருவரங்கத்தின் இடைத்தேர்தல், டெல்லியின் தேர்தல் பற்றிய பதிவு.

இவரது மாஸ்டர் பீஸ் பயணக் கட்டுரைகள் தான். இவை தவிர வெள்ளிக்கிழமைதோறும் வரும் ப்ரூட் சாலட்.

நிறைய புத்தகங்கள் படிப்பவர். அதனால் புத்தக விமரிசனங்களும் வரும். சமீபத்திய புத்தக விமரிசனம்:

அக்கா – துளசி கோபால்

தம்பதிகளை சேர்த்தே சொல்லிவிடலாம்.

இதோ ஆதி வெங்கட் – கோவை2தில்லி என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதுகிறார்.

தனது வலைச்சர வாரத்தில் கணவருக்கு இணையாக பயண கட்டுரை எழுதி அசத்தியவர். இவரும் புத்தக விமரிசனங்கள் எழுதுகிறார். சமையல் குறிப்புகளும் இவரது தளத்தில் உண்டு.

சாப்பாட்டுப் புராணம்! – சமஸ்!

ஆத்தா நான் பாஸாயிட்டேன்!!!!

எந்தப் பரீட்சையில்?

திருமணத்திற்குப் பெண் பார்க்கும்போது முகநூல் கணக்கு இருக்கா என்று கேட்க வேண்டுமாம்!

 

சித்ரா சுந்தர்

சித்ராவின் பொழுதுபோக்குப்  பக்கங்கள்  என்ற பெயரில் இரண்டாவது தளம் வைத்திருக்கும் சித்ரா சுந்தர். இவங்க வீட்டு பிரேம்குமார் இவர் தான். வேர்ட்ப்ரெஸ் –இல் இருக்கும் தளம் சமையலுக்கு என்றால் இந்தத் தளம் பல்சுவைக்கும்.

பரலெ பஞ்ஞானு னுன்னெ…

தனது ‘மிமிக்ரி’ திறமையை வைத்து தன் கணவரை ஒட்டியதை சிரிக்கச் சிரிக்கச் சொல்லுகிறார்.

 

தில்லையகத்து க்ரானிகல் வலைத்தளத்தின் சொந்தக்காரர் துளசிதரன்.

கற்க கசடற…. கற்பிக்கவும் கசடற… என்கிறார்.

கல்வி என்பது கற்றல். கற்றல் என்பதன் அர்த்தத்தை நமது கல்வியாளர்கள் மறந்துவிட்டார்களோ என்ற ஐயம் அடிக்கடி எழுகின்றது என்பவர் ஆசிரியர்களின் கடமை பற்றிப் பேசுகிறார்.

இப்படியும் புத்தக விமரிசனம் எழுதலாம் என்று காட்டுகிறார்.

வாத்தியாரின் சரிதாயணம், சிரிதாயணமே!

நிகழ்காலம்

பெண்களும் அரசியல் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்….

‘கவிதை,கதை, சமையல் அத்தோடு அரசியலும் கொஞ்சம் பேசுங்கள் பெண்களே…. உங்களின் பங்கும் இருக்கிறது இந்த சமுதாய மாற்றத்தில்…ஆண்களே உங்கள் வீட்டுப் பெண்களை வீட்டு அரசியலை விடுத்து நாட்டு அரசியலை பேச உதவுங்கள்….’ என்று வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்.

 கொட்டுங்கள் உங்கள் மனதின் குப்பைகளை ….

முருகானந்தன் கிளினிக்

சமையலறைத் தூய்மையில் வெட்டும் பலகையின் (Cutting board)  சுத்தத்திற்கு முக்கிய இடம் உண்டு. அவற்றை உரிய முறையில் கழுவி கிருமி நீக்கம் செய்து உபயோகிப்பதை வழமையாகச் செய்ய வேண்டும். இல்லையேல் நோய்களை உண்டாக்கக் கூடிய E. Coli and Salmonella  போன்ற கிருமிகள் அதில் தங்கியிருந்து நோய்களைப் பரப்பக் கூடும் என்கிறார்.

சமையலறை வெட்டும் பலகையால் நோய்கள்

பாட்டா பாட்டிகளின் பாலுணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்

அம்மப்பாவிற்கு தலையிடி என்பதால் ஆதூரத்துடன் நெற்றியைத் வருடிவிடும் அம்மம்மாவின் செயல் பிள்ளைகளுக்குச் சினமாக இருக்கிறது. அவர்களது தனிப்பட்ட உணர்வுகளுக்கும் செயற்பாட்டிற்கும் உகந்த சூழலை ஏற்படுத்திக் கொடுங்கள். அவ் விடயத்தில் அவர்களது செயற்பாடுகளை ஏளனமாகப் பார்ப்பதையும், குற்றம் குறை சொல்வதையும் நிறுத்துங்கள். இது பற்றிய வெளிப்படையான கலந்துரையாடலை சம்பந்தப்பட்டவருடன் தனிப்பட்ட முறையில் ஆரம்பியுங்கள்.

அவர்களது வாழ்வில் வசந்தம் மீண்டும் மலரட்டும்.

அருமையான ஆலோசனைகள்.

விமரிசனம் – காவிரி மைந்தன்

பாட்டி, அம்மா, மனைவி, மகள், பேத்தி …

என் அம்மா அனுபவித்த துன்பங்களை உடனிருந்து

பார்த்ததால் – நான் எனக்குள் எடுத்துக் கொண்ட

உறுதி என்னவென்று படியுங்கள்.

