புறஅழகு உன் முன்னேற்றத்திற்குத் தடையில்லை! முன்னேறு! பெண்ணே, முன்னேறு!

தொலைக்காட்சியில் ஒரு பெண் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்: ‘சுருட்டையான உங்கள் தலைமுடியை நேராகச் செய்ய வேண்டுமா? மைதாவைக் கரைத்து…..’அவரது சொற்கள் காதில் விழுந்துக்கொண்டிருந்தாலும் மனதில் பல்வேறு கேள்விகள் எழுந்தன. முதலில் சுருட்டையான முடியை எதற்காக பணம் செலவழித்து நேராக்க வேண்டும்? வேலையற்ற வேலை! அப்படியே செய்துகொண்டாலும் அது நாய் வாலை நிமிர்த்தும் கதைதான்! ஆனால் எத்தனை பெண்கள் என்னைப்போல எண்ணுவார்கள்? புறஅழகே பெரிது என்று எண்ணும் பெண்களிடையே இதோ ஒரு நிஜப் பெண்:
ஹர்னாம் கௌர் – இங்கிலாந்தில் ஆசிரிய-உதவியாளராக இருக்கும் 23 வயதுப் பெண். தன் முகத்தில் வளர்ந்திருக்கும் தாடியை மிகவும் பெருமையுடன் காட்டுகிறார். என்னது, என்று தூக்கிவாரிபோடுகிறதா? சரியாகத்தான் படித்தோமா என்று திரும்பவும் மேலே உள்ள வரிகளைப் படிக்கிறீர்களா? நீங்கள் படித்தது நிஜம், நிஜம், முழுவதும் நிஜம். இந்தப் பெண்ணிற்கு இருக்கும் பாலிசிஸ்டிக் ஓவரி சிண்ட்ரோம் இவருக்கு முகத்தில் முடியை உண்டு பண்ணியிருக்கிறது.
பள்ளிச் சிறுமியாக இருக்கும்போது 11 வயதில் இந்த பிரச்னை ஆரம்பித்துவிட்டது இவருக்கு. கூடப் படிக்கும் மாணவ மாணவிகளின் கேலிக்கு ஆளானார். அவரை பெண்-உருவ-ஆம்பிளை என்று கூட அழைத்தனர். இதனால் தனது அறையை விட்டுக் கூட வெளியே வர அஞ்சினார்.  தற்கொலை செய்து கொள்ளலாமா என்று கூட பலமுறை யோசித்தார். கடைசியில் இந்த மனப்போராட்டங்களிலிருந்து வெளிவந்து தனது பயங்களையும், இந்த உலகத்தின் உணர்ச்சியற்ற தன்மையையும் தனது மனோபலத்தால் வெற்றி கொண்டார். சீக்கியரான இவர் தங்கள் குல வழக்கப்படி முடி வளர்க்க ஆரம்பித்துவிட்டார். தனது முகத்தில் வளரும் முடியை மறைக்க எடுத்த முயற்சிகளையெல்லாம் நிறுத்தினார்.
‘இதுதான் நான். நான் இப்படித்தான் இருப்பேன். இதுதான் எனது உள்ளழகு; வெளியழகு; இதுவே என் பரிபூரணத்துவம். நான் எல்லோரிடத்திலிருந்தும் வேறு பட்டிருக்கிறேன். இதை முழு மனதுடன் ஒப்புக்கொள்ள இப்போது கற்றுக் கொண்டுவிட்டேன்’ என்று தன்னை பேட்டி காண வந்தவர்களிடம் கூறினார் ஹர்னாம் கௌர். இவர் தன்னைத் தானே வெறுத்து ஒதுக்கியபோது, கேலி செய்த உலகம் இப்போது தனது பயங்களை தூரத்தள்ளி, நான் இப்படித்தான் என்று தைரியமாக முழங்கிய போது இவரை பார்த்து வியக்கிறது. ‘நாம் எல்லோருமே மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபட்டிருக்க வேண்டுமென்று நினைக்கிறோம், இல்லையா? இது என் தனித்தன்மை. இதை நான் மறைக்க விரும்பவில்லை’ என்று சொல்கிறார் ஹர்னாம்.

