சூப்பர் சிங்கர்: பூனைக்கு மணி கட்டுவது யார்?

அன்புள்ள திரு ஜேம்ஸ் வசந்தன் அவர்களுக்கு,

 

வணக்கம். உங்களை பலவருடங்களாக தொடர்ந்து தொலைக்காட்சியில் (சன் தொலைக்காட்சியில் நீங்கள் நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளராக பணியாற்றிய காலத்திலிருந்தே) பல பரிமாணங்களில் பார்த்து வருபவள் நான். தற்போது இசையமைப்பாளர் ஆக உங்களது இன்னொரு பரிமாணத்தையும் பார்த்து பெருமை அடைகிறேன். மனமார்ந்த நல்வாழ்த்துக்கள்.

 

தற்போது விஜய் தொலைக்காட்சியில் நடந்து வரும் சூப்பர் சிங்கர் நிகழ்ச்சிகளை ரசிக்கும் பல்லாயிரக்கணக்கான ரசிகர்களில் நானும் ஒருவள். எனது கணவரும் இந்த நிகழ்ச்சியின் ரசிகரே. இரவில் பார்ப்பதுடன் அதன் மறுஒளிபரப்பையும் மாலை வேளைகளில் கேட்டு மகிழ்வோம்.

 

விஜய் தொலைக்காட்சியின் சூப்பர் சிங்கர் நிகழ்ச்சியில் நடுவராக வந்து நீங்கள் ஒவ்வொருவரையும் உற்சாகப்படுத்துவதும், அவர்களைப் பற்றி நேர்மையான, நேர்மறையான விமரிசனங்கள் கொடுப்பதும், மற்ற நடுவர்களைப் போலில்லாமல் நறுக்கென்று (ஒரு குடும்பத்தில் அம்மா சரியில்லை என்றால்….ஸ்ருதி மாதா இல்லையா? – ஷிவானி என்ற சிறுமி ஸ்ருதி சரியில்லாமல் பாடியபோது நீங்கள் கொடுத்த மிகவும் நறுக்கென்ற விமரிசனம்) விமரிசனம் செய்வது உங்களது தனிப்பாணியாக இருப்பதும் எனக்குப் பிடித்த விஷயம். மற்றவர்கள் சொல்லத் தயங்குவதை நீங்கள் வெளிப்படையாக சொல்லுகிறீர்கள் – அனுச்யாவிடம் – பறையடிப்பவரின் உள்ளக் குமுறலைப் பாடியபோது அழுத இந்தச் சிறுமி அடுத்த பாடலுக்கும் அழுத போது –  ‘ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் நீ அழக்கூடாது. அந்தப் பாடலுக்கு நீ அழுதது இயற்கையாக இருந்தது. பாராட்டினார்கள். ஆனால் நீ ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் அழுதால் அது உன் பலவீனத்தைக் காட்டும். தேவைப்பட்ட போது மட்டுமே அழ வேண்டும்’ என்று எல்லோர் முன்னிலையிலும் அழுத்தம் திருத்தமாகக் கூறியது இதற்கு ஒரு நல்ல உதாரணம்.

 

மாளவிகா ‘மறைந்திருந்து பார்க்கும் மர்மமென்ன?’ பாடலில் ஜதியையும் சேர்த்துப் பாடி பாடலை சரியாகப் பாடமுடியாமல் போனபோது கூறிய அறிவுரை, அனல் ஆகாஷுக்கு பாட வாய்ப்புக் கொடுப்பதாகச் சொல்லி – ஆனால் உன் படிப்பு முடிந்தபின் என்றது, என்று சூப்பர் சிங்கரில் உங்களது பங்களிப