 

நிறைய அரசியல் பதிவு எழுதினாலும் இந்தப் பதிவு எனக்கு மிகவும் பிடித்த பதிவு. ஒரு நல்ல மனிதரின் உள்ளம் நமக்குப் புரிகிறது.

 

ராமலக்ஷ்மி : முத்துச்சரம் என்ற வலைத்தளம் வைத்திருப்பவர்.

பல்கலை வித்தகி. நிறைய பத்திரிகைகளில் இவரது கவிதைகள், கதைகள், புகைப்படங்கள் வந்த வண்ணமிருக்கின்றன. பல ஆங்கிலக் கவிதைகளை மொழி பெயர்ப்பு செய்கிறார்.

குழந்தைகளின் அழுகை பாடல் 1 எலிசபெத் பேரட் ப்ரௌனிங்

 

வயலோடு உறவாடி – தினமணிகதிரில் வந்த சிறுகதை

சென்ற வருடம் இவரது சிறுகதை தொகுப்பு ‘அடைமழை’, கவிதைத் தொகுப்பு ‘இலைகள் பழுக்காத காலம்’ இரண்டு புத்தகங்கள் வெளியாகின.

 

 

 

 

 

 

 

வருகலாமோ? மே ஐ கமின்?

வலைச்சரம் ஐந்தாம் நாள்

நாங்கள் சென்னை அண்ணா நகரில் இருந்தபோது பக்கத்து வீட்டில் ஒரு தம்பதி. சித்ரா, தாசரதி என்று. சித்ரா நன்றாகப் பாடுவாள். (அவளே சொல்லிக்கொள்ளுவாள்!) அதனாலேயே தாசரதி பாடுபவர்களைக் கிண்டல் அடிப்பார். ரொம்பவும் உற்சாகமான தம்பதி அவர்கள்.  இருவரும் ஒருவரையொருவர் சீண்டி கொள்வது ரசிக்கும்படி இருக்கும். ஒருமுறை  அப்போது மிகவும் பிரபலமாக இருந்த – அவ்வப்போது சினிமாவிலும் பாடிக்கொண்டிருந்த பாடகரின் கச்சேரி தூரதர்ஷனில் ஒளிபரப்பானது. சித்ரா அவரது விசிறி. அவர்கள் வீட்டில் அப்போது தொலைக்காட்சி வந்திருக்கவில்லை. அதனால் நான் சித்ராவை எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து கேட்குமாறு அழைத்திருந்தேன். தாசரதியும் கூடவே வந்தார்.

 

கச்சேரி ஆரம்பித்தது. அந்த காலத்தில் அவரது கச்சேரி கேட்டிருப்பவர்களுக்கு அவர் பாடும்போது செய்யும் சேட்டைகள் நன்றாகவே தெரியும். பின்னால் தம்பூரா போடும் பெண்ணைப் பார்த்து வழி…ஸாரி…சிரிப்பார். அவர் கூடவே வரும் அவரது மனைவியும் மேடையில் அமர்ந்திருப்பார். அவரைப் பார்த்து சிரிப்பார். அவரது பாட்டை விட இதெல்லாம் சுவாரஸ்யமாக இருக்கும். சித்ராவின் பிள்ளை சுதர்சன் ரொம்பவும் சின்னவன் – கேள்வி கேட்பதில் மன்னன். கேள்வி கேட்டு நம்மைத் துளைத்து விடுவான். கச்சேரி ஆரம்பித்தவுடன் இவனது கேள்விக் கணைகளும் பறக்க ஆரம்பித்தன.

 

‘ஏன் இந்த மாமா இப்படி திரும்பித் திரும்பிப் பார்க்கறா?’

 

சித்ரா அவனை சமாளிக்க தயாராகவே வந்திருந்தாள். ‘அந்தப் பொண்ணு சரியா தம்பூரி போடறாளா இல்லையானு பார்க்கத்தான்….’

‘எதுக்கு சிரிக்கணும்?’

‘ப்ரெண்ட்லியா சிரிக்கறா…’

தூரதர்ஷன் காமிராமேனுக்கு அன்று செம மூடு போலிருக்கு. பாடகரையும் அந்த தம்பூரா பெண்ணையும் மாற்றி மாற்றிக் காண்பித்துக் கொண்டிருந்தார். பாடகரின் மனைவியையும் அவ்வப்போது காண்பிக்கத் தவறவில்லை. கச்சேரியை விட இது தாசரதிக்கு பிடித்திருந்தது.

சுதர்சன் விடாமல் கேட்டான்: ‘அந்த மாமா மூஞ்சி ஏன் இப்படி இருக்கு? வாய ஏன் இப்படி கோணிக்கறார்?’

சித்ரா பதில் சொல்வதற்குள் குறுக்கே பாய்ந்தார் தாசரதி. ‘பாடறவா மூஞ்சியெல்லாம் இப்படித்தான் இருக்கும்! பாடும்போது இப்படித்தான் வாய கோணிப்பா…!’

எங்களுக்கு சிரிப்புத் தாங்கவில்லை.

 

உண்மையிலேயே பாடகரின் மூஞ்சி சிரிக்கறாரா அழறாரா என்றே தெரியவில்லை. ‘ழ……ழ……’ என்று வேறு வார்த்தைகளை முழுங்கிக் கொண்டிருந்தார். அப்போதெல்லாம் ‘சுப்புடு’ தான் சங்கீத கச்சேரிகளுக்கு விமரிசனம் எழுதுவார். விமரிசனம் என்றால் அப்படி இப்படி இல்லை. கிழித்து தோரணம் கட்டிவிடுவார். இந்த பாடகர் சுப்புடு வாயால் நிறைய குட்டு வாங்கியவர். இருவருக்கும் பத்திரிகைகளில் வாக்குவாதமும் நடக்கும்.