ஹர்னாம் கௌர் 

இந்தப்பெண் இளம் பெண் எத்தனை பேர்களுக்கு வழிகாட்டியாக இருக்கிறார், பாருங்கள்:
  • சின்ன சின்ன தோல்விகளுக்குக் கூட தற்கொலை செய்து கொள்ளுபவர்களுக்கு;
  • ஒல்லியாக, வெளுப்பாக இருப்பது மட்டுமே அழகு என்று நினைக்கும் இன்றைய இளம்பெண்களுக்கு;
  • மூக்கு சரியில்லை, புருவம் சரியில்லை என்று அழகு நிலையங்களிலும், அறுவை சிகிச்சையிலும் பணத்தை வாரி இறைத்து, இறைவன் இயற்கையாகக் கொடுத்த தங்கள் அழகினை இழந்து வருந்தும் பெண்களுக்கு;
  • வெளி அழகு ஒன்றே தங்கள் தகுதி. அது சரியில்லாவிடில் தங்களால் முன்னேற முடியாது என்று நினைக்கும் நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான பெண்களுக்கு.
வெளி அழகு ஒன்றை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு தொலைக்காட்சிகளில் வரும் விதம் விதமான அழகுசாதனப் பொருட்களை பயன்படுத்தி, எப்படியாவது அழகி என்ற பெயர் வாங்கிவிட வேண்டும் என்று பாடாய் படும் பெண்களின் மத்தியில் இவர் வித்தியாசமானவர்தான். தங்களுக்கு இறைவன் கொடுத்த உடலில் தாங்களாகவே ஒரு ‘குறை’ கண்டுபிடித்து அதை எப்படி சரி செய்வது என்ற கவலையில் இருக்கும் எத்தனையோ இளம் பெண்களுக்கு நடுவில் இவர் தனியாகத் தெரிகிறார், இல்லையா?
‘உங்கள் முகத்தில் எண்ணெய் வழிகிறதா? இதோ எங்கள் க்ரீமை பயன்படுத்துங்கள்; எண்ணெய் இல்லா சருமம்’ என்று விளம்பரங்கள் வருகின்றன. பருவ வயதில் எண்ணெய் வடிவது வளர்ச்சியின் அறிகுறி. உங்கள் ஹார்மோன்கள் நன்றாக வேலை செய்கின்றன என்பதற்கு சாட்சி. அதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் ஏங்கும் பெண்கள்; அவர்களது பலவீனத்தைப் புரிந்து கொண்ட அழகு சாதன பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் நிறுவனங்கள் சந்தையை விரிக்கிறார்கள், கண்ட கண்ட க்ரீமுடன்.
முன்பெல்லாம் உடல் இளைக்க என்று மட்டும் விளம்பரங்கள் வரும். இப்போது உடலை செதுக்குகிறோம் (body sculpting) என்று விளம்பரப்படுத்துகிறார்கள். இவற்றை நம்பி எனது மூக்கு நன்றாகயில்லை, உதடு நன்றாகயில்லை என்று சொல்லி அறுவை சிகிச்சை செய்து கொள்ளும் பெண்கள் எத்தனை பேர்? நான் கருப்பு அதனால் இந்த வெளுப்பாக்கும் க்ரீமை பயன்படுத்துகிறேன் என்று சொல்லும் இளம் பெண்கள் எத்தனை பேர்கள்? இளம் பெண்களை மட்டுமல்ல; இந்த விளம்பரங்கள் வயதான பெண்களையும் விடுவதில்லை. வயதை மறைக்க கிரீம்கள் இப்போது சந்தையில் கிடைக்கின்றன. 50 கிராம் வெறும் 99 ரூபாய் தான் என்று வேறு விளம்பரப்படுத்துகிறார்கள். வயதாவதைப் பெருந்தன்மையுடன் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டாமா?
ஆண்-பெண் சமம் என்பது உலகமுழுவதும் சிறிது சிறிதாக வேர்பிடிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது. இந்த நல்ல வாய்ப்பினை கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு நாம் முன்னேற வேண்டுமென்றால், நம்மைப் பற்றிய, நம் உடலைப் பற்றிய, நம் வெளி அழகு பற்றிய தவறான கண்ணோட்டத்திலிருந்து வெளிவருவோம்.
நமக்கு கடவுள் கொடுத்திருக்கும் இயற்கை அழகைப் பேணுவோம். நமது திறமையை வளர்த்துக் கொள்ளுவோம். திறமையை வளர்க்கக் கடின உழைப்பு ஒன்றே வழி என்பதை மறக்கக்கூடாது. நம் ஒவ்வொருவருக்கும் கடவுள் நிச்சயம் ஒரு திறமையைக் கொடுத்திருக்கிறார், இல்லையா? அதை வளர்த்துக் கொள்வோம். நமது திறமையை, ஆற்றலை உருப்படியான விஷயங்களில் ஆக்கபூர்வமாக செலவழித்து, நமக்கு நிகர் யாருமில்லை என்று வாழுவோம். இதுதான் ஒரு பெண்ணை எல்லோரிடமிருந்தும் தனித்துக் காட்டும். நமக்கென நாமே ஒரு பாதை வகுத்துக் கொள்வோம். எந்தவித எதிர்பார்ப்புமின்றி அதில் பயணம் செய்வோம். நாம் தேடிப்போகாமல், நமக்கான அங்கீகாரம் அதுவாகவே நம்மைத் தேடி வரும்.
இதற்கு உதாரணமாக இன்னொரு பெண் வீராங்கனைப் பற்றியும் இங்கே நான் சொல்ல வேண்டும். உலகம் புகழும் பெண் விளையாட்டு வீராங்கனை இவர். வெற்றி பெற்றுவிட்டால் உயர எம்பிக் குதிப்பார். ஒருமுறை அல்ல; பலமுறை. கையை மடக்கி காற்றில் குத்துவார். மண்ணில் விழுந்து உணர்ச்சி வசப்படுவார். சிரிப்பார் கடகடவென்று; அவரை, அவரது உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது அவராலேயே முடியாத காரியம். தனது ஆட்காட்டி விரலை உயர்த்திக்காட்டி நானே நம்பர் ஒன் என்பார்.

இவர் பிறந்தது கறுப்பினம். அதனாலேயே இவரது வெற்றிகளை வெள்ளையர்கள் அலட்சியம் செய்தனர். வெள்ளையர்கள் வெற்றி பெற்றால் அது இமாலய சாதனை. ஆனால் இந்தக் கறுப்பினப் பெண்ணின் வெற்றி மிகச் சாதாரணமான ஒரு நிகழ்வு. ‘இது என்ன பெரிய வெற்றி என்று இந்தக் கறுப்பி இப்படி கூத்தாடுகிறாள்?’ என்று உதட்டைச் சுழிப்பார்கள். இந்த பெண்ணும் இவரது சகோதரியும் அசைக்க முடியாத வீராங்கனைகளாக இருப்பது வெள்ளையர்களுக்கு ஒரு சாதாரண விஷயம்! இந்தப் பெண்களைப் பற்றி இவர்களது இனத்தைப் பற்றி ’கறுப்பினப் பெண்கள் அதிகம் வளர்ந்த ஆண்கள்’ என்று  வாய்க்கு வந்தபடி பேசுவார்கள். ‘இவர்கள் இருவரும் சகோதரிகளா? இல்லையில்லை சகோதரர்கள்..! இருவரும் தோற்றத்தால் நம்மை பயமுறுத்துகிறார்கள்…!’ என்று கேலியும் கிண்டலுமாகப் பேசுவார்கள் அவர்கள் காதுபடவே!

ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர்களிடையே ஒரு நம்பிக்கை: இனவெறியை தோற்கடிக்க வேண்டுமானால் அவர்கள் மிகக் கடுமையாக உழைக்க வேண்டும்; இன்னும் நன்றாக உழைக்க வேண்டும்;  இன்னும் சிறப்பாகச் செய்யவேண்டும். நூறு சதவிகிதத்திற்கு மேல் நூற்றைம்பது சதவிகிதம் கொடுத்தால் தான் வெள்ளை அமெரிக்கர்கள் கருப்பு நிறத்தவர்களின் வெற்றியை அங்கீகரிப்பார்கள். அப்படி உழைத்து அந்த வெற்றி கிடைத்தபின் அந்த வெற்றியை வெளிப்படையாகக் கொண்டாடக்கூடாது என்பது எழுதப்படாத சட்டம் – உங்களை ஆட்ட மைதானத்தில் உங்கள் இனத்தை வைத்து யார் என்ன பேசினாலும் வாயைத் திறக்கக்கூடாது. வெற்றி பெற்றபின் உணர்வு பூர்வமாக அழக்கூடாது. குதிக்கக்கூடாது; காற்றில் முஷ்டியைக் குத்தக்கூடாது.
கற்பனை செய்து பாருங்கள்:  25 முறை கிராண்ட்ஸ்லாம் பந்தயங்களில் கலந்துகொண்டு 21 முறை வென்றவர். நான்கு முறை வரிசையாக இந்தப் பந்தயங்களில் வென்றவர். இந்த வெற்றியை ‘செரீனா ஸ்லாம்’ என்றே குறிப்பிட்டனர். முதல்முறை வென்றது பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு. இந்த வருடம் மறுபடியும் வென்றிருக்கிறார். ‘இதைப் போன்ற ஒரு நிகழ்வு நூறு வருடங்களுக்கு ஒருமுறையே நடக்கும்’, ‘இவரைப் போன்ற ஒரு வீராங்கனை இதுவரை இல்லை’ என்று பெரிய பெரிய விளையாட்டு வீரர்கள் புகழ்ந்த போதிலும் இவரை மைதானத்தில் இழிவாகப் பேசியவர்களும் உண்டு.
வெள்ளையர்களைப் பொறுத்தவரை இந்த இனவெறி கருத்துக்களை கறுப்பின மக்கள் அமைதியாக ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அதை இந்தப் பெண் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இவரை யாராலும் கட்டுப்படுத்த இயலாது. தன் உடலமைப்பைப் பற்றிப் பேசியவர்களை இவர் சும்மா விட்டதேயில்லை. வெற்றிக்குப் பின் தன் கடும் உழைப்பு இருப்பதால் வெற்றியைத் தான் கொண்டாடுவதை யாரும் தடைபோட இயலாது என்பார். தனது கடும் உழைப்பை வெள்ளையர்கள் சுலபமாகத் தள்ளிவிட்டுப் போவதை ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார். தனது எதிர்ப்பைத் திட்டவட்டமாகத் தெரிவிப்பார். யாருக்காகவும், எதற்காகவும் வளைந்து கொடுக்க மாட்டார்.
நான் யாரைப் பற்றிப் பேசுகிறேன் என்று உங்களுக்குப் புரிந்திருக்கும். அவர் தான் வில்லியம்ஸ் சகோதரிகள் என்று அழைக்கப்படும் இருவரில் ஒருவரான செரீனா வில்லியம்ஸ் – டென்னிஸ் விளையாட்டில் ஒன்றாம் இடத்தில் இருப்பவர்.
பெண்களே இப்போது புரிகிறதா? உங்கள் முன்னேற்றத்திற்குத் தடை உங்கள் புறஅழகு இல்லை. இந்த இரு பெண்களை நினைவில் கொள்ளுங்கள். தடைகளை உடைத்து எறிந்து முன்னேறுங்கள். வாழ்க பெண்கள்! வளர்க அவர்களது முன்னேற்றம்!
———————————————————————————*—————————————————

“வலைப்பதிவர் திருவிழா-2015” மற்றும் தமிழ்இணையக் கல்விக்கழகம் நடத்தும் “மின்தமிழ் இலக்கியப்போட்டிகள்-2015“க்காகவே எழுதப்பட்ட என் சொந்தப் படைப்பே.  ஐந்து வகையான போட்டிகளில் வகை-(3) பெண்கள் முன்னேற்றம்  கட்டுரைப் போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது. இதற்கு முன் இப்படைப்பு எங்கும் வெளியிடப்படவில்லை என்றும் போட்டியின் முடிவுகள் வெளிவரும்வரை வேறெங்கும் வெளியிடப்படமாட்டாது என்றும் உறுதியளிக்கிறேன்