 

சுப்புடு சங்கீதம் மட்டுமில்லை நாட்டியக் கச்சேரிகளைப் பார்த்தும் விமரிசிப்பார். நம்மூரில் பிறந்து ஹிந்தி சினிமாவில் கொடி நாட்டிய தாரகை ஒருவரின் நாட்டியத்திற்கு சுப்புடு எழுதியிருந்தார்: ‘நந்தனாரின் ‘வருகலாமோ?’ பாட்டிற்கு இந்தப் பெண் செய்த அபிநயம் ‘காலிங் பெல்லை அழுத்தி ‘மே ஐ கமின்?’ என்று கேட்பதுபோல இருந்தது’ என்று.

 

நிற்க. அன்றைக்கு சித்ராவால் கச்சேரியை அதிகம் ரசிக்க முடியவில்லை.

‘சங்கடமான சங்கீதத்தை விட்டு சமையலைப் பார்க்கப் போறேன்’ என்று வீட்டிற்குப் போய்விட்டாள், பாவம்!

 

இன்றைய வலைச்சரத்தை அலங்கரிக்கும் பதிவர்கள்

 

முனைவர் இரா. குணசீலன் அவர்களின் குணாதமிழ்  வலைத்தளம்.

 

கணிதப் பெண்ணுக்கு வந்த காதல் கடிதம். இதைப்பற்றி முனைவர் கூறுவது

கணிதமேதை இராமனுசம் அவர்களின் பிறந்தநாளன்று மாணவர்கள், இராமானுசம் அவர்களின் பணியை நினைவுகொள்ளும் விதமாக கவிதை கட்டுரை பட்டிமன்றம் ஆகிய நிகழ்வுகளில் பங்குபெற்று தம் திறமையை வெளிப்படுத்தினார்கள்.

இன்றைய மாணவர்கள் கணிதத்தை மனப்பாடம் செய்துதான் படிக்கிறார்கள்! இல்லை இல்லை புரிந்துதான் படிக்கிறார்கள் என்ற தலைப்புகளை முன்வைத்து விவாதகளமும் நடந்தது. இவர்களுக்கு நடுவராக இருக்கும் வாய்ப்பும் எனக்குக் கிடைத்தது. ஒவ்வொரு மாணவர்களின் முயற்சியும் பாராட்டுதலுக்குரியது என்றாலும் கங்கா என்ற மாணவர் எழுதிய கவிதை பலரது பாராட்டுதலையும் பெற்றதாக அமைந்தது.

 

தமிழில் பிள்ளைத்தமிழ் போன்ற இலக்கியங்களில் கடவுளையோ, அரசரையோ, வள்ளல்களையோ குழந்தையாகப் பாவித்து பாடுவது மரபாகும். அதுபோல இந்த மாணவர் கணிதத்தைப் பெண்ணாகப் பாவித்து பாடிய கவிதை,  கணிதம் என்ற பாடத்தின் மீது இவருக்கு எந்த அளவுக்கு ஆர்வம் உள்ளது என்பதைக் காட்டுவதாக உள்ளது. தொடர்ந்து படிக்க மேலே உள்ள சுட்டியை சொடக்கவும்.

 

 

காட்சி என்னும் தளத்தில் இந்தப் பதிவு.

எழுதியது யமுனா ராகவன்  மதிப்பிற்குரிய ஆண்களே இதைப்படிப்பீராக!

 

 

 

சதீஷ் செல்லத்துரை தமிழ்மொட்டு என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதி வருகிறார். நக்கீரன் பத்திரிகையில் வந்த ஒரு கடிதத்தைப் பகிர்கிறார்.

அதிர வைக்கும் ஒரு சிப்பாயின் திறந்த மடல்

‘ஒரு சக சிப்பாயாக இதனை பகிர்கிறேன்.எமக்கான குரலை இங்கு நாங்கள் எடுத்து வைத்ததே மிகப்பெரிய விடயமாகும்.சங்கங்கள் இல்லாது சட்டங்கள் தெரியாது தவிக்கும் சிப்பாய் ஜாதியை மனித உரிமை குழுக்கள்,ஊடகங்கள் மட்டுமே வெளியுலகுக்கு எடுத்து சொல்லி காப்பாற்ற முடியும்.பூனைக்கு எலிதான் மணி கட்டணும்னு இல்லையே… ஏனெனில் நீங்கள் எலிகள் அல்லவே… ‘ என்கிறார்.

******************

 

https://todayandme.wordpress.com/

‘ஜன கண மன’ தெரிந்தவர்களுக்கு மட்டும்…

தேசப்பற்று என்பது தானாகவே, இரத்தத்திலேயே, கலந்து வருவதில்லையா ?

நாட்டுப்பற்றை யாரும் வந்து ஊட்டவேண்டுமா? இங்கு ‘யாரும்’ என்பது அரசியல்வியாதிகளையும் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களையும் குறிக்கிறது.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சிறுவயதிலிருந்தே அப்படித்தான் பழக்கவேண்டும் என்றால், ஏன் அதைச் செய்யாமல் வேறுவித பழக்கங்களுக்கு அடுத்ததலைமுறையை அடிமையாக்குகிறார்கள் ?

 

ஆல் போல் தளைத்து அருகு போல் வேரோடி – நட்பு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று படித்துத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

****************

சீனுகுரு என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும்  ஸ்ரீநிவாசன் என்கிற சீனு.