டெல்லி யாருக்கு? பாகம் 2

kejriwal

ஆம்ஆத்மி கட்சி : விரைவான எழுச்சி

ஆம்ஆத்மி கட்சி டெல்லி தேர்தலுக்குத் தயாரானபோது கட்சியே மிகவும் மோசமான நிலையில் இருந்தது. மக்களவைத் தேர்தலில் கட்சியின் பெரிய தலைவர்கள் எல்லொரும் தோல்வியை தழுவியிருந்தனர். உட்பூசல் மலிந்திருந்தது. கட்சியின் முக்கியத் தலைவர்களுள் ஒருவர் என்று கருதப்பட்ட ஷாசியா இல்மி ஆம்ஆத்மி கட்சியின் தலைவரைச் சுற்றி ஒரு குழு செயல்பட்டு வருவதாகச் சொல்லி கட்சியை விட்டு வெளியேறியிருந்தார். தொண்டர்கள் உள்ளம் தளர்ந்து போய் கட்சி பிளவுபட்டு இருந்த நிலையில் அர்விந்த் கெஜ்ரிவால் தனது தேர்தல் பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கினார். மிகவும் கடினமான வேலைதான். ஆனால் கடந்த சிலமாதங்களாக இந்தக் கட்சி இரவுபகலாக முனைப்புடன் செயல்பட்டு வருவதை குறிப்பிட்டே ஆகவேண்டும். கெஜ்ரிவாலின் ராஜினாமா செய்த சேதாரத்தை பூசி மெழுகும் பணியில் தீவிரமாக ஈடுபட்டு வருகிறார்கள்.

கெஜ்ரிவால் தான் ‘சுத்தமான மனிதர்’ என்பதை முன் வைத்தாலும், சென்ற தேர்தலின் போது இந்திய அரசியலில் ஒரு மாற்றம் கொண்டு வருவார், தனது வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவார் என்ற மக்களின் எதிர்பார்ப்பு நிறைவேற்றாமல் போனது இவருக்கு எதிராக வேலை செய்கிறது. எங்கே போனாலும் முதலமைச்சர் பதவியை ஏன் விட்டுவிட்டீர்கள் என்று மக்கள் கேட்கின்றனர். மக்களுடைய மனதில் இருந்த ஆழமான கோபத்தை உணர்ந்த கெஜ்ரிவால் தன் பேச்சை மன்னிப்புடனே ஆரம்பிக்கிறார். மக்களிடம் கேட்காமல் தான் ராஜினாமா செய்தது தவறுதான் என்று ஒப்புக்கொள்ளுகிறார். தான் மறுபடி அந்தத் தவறை செய்யமாட்டேன் என்கிற உறுதியையும் அளிக்கிறார்ர். இந்த முறை ‘ஐந்து வருடம்’ என்கிற கோஷத்தை அவரது ஆதரவாளர்கள் முழங்குகிறார்கள். தான் செய்தது குற்றம் இல்லை; தவறான கணிப்பு என்கிறார். இதன் விளைவாக அவருக்கு இன்னொருமுறை வாய்ப்புக் கொடுக்கவும் டெல்லிவாசிகள் தயாராகிவிட்டனர் என்ற ஒரு கருத்து பரவலாக நிலவுகிறது.  நிலைமை இப்படியிருக்க, இவரது ராஜினாமாவை வைத்துக்கொண்டே இன்னமும் காங்கிரஸ் கட்சியும், பாஜகவும் அரசியல் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

சென்றமுறை பிரதமமந்திரி வேட்பாளராக இருந்த மோதி இப்போது பிரதம மந்திரியாகிவிட்டார். அவரைப் பிரதம மந்திரி ஆக்கிய மத்தியதர வகுப்பினர் அவரை தங்களை காப்பாற்ற வந்த, தங்கள் கனவுகளை நனவாக்க வந்த தேவதூதராகவே  நினைத்திருக்கிறார்கள். இந்த மாறுபட்ட சூழ்நிலையில் கெஜ்ரிவால் தன் அரசியல் வியூகத்தை வகுக்க வேண்டியிருந்தது. பிரசாரத்தின் ஆரம்பத்தில் மோதி பிரதம மந்திரி; ஆனால் டெல்லியில் நடக்கும் தேர்தல் முதல்மந்திரிக்கானது என்று பேசிய கெஜ்ரிவால், மோதி இந்தத் தேர்தலை தனது செல்வாக்கை மீண்டும் மக்களிடையே நிரூபிக்க வந்திருக்கும் வாய்ப்பாக நினைக்கிறார் என்பதை வெகு சீக்கிரம் புரிந்து கொண்டார். அதற்குத் தகுந்தாற்போல தனது பிரசார திட்டத்தை மாற்றி அமைத்தார்.

தேர்தல் ஆரம்பிக்கும் முன்பே தனது பிரசாரத்தை ஆரம்பித்து பாஜகவை திணற அடித்தார் கெஜ்ரிவால். டெல்லி பாஜக தலைவர் சதீஷ் உபாத்யாயாவிற்கும் டெல்லி மின்வாரியத்திற்கும் இடையே இருப்பதாகச் சொல்லப்படும் தொடர்பும் கெஜ்ரிவாலிற்கு சாதகமாக அமைந்துவிட்டது. கெஜ்ரிவாலின் குறைந்த கால ஆட்சியின் போது மின்சாரம், குடிநீர் கட்டணங்கள் இவை குறைக்கப் பட்டதை இன்னுமும் டெல்லிவாசிகள் பெரும்பாலோர் நினைவில் வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஒரு அரசு அலுவகத்திற்குச் சென்று லஞ்சம் கொடுக்காமல் ஒரு காரியத்தை முடித்துக்கொண்டு வருவது எத்தனை சுலபமாக இருந்தது என்று கெஜ்ரிவாலின் மிகக்குறைந்த நல்லாட்சிக் காலத்தை எண்ணி பெருமூச்சு விடுகிறார் ஒரு எளியவர். கெஜ்ரிவால் நீர், மின்சாரம், ஊழல் இல்லாத ஆட்சி  என்ற அடிப்படையில் தனது பிரச்சாரத்தை அமைத்திருக்கிறார். தனது 49 நாட்கள் ஆட்சியை சுட்டிக் காட்டுகிறார். மிகவும் பலம் வாய்ந்த பிரச்சாரமாக இருக்கிறது ஆம்ஆத்மி கட்சியின் தேர்தல் பிரச்சாரம். கெஜ்ரிவாலின் ஆளுமை இன்னும் அதிகரித்திருக்கிறது. இவரது இந்த சக்தி வாய்ந்த, ஆளுமை நிறைந்த பிரச்சாரத்தை முறியடிக்கவே அமித் ஷா, ஆர்எஸ்எஸ், ஒரு பெரிய அமைச்சர்கள் கூட்டம் என்று எல்லோரையும் களத்தில் இறக்கியிருக்கிறது பாஜக.

இதன் காரணமாகவே பாஜக தனது கட்சிக்குள் கிரண்பேடியை அழைத்துவர வேண்டி வந்தது. பாஜகவின் இந்த முடிவு தேவையில்லாத ஒன்று; கெஜ்ரிவாலைக் கண்டு பயந்துவிட்டது பாஜக என்கிறார்கள் சில அரசியல் ஆர்வலர்கள். மோதி ராம்லீலா மைதானத்தில் நடத்திய கூட்டத்தில் எதிர்பார்த்த அளவு மக்கள் அணிதிரளவில்லை. சிலவருடங்களுக்கு முன் இதே இடத்தில் அன்னா ஹசாரே தலைமையில் கெஜ்ரிவால், கிரண்பேடி இருவரும் ஊழலுக்கு எதிராக நடத்திய போராட்டம் மக்கள் மனதில் இன்னும் இருக்கிறது. கிரண்பேடியை நிறுத்தியது கெஜ்ரிவாலின் ஆளுமைக்கு எதிராக என்று அரசியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகிறார்கள். எனவே இந்தத் தேர்தல் ஆளுமை அடிப்படையில் நடத்தப்படும் போட்டி என்பது தெளிவாகிறது. இன்னொரு கருத்து இந்த தேர்தல் ஆம்ஆத்மி கட்சிக்கும், ஆம்ஆத்மி கட்சிக்கும் நடுவில் நடக்கும் தேர்தல் என்கிறது. ஆம், கெஜ்ரிவால், கிரண்பேடி இருவரும் ஒரு மாற்று அரசியலையும், லஞ்சம் அற்ற ஆட்சியையும் பற்றிப் பேசியவர்கள் அல்லவா? அன்னா ஹசாரே நடத்திய போராட்டம் முடிந்திருக்கலாம் ஆனால் பாதிப்புகள் இன்னும் மக்களின் நினைவில் இருக்கின்றன. அவர்களது அரசியல் அறிவும் அதிகரித்து இருக்கிறது இந்தப் போராட்டத்தினால். இனி எந்தக் கட்சி ஆட்சி அமைத்தாலும் அது தன் பொறுப்பை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும்; மக்களின் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டும் என்கிற அளவிற்கு மக்களுக்கு அரசியல் பற்றிய விழிப்புணர்வு வந்திருக்கிறது என்றால் அதற்கு அன்னா ஹசாரே நடத்திய போராட்டத்திற்கு நாம் நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