டயனா கிழவி பற்றி சொல்லுவதைப் படியுங்கள். நீங்களும் உங்கள் பள்ளிப் பிராயத்திற்குப் போய்விடுவீர்கள்.

குறும்பட நாயகனாகவும் மாறியிருக்கும் சீனுவிற்கு வாழ்த்துக்கள்.

தனது நண்பர் ஆவிக்கு இவர் எழுதியிருக்கும் பிறந்தநாள் வாழ்த்து மடல் இங்கே

***********************

கோவைஆவி சமீபத்தில் காதல் போயின் காதல் என்ற குறும்படத்தின் மூலம் இயக்குனராக அவதாரம் எடுத்திருக்கும்  ஆனந்த ராஜா விஜயராகவன் எனும் ஆவி.

அஜித்தை எனக்குப் பிடிக்காது என்கிறார். ஏன் என்று படித்துப் பாருங்களேன்.

நான் அடிமை இல்லை..! இவரைப் போலவே நாமும் ஒருநாள் இருந்து பார்க்கலாமே என்று தோன்றும் இந்தப் பதிவைப் படித்தபின்.

 

http://www.kovaiaavee.com/2014/02/aavippaa-book-release.html

ஆவிப்பா புத்தகம் வெளியாகியிருக்கிறது.

இரண்டாம் ப்ளாகர் திருவிழாவில் பாட்டு எழுதி பாடியவர்.

சிறந்த திரைப்பட இயக்குனர் ஆக வர வாழ்த்துக்கள்.

****************

தளிர் என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும்  சுரேஷ் வேலூர் அருகில் இருக்கும் ஸ்ரீபுரம் போய்விட்டு வந்து

பேசாமல் சாமியார் ஆகி விடலாமா?  என்று கேட்கிறார்.

சிறுவர் பகுதி, ஜோக்ஸ், கவிதை, சிறுகதை, புகைப்பட ஹைக்கூ, எளிய இலக்கணம் இனிய இலக்கியம், தித்திக்கும் தமிழ், ஆன்மிகம் என்று பலவற்றையும் எழுதுகிறார்

 

மூங்கில் காற்று என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும்  டி.என். முரளிதரன்

பிரபல விஞ்ஞானிகளின் வில்லத்தனங்கள்

திரு ஜோதிஜியின் தொழிற்சாலை குறிப்புகளுக்கு இவர் எழுதிய மதிப்புரை இங்கே

 

எனது எண்ணங்கள்   தமிழ் இளங்கோ

ரத்தக்கண்ணீர் வசன புத்தகம் வாங்கப் போனவர் வாங்கி வந்த புத்தகம் நவீன ஒப்பாரி கோர்வை.

ஒப்பாரிப் பாடல்கள் ஒப்பாரி இலக்கியம் பற்றி சுவாரஸ்யமாகப் பேசுகிறார்.

‘ஙப்போல் வளை’ என்பதற்கு பொருள் தெரியுமா? இங்கு படியுங்கள்.

 

 

 ஸ்கூல் பையன்

இத்தனை நாட்களாக ஸ்பை யாக இருந்த  கார்த்திக் சரவணன்.

எலெக்ட்ரானிக் அடிமைகள் இவரும் ஆவியும் ஒரே விஷயத்தைத் தான் வேறு வேறு கோணங்களில் பேசியிருக்கிறார்கள்.

ஸ்கூல் பையன் என்னும் நான்

 

 

 பின்னோக்கியான்  என்ற பெயரில் சற்குணம் எழுதும் வலைப்பதிவு இது. பல வித்தியாசமான கட்டுரைகளை கொண்டிருக்கிறது. விகடனில் வந்த செய்திகளும், பேட்டிகளும் நிறைய இருக்கின்றன.

கடவுள் துகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது http://pinnokiyan.blogspot.in/2012/11/blog-post_6.html

 

மகாத்மா காந்தி முதல் மன்மோகன் வரை என்று பல பகுதிகள் எழுதியிருக்கிறார். படித்துப் பாருங்கள். பெரியாரின் பேட்டி மிகவும் சுவாரஸ்யம்.

 

கரந்தை ஜெயகுமார்

16 வயது தலைமையாசிரியர்

‘நண்பர்களே, வாருங்கள். பள்ளி செல்ல இயலவில்லையே, படிக்க முடியவில்லையே என்ற வருத்தம் இனியும் வேண்டாம். வாருங்கள், எழுதவும், படிக்கவும் நான் உங்களுக்குக் கற்றுத் தருகிறேன். வாருங்கள், நண்பர்களே வாருங்கள்’ என்று அழைத்து தன் கிராமத்து சிறுவர் சிறுமியர்களுக்கு கல்வி கற்பிக்கும் சிறுவன் பாபர் அலி பற்றிய பதிவு இது.

இசை மேதை பீத்தோவன் பற்றிய பதிவு இதோ

 

நாளை பார்க்கலாம் இன்னொரு சங்கீத பதிவுடன் …….

 

வலைச்சரம் முதல்நாள் 

வலைச்சரம் இரண்டாம் நாள் 

வலைச்சரம்  மூன்றாம் நாள்

வலைச்சரம் நான்காம் நாள்

 

சங்கடமான சமையல விட்டு……?