தேர்தல் பிரசாரங்கள் விவாதங்களாக மாறி சூடேறிக் கொண்டிருக்கும் இந்த  வேளையில் கெஜ்ரிவால் கூறுகிறார்: ‘எங்களுக்கு மத்திய அரசுடன் நல்லவிதமான உறவை வளர்க்கவே விருப்பம். மோதலை நாங்கள் விரும்பவில்லை. ஒரு நல்ல மக்களாட்சியில் கலந்துரையாடல், விவாதம், கருத்து வேறுபாடுகள், மறியல் போராட்டங்கள் எல்லாம் இருக்க வேண்டும். எங்கள் கட்சியும், நாங்களும் பக்குவப்பட்டிருக்கிறோம். இந்த முறை எங்களது கடைசி ஆயுதமாக மறியல் போராட்டம் இருக்கும்’.

தேர்தலுக்கு முன் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில் பாஜக பிரபலமான கட்சியாக இருந்த போதும், அவர்களிடத்தில் கெஜ்ரிவாலின் ஆளுமைக்கு எதிராக நிறுத்தக் கூடிய தலைவர் இல்லை என்றும், கெஜ்ரிவால் மிகவும் பிரபலமான முதலமைச்சர் வேட்பாளர் என்று தெரிய வந்திருக்கிறது. தேர்தலுக்கு முன் நடத்தப்பட்ட ஐந்து கருத்து ஆய்வுகளில் மூன்று ஆம்ஆத்மி கட்சி பெரும்பான்மை இடங்களைப் பிடிக்கும் என்று சொல்லுகின்றன. இன்னும் இரண்டு ஆய்வுகள் ஆம்ஆத்மி பாதிக்கு மேல்பட்ட இடங்களைக் கைப்பற்றும் என்கின்றன.

இந்த இரண்டு கட்சிகள் போடும் கூச்சலில் காங்கிரஸ் கட்சி இருக்குமிடமே தெரியவில்லை. காங்கிரஸ் கட்சி இன்னும் தனது பழைய புகழிலேயே வெயில் காய்ந்து கொண்டிருக்கிறது. தங்களது 15 வருட ஆட்சி தங்களது சாதனையைப் பேசும் என்கிறார்கள். தங்களது முன்னேற்ற திட்டங்களையெல்லாம் கெஜ்ரிவாலும், அவரது ஆட்சியைத் தொடர்ந்து வந்த ஜனாதிபதி ஆட்சிமுறையும் கெடுத்துவிட்டதாக கூறுகிறார்கள்.

இந்திய அரசியலின் போக்கை திருப்பிபோடும் என்று எதிர்பார்க்கப்படும் டெல்லி தேர்தலின் முடிவு என்னவாக இருக்கும்? ஒரு கட்சி பெரும்பான்மையுடன் ஆட்சியைப் பிடிக்குமா? அது பாஜகவா? ஆம்ஆத்மியா? காங்கிரஸ் கட்சி என்னாவாகும்? எல்லோரும் பயப்படுவது சென்ற முறை போல தொங்கு நிலை ஏற்பட்டுவிடுமோ என்றுதான். டெல்லிவாசிகளின் கையில்தான் எல்லாம் இருக்கிறது. இன்னும் 6 நாட்களில் தெரிந்து விடும். பொறுத்திருப்போம்.

யார் வெற்றி பெற்றாலும், தோல்வி அடைந்தாலும், இந்தத் தேர்தலின் நாயகன் சந்தேகமின்றி கெஜ்ரிவால்தான்.

பாகம் 1 

தோல்வி நல்லது!