வலைச்சரம் இரண்டாம் நாள்

இன்னிக்கு காலையிலிருந்தே இந்தப் பாட்டு மனசுக்குள்ள ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறது. எப்போ இந்த சங்கடமான சமையல விடப் போறேன்னு தெரியலை. தினமும் காலைல எழுந்ததுலேருந்து டிபன் என்ன, மத்தியானம் லஞ்ச் என்ன, சாயங்காலம் கொறிக்க என்ன ‘நொறுக்’, இரவு டின்னர் என்ன அப்படின்னு யோசிச்சு யோசிச்சு தலையே குழம்பிப் போயிடும் போல இருக்கு. யாராவது மென்யூ கொடுத்தால் தேவலை என்று நினைத்து என்ன செய்யலாம் என்று கேட்டால் மென்யூவைக்  கொடுத்துவிட்டு பருப்பை ரொம்ப வறுக்காதே, மெந்தியம் ரொம்பப் போடாதே, துகையலை சட்னி மாதிரி அரைச்சுட்ட என்று ‘லொள்ளு’  வேற! நாப்பது வருஷ அனுபவத்துல  (சமையல் கட்டு அனுபவம் தான்) இதெல்லாம் சகஜம்னு விட்டுட வேண்டியதுதான்.

 

இங்கு ஒரு விஷயத்தை நான் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். எனக்கு சமையலில் அதீத ஆர்வமோ, சுவாரஸ்யமோ இருந்ததில்லை, எப்போதுமே. இதைச் சொன்னால், என் பெண் சொல்லுகிறாள்: ஒரு காலத்தில் நானும் விதம்விதமாக செய்து போட்டிருக்கிறேனாம்; புதுப்புது ரெசிபி எழுதி வைத்துக் கொண்டு செய்து கொடுத்திருக்கிறேனாம். அதெல்லாம் எப்பவோ. இப்ப சங்கடமான சமையல் தான்.

 

பசிக்கு சாப்பிட சமையல் செய்ய வேண்டும். பண்டங்களை வீணடிக்கக் கூடாது. உப்பு புளி சரியாக இருக்க வேண்டும். சமையல் செய்யும் போது தினமும் இப்படித்தான் நினைத்துக் கொள்வேன். மொத்தத்தில் வாயில் வைக்கும்படி செய்வேன். ஒவ்வொரு நாளும் தளிகை பெருமாளுக்கு கண்டருளப் பண்ண வேண்டும். அதனால் தளிகை செய்யும்போதே வாயில் போட்டு பார்ப்பது கிடையாது. செய்து முடித்து அவரவர்கள் தட்டில் சாதிக்கும்போது அவரவரே ருசி பார்த்து கொள்ள வேண்டியதுதான். அதற்கு முன் எப்படி இருக்கிறது நான் என்று பார்க்கவே மாட்டேன். பெருமாளின் திருவுள்ளம் என் தளிகை. அதனாலேயோ என்னவோ தினமுமே நன்றாக அமைந்துவிடும். இன்றுவரை இப்படித்தான்.

 

அப்படியும் ஒவ்வொரு நாள் என்ன செய்வது என்றே தெரியாமல் குழம்பி போய்விடுவேன். மார்கழி மாதம் என்றால் பொங்கல், தொட்டுக்கொள்ள கொத்சு, குழம்பு ஏதாவது பண்ணி சமாளிக்கலாம். பிள்ளை இருந்தால் அவனுக்குப் பிடித்ததாகப் பண்ண வேண்டும். அவனுக்கு அலுவலகம் இருக்கும் நாட்களில் நான் செய்வதுதான் தளிகை. அவனுக்கு கையில் கொடுத்து அனுப்ப ஒரு குழம்பு ஒரு கறியமுது தான் சரிப்பட்டு வரும். சிலநாட்களில் ‘சித்ரான்னம்’ செய்துவிடுவேன். அதுவே எங்களுக்கு மதிய சாப்பாடாகிவிடும். பிள்ளைக்கு பாதி கறிகாய்கள் பிடிக்காது. கூட்டு என்றால் பெங்களூர் கத்திரிக்காய் கூட்டு மட்டுமே பிடிக்கும். கறியமுது என்றால் ஆலு ஃப்ரை –யை மட்டுமே ஒப்புக்கொள்ளுவான். தினமும் ஆலூ ஃப்ரை சாத்தியமா? அதனால் சில நாட்கள் கத்திரிக்காய் பொடி, வாழைக்காய் பொடிமாஸ், சேனைக்கிழங்கு பொடிமாஸ் என்று செய்து சொல்லாமல் கொள்ளாமல் டிபன் பாக்ஸில் வைத்துவிடுவேன். அவனும் சமர்த்தாக சாப்பிட்டுவிட்டு வந்துவிடுவான்.

 

திடீரென்று ஒரு நாள்…….என்னவாயிற்று? சஸ்பென்ஸ்……நாளை!

 

மேலே தொடரும் முன் இன்றைய வலைச்சரத்தை அலங்கரிக்கப் போகும் பதிவர்  (ஒருவர் மட்டுமே) யார் என்று பார்த்துவிடலாம்.

 

திருமதி சுபாஷிணி ட்ரெம்மல்

 

இவரைப்பற்றிப் படிக்க : இங்கே

 

வலைச்சரம் முதல் நாள் 

வலைச்சர ஆசிரியர்

வலைச்சரம் 

 

வணக்கம் பலமுறை சொன்னேன்

தமிழ் பதிவர்கள் முன்னே – வலைச்சரம் வழியே.

சுயதம்பட்டம்!

2012 அக்டோபர் மாதம் முதல் தடவை பதவி ஏற்பு. இதோ மறுபடியும் உங்கள் முன் மீண்டும் நான் என்கிற ரஞ்சனி நாராயணன். இந்த இரண்டு + வருடங்களில் எனது இணைய அறிவு கூடியிருக்கிறதா? எனது எழுத்தில் மெருகு ஏறியிருக்கிறதா? தினமும் ஆயிரக்கணக்கில் என் பதிவுகளைப் படிக்க உலகெங்கிலிருந்தும் மக்கள் போட்டிபோட்டுக் கொண்டு வருகிறார்களா? தமிழ் மணத்தில் எனது ரேங்க் முன்னேறியிருக்கிறதா? இல்லை, இல்லை, இல்லை. ஏன் இப்படி வேர்ட்ப்ரஸ்-ஐ கட்டிக் கொண்டு அழுகிறீர்கள்? ப்ளாக் ஸ்பாட்டிற்கு மாறுங்கள் என்று பலர் சொல்லியும் (சொல்ற பேச்ச கேட்கற வழக்கம் என்னிக்கு இருந்தது, இனிமேல் வர? ஐந்தில் வளையாதது ஐம்பதில் – மன்னிக்கவும் அறுபதில் வருமா?) தொடர்ந்து வே.க.அ.!

ஆனால் இந்த வருடங்களில் சில மாறுதல்கள் எனது எழுத்தில். இதுவரை எனது எழுத்தில் நகைச்சுவை அதிகமாக இருக்கும். இப்போதும் அப்படி எழுதவே விரும்புகிறேன். ஆனால் எனக்கு வந்த சில வாய்ப்புகள் என்னிடமிருந்து சீரியஸ்ஸான எழுத்துக்களை எதிர்பார்த்ததால் சற்று மாற வேண்டியிருந்தது. நடப்பவை எல்லாமே நல்லதிற்குத்தான், இல்லையா?

ஆழம் என்னும் மாத இதழில் சென்ற 2013 ஏப்ரல் மாதத்திலிருந்து எழுத ஆரம்பித்தேன். எல்லாமே அரசியல் செய்திகள். அவ்வப்போது நடப்பவை. நிறைய அரசியல் செய்திகளைப் படித்து தொகுத்து எழுத வேண்டி இருந்தது.  அதுமட்டுமல்ல. 2014 ஆம் ஆண்டு நான் எழுதிய விவேகானந்தர் பற்றிய புத்தகம் கிழக்குப் பதிப்பக வெளியீடாக வந்தது. டயல் ஃபார் புக்ஸ் மூலம் வாங்கலாம். 2015 இல் இரண்டாவது புத்தகம் மலாலா – ஆயுத எழுத்து வெளியானது. இதுவும் கிழக்குப் பதிப்பக வெளியீடு தான்.

மின்னூல்கள்

சாதாம்மிணியின் அலப்பறைகள்

அரியலூர் அடுக்கு தோசை இன்ன பிற……

இரண்டு வந்திருக்கின்றன. சொல்ல மறந்துவிட்டேனே! முதல் முறையாக ஒரு போட்டியில் கலந்து கொண்டு மூன்றாம் பரிசும் பெற்றிருக்கிறேன். வல்லமை இதழில் திரு ஜோதிஜி எழுதிய டாலர் நகரம் புத்தகத்தைப் பற்றி எழுதிய புத்தக மதிப்புரைக்கு மூன்றாம் பரிசு கிடைத்திருக்கிறது. இதைவிடப் பெரிய பரிசு இந்தப் போட்டிக்கு நடுவராக இருந்த பத்திரிக்கையாளர் திரு வெங்கட் சாமிநாதன் அவர்களின் பாராட்டுரை.

மெல்ல மெல்ல எனது எழுத்துக்களின் எல்லைகளை விரிவுபடுத்த ஆரம்பித்தேன்.

http://www.4tamilmedia.com/

என்ற இணைய தளத்தில் எழுத ஆரம்பித்தேன். என் எழுத்தும் மாறியது. அரசியல் அதிகம் பேசுவது இல்லை நான். ராமன் ஆண்டால் என்ன, ராவணன் ஆண்டால் என்ன என்கிற மனநிலைதான். ஆனால் அடுத்தடுத்து வந்த மோசடிகள், ஊழல்கள், அண்ணா ஹசாரே அவர்களின் தலைமையில் ஊழலுக்கு எதிராக இந்தியாவே திரண்ட போது நானும் விழித்துக் கொண்டேன். அந்தப் போராட்டத்தின் மையமாக இருந்த திரு அர்விந்த் கெஜ்ரிவால் பேசிய பேச்சுக்களில் புதிய நம்பிக்கை ஏற்பட, அரசியல் நிகழ்வுகளை கூர்ந்து கவனிக்க ஆரம்பித்தேன்.

அவர் ஆம் ஆத்மி கட்சி தொடங்கியவுடன் ஒரு புதிய நம்பிக்கை. இந்தியாவிற்கு ஒரு புது வெளிச்சம் வருமென்று. அவர் மேல் இருந்த நம்பிக்கை எத்தனையோ பேர் எத்தனையோ சொல்லியும் குறையவில்லை. அந்த நம்பிக்கையில் கெஜ்ரிவாலுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினேன்.

நாளை டெல்லி தேர்தல் முடிவுகள் வெளியாகின்றன. இந்தத் தேர்தல் பற்றிய அலசலும் எழுதினேன்.

ஷேக்ஸ்பியரின் 450 வது பிறந்தநாளைக்கு வாழ்த்துச் சொன்னேன்.

ஹேப்பி பர்த்டே மிஸ்டர் ஷேக்ஸ்பியர்!

குஷ்வந்த் சிங்கின் மரணம் என்பது என்ன என்ற கட்டுரையை மொழிபெயர்த்து எழுதினேன் அவர் மறைந்த போது.