 

failure

செல்வ களஞ்சியமே 61

 

‘தன் முயற்சியில் சற்றும் தளராத விக்கிரமாதித்தன்….’ இந்த வரிகளை எங்கோ படித்ததுபோல இருக்கிறதா? விக்கிரமாதித்தன் கதையின் ஆரம்ப வரிகள் இவை. எத்தனை முறை எத்தனை கதைகள் படித்திருப்போம். வேதாளம் கதை சொல்லுவதும், இறுதியில் அது கேட்கும் கேள்விகளுக்கு விக்கிரமாதித்தன் சரியான பதில் சொல்ல மறுபடி வேதாளம் முருங்கை மரம் (வேப்பமரம்?) ஏறுவதும், பதுமைகள் சொல்லும் கதைகளுமாக நம்மை வேறு உலகத்திற்கே கொண்டு சென்று விடும் இந்தக் கதைகள். நான் இதில் முக்கியமாக சொல்ல விரும்புவது ‘தன் முயற்சியில் சற்றும் தளராத’ என்கிற வார்த்தைகளைத்தான்.

 

குழந்தைகளுக்கு இந்த சற்றும் தளராத முயற்சியை சொல்லிக் கொடுங்கள். இன்று உலகப்புகழ் பெற்ற எல்லோருக்கும் பின்னால் இந்த தளராத முயற்சி இருந்திருக்கிறது. இனி வெற்றி பெறப்போகிறவர்களுக்கும் இந்த தளராத முயற்சி மிகவும் தேவை.

 

தொடர்ந்து படிக்க: நான்குபெண்கள்

குழந்தைகளுக்குத் தோல்வியை ஏற்றுக்கொள்ள கற்றுக் கொடுங்கள்

செல்வ களஞ்சியமே 60

 

இப்போதெல்லாம் தொலைக்காட்சிகளில் போட்டிகள் அதிகமாகிவிட்டன. குழந்தைகளுக்கும், பெரியவர்களுக்கும் என்று இசை, நடனம் என்று விதம் விதமான போட்டிகள். எல்லாப்போட்டிகளிலும் குழந்தைகளும் பெரியவர்களும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு தங்கள் சக்திக்கு மீறிய செயல்களை செய்து காட்டுகிறார்கள். இவற்றைக் கண்டு வியக்கும் வேளையில் சில விஷயங்கள் இந்தப் போட்டியாளர்களுக்கு தெரியுமா என்ற கவலையும் ஏற்படுகிறது.

 

போட்டி என்பது நல்ல விஷயம். நம்முடைய செய்திறனை அது அதிகரிக்கிறது என்பதெல்லாம் சரி. ஆனால், இவர்களுக்கு போட்டி என்றால் வெற்றி தோல்வி இரண்டும் உண்டு என்பது ஏன் புரியாமல் போகிறது? அடுத்த சுற்றுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப் படவில்லை என்றால் போட்டியாளர்களும், அவர்களது உறவினர்களும், பார்வையாளர்களும் அழும் அழுகை இருக்கிறதே, ஐயோ! தாங்கமுடியவில்லை, சாமி!

 

வெற்றியை கொண்டாடும் நம்மால் தோல்வியை தாங்குவது ஏன் முடியவில்லை? தோல்வியே இல்லாமல் வாழ முடியுமா? தோல்வி என்பது தப்பு இல்லையே. ஒருமுறை தோல்வி என்றால், வாழ்க்கையே முடிந்துவிடுமா? பரீட்சைகள் ஆரம்பித்துவிட்டன. இன்னும் சில நாட்களில் முடிவுகள் வெளிவரும். கூடவே பல குழந்தைகளின் வாழ்க்கையும்  முடிந்துவிடும் செய்திகளையும்  செய்தித்தாள்கள் வெளியிடும். படிக்கவே -இல்லையில்லை, இப்போது நினைத்துப் பார்க்கவே மனம் வேதனைப் படுகிறது. எத்தனை குழந்தைகள் தோல்வியை தாங்கமுடியாமல் தற்கொலை செய்துகொள்ளுகிறார்கள். இந்த மாதிரி செய்திகளைப் படிக்கும்போது என்னுடைய கோபம் பெற்றோர்களின் மேல்தான் திரும்பும்.

 

தொடர்ந்து படிக்க: நான்குபெண்கள்

 

Failure-Quotes-52