கடிதம் எழுதுவது என்பது வழக்கத்திலிருந்து மறைந்து கொண்டிருக்கும் இந்த வேளையில் வல்லமையில் கடிதம் எழுதும் போட்டி வைத்தார்கள். மூன்றாம் பரிசு பெற்றது  எனது கடிதம்: மணிமொழியாகிற என் அன்பு அம்மாவே…!

நான்குபெண்கள் என்னும் தளத்தில் குழந்தை வளர்ப்பு பற்றிய தொடர் ஆரம்பித்தேன். 80 வாரங்களைக் கடந்து சென்று கொண்டிருக்கிறது. நடுவில் சில காரணங்களால் எழுத முடியாமல் போயிற்று. அந்த தளத்தின் சொந்தக்காரர் மிகவும் புரிதலுடன் நான் மீண்டு வர நேரம் கொடுத்தார். இப்போது தொடர்ந்து எழுதுகிறேன். இந்த தளத்திலேயே நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி என்ற உடல்நலம் பற்றிய தொடர் கட்டுரையும் வந்து கொண்டிருக்கிறது. கூடிய விரைவில் அதையும் மீண்டும் தொடர எண்ணியிருக்கிறேன்.

வெப்துனியா வில் கட்டுரைகள் எழுதினேன்.

தினமணியில் ஒரு கட்டுரை வெளியானது.

அமெரிக்காவிலிருந்து வரும் ‘தென்றல்’ மார்ச் இதழில் எனது வலைப்பூ அறிமுகம் செய்யப்பட்டது. வலையுலகின் வளைக்கரங்கள் என்ற பகுதியில் என்னைப்பற்றிக் குறிப்பிட்டு இருக்கிறார்கள். நான் எழுதும் குழந்தைகள் வளர்ப்பு தொடர், அறிவியல் கட்டுரைகள் பற்றிக் குறிப்பிட்டு இருக்கிறார்கள்.

சுய தம்பட்டம் போதும் என்று நினைக்கிறேன்.

நாளை…

சங்கடமான சமையலை விட்டு……..என்ன செய்யப்போகிறேன்? பொறுத்திருந்து பாருங்கள்.

ஆறாம்நாள்: அருமை வணக்கம்!

வலைச்சரத்தில் எனது ஆறாவது நாள்:

 

இன்றைக்கு ஒரு நாள், நாளை – இரண்டு தினங்களில் எத்தனை பதிவர்களை அறிமுகப்படுத்தி வைக்க முடியும்? யாரை சொல்வது, யாரை விடுவது? என்னடா இது எனக்கு வந்த சோதனை? என்று திருவிளையாடல் பாலையா மாதிரி சொல்லிக் கொண்டே ஆறாம் நாள் என் வலைபதிவு பயணத்தை தொடங்குகிறேன்.

 

என்னைப் போலவே தஞ்சைக் கவிதை எழுதும் திருமதி கிருஷ்ணப்ரியா வும் முதலில் சற்றுக்  குழம்பித்தான் போனாராம்.

‘எனக்கு இப்போதும் என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை….. அடுத்து

வந்த நோயாளிகளிடம் எல்லாம் நான் தெளிவாக கூற ஆரம்பித்தேன்,

இந்த பிரஷர் மாத்திரை பகல்ல, சத்து மாத்திரை நைட்ல’

முதலில் குழம்பி இப்போது தெளிவாயிட்டேன் என்கிறார்.

குழப்பம் தீர்ந்தபின் ஆனந்தம் தானே? எது ஆனந்தம் என்பது அவரவர் மனநிலையைப் பொறுத்தது, இல்லையா?

இவரது ஆனந்தத்தை பரிந்துகொண்ட நாம் இவரது ஆதங்கத்தையும் புரிந்து கொள்ளுவோம்

‘பொதுவாகவே அரசு மருத்துவமனைகள் என்றால் கொஞ்சம் அலட்சியமும், அங்கே தவறுகள் தான் நடக்கும் என்றும் தான் மக்களாகிய நாம்  சிந்திக்கிறோம்.’

இப்படி எல்லாம் ஏன் நடக்கிறது என்று நாம் யோசிக்கிறோமா? அரசு மருத்துவமனைகளில் நடப்பது வெளிச்சத்துக்கு வந்து விடுகிறது, அரசை விமர்சிப்பதற்காக…. என்றால் தனியார் மருத்துவமனைகளில் தவறுகள் நடப்பதில்லையா? ஏன் அது பற்றி எதுவும் வெளியில் வருவதில்லை?

இந்தாப் பாருப்பா, உனக்கு சக்கரை வேற இருக்கு, சரியா புண்ண கவனிக்கலண்ணா கால் போயிடும் ஜாக்கிரதை என்று எடுத்துச் சொன்ன படி காயத்தை சிரத்தையாக சுத்தம் செய்து கட்டி விடும் ஊழியர் என்று அரசு மருத்துவமனைகளிலும் நல்ல இதயங்கள் இருக்கத் தான் செய்கிறது. என்ன செய்வது?

 

 

மேலும் படிக்க:

 

http://blogintamil.blogspot.in/2012/10/blog-post_13.html

ஐந்தாம் நாள்: பெண்ணே வணக்கம்!

 

 

‘நதி பல மாநிலங்களை கடந்து தன் போக்கில் பாயிந்து பல சிற்றாறுகளுடன் சேர்ந்து சிற்சில  கிளையாறுகளாகி செல்லும் இடமெல்லாம் வளங்கொழித்து இறுதியாக கடலில் சங்கமிக்கும்..அதுபோல பல பேராறுகள் சிற்றாறுகளின் துணையுடன் நானும் என் எண்ணகங்ளின் சிதறல்களை முடிந்தவரை கரையேற்றுகிறேன்.. தடைகளற்று பயணிக்கும் இடமெல்லாம் விட்டு செல்கிறேன்.. இந்த நதிக்கரையை நாடி வருவோரில் ஒருவர்க்கேனும் வளம் தருமெனில் அது தன் பிறவி பயனை அடையும்…’

இதைப் படித்தவுடன் பல வருடங்களாக எழுத்து  அனுபவம் உள்ள பிரபலமான பதிவரின் வார்த்தைகள் என்று தோன்றும்.

2 மாதங்களுக்கு முன் வலைபதிவு செய்ய ஆரம்பித்த (நதிக்கரையில்) – சமீராவின் வார்த்தைகள் இவை என்றால் நம்புவது கடினம்.

பதிவு எழுதுவதற்கு முன் அத்தனை வலைபதிவுகளையும் படித்து கருத்துரை எழுதுவதை தன் பொழுது போக்காக வைத்திருந்தார் இவர். பதிவர் மாநாட்டில் இவரது செல்வாக்கு தெரிந்தது.  இவருக்குத் தெரியாத வலைபதிவர்கள்,  இவர் பின்னூட்டம் போடாத  வலைபதிவுகள் வலைபதிவுலகத்தில் இல்லையென்று சொல்லலாம்.

இவரது தனிமையும் தவிப்பும் வாசிக்க வேண்டிய ஒரு பதிவு!

 

 

மேலும் வாசிக்க:

http://blogintamil.blogspot.in/2012/10/blog-post_12.html

 

நான்காம் நாள்: நல் வணக்கம்

வலைச்சரத்தில் என் நான்காம் நாள்:

‘அலைகடலும் ஓய்ந்திருக்க

அகக்கடல்தான் பொங்குவதேன்?’

ஆஹா.. எங்கேயோ கேட்ட பாடல்….!

பாடலைப் பாடியபடி  யார் வருவது? பூங்குழலி! அவளைத் தொடர்ந்து ஒரு கூட்டமே வருகிறதே! யாரிவர்கள்?

வந்தியத்தேவன், குந்தவை, பொன்னியின் செல்வன், வானதி, ஆதித்த கரிகாலன், நந்தினி, சுந்தர சோழன், சேந்தன் அமுதன், பூங்குழலி…..நடுவில் யார்? மிகவும் தெரிந்த முகமாக இருக்கிறதே!

ஒரு நிமிடம் மூச்சு விடவும் மறந்தேன். என் கண்களை என்னால் நம்பவே முடியவேயில்லை. அவரா? அவரேதான்! சாட்சாத் ‘கல்கி’ அவர்கள்தான்!

வணங்கினேன். “தாங்கள் எப்படி ஐயா இங்கு?” தயங்கித் தயங்கிக் கேட்டேன்.

“நீ இன்றைக்கு ‘நாற்சந்தி’ யில் நின்று ‘தமிழ்’ பற்றி எழுதப் போகிறாய் என்று ஒரு பறவை சொல்லிற்று. நான் இல்லாமல் அவர்கள் எங்கே? அதனால் வந்தேன்” என்றார்.

“நல்லது ஐயா, ஒரே ஒரு புகைப்படம்….?”

“எடுத்துக் கொள்…” என்றவாறே அவர் நடுவில் அமர, அவரது கதாபாத்திரங்கள் அவரை சுற்றி அமர்ந்தனர். இதோ அந்தப் புகைப்படம் மேலே:

 

‘நாற்சந்தி’ எழுதும் திரு ஓஜஸ் சொல்லுகிறார்:

‘பொன்னியின் செல்வன்’ படித்து முடித்ததிலிருந்து, பல முறை யோசித்தது உண்டு : “இப்படி ஒரு அழகான பாத்திரத்தை கல்கி அவர்கள் எப்படி படைத்தார்……. வந்தியத்தேவனுக்கு முன்னோடி யார்…. யாரை ‘ரோல்-மாடல்’ஆகக் கொண்டு அவன் படைக்கப்பட்டான்…..”.

 

 

மேலும் படிக்க:http://blogintamil.blogspot.in/2012/10/blog-post_11.html

 

 

இரண்டாம் நாள்: இனிய வணக்கம்!

வலைச்சரத்தில் இன்று இரண்டாம் நாள்:

இங்கே கொஞ்சம் சாம்பிள்!

 

எங்களூரான பெங்களூரில் இரண்டு பொருட்கள் மிகச் சிறப்பாக இருக்கும். ஒன்று காபி: கோதாஸ் காபி என்றால் ஊரே மணக்கும்.

அடுத்து தோசை! தோசா என்பார்கள்; இல்லை தோசே என்பார்கள் நம்மைப்போல தோசை என்று சொல்ல மாட்டார்கள். முருமுறுவென்று அழகிய நிறத்தில் விதம் விதமாக கிடைக்கும். அதிலும் ஓபன் மசாலா என்று ஒரு வகை. மசால் தோசையை உள்ளே ஆலு கறி வைத்து மூடி இருப்பார்கள், இல்லையா? இது திறந்திருக்கும். தோசையின் மேல் எங்க ஊர் சட்னி பொடி தூவி, அதன் மேல் காய்கறிகள், அதன் மேல் ஆலு கறி இருக்கும் அதன்மேல் ஒரு உருண்டை வெண்ணை இருக்கும். படத்தைப் பாருங்கள். வாயில் ஜலம் ஊறுகிறது, இல்லையா?

 

 

 

 

மேலும் படிக்க:

http://blogintamil.blogspot.in/2012/10/blog-post_9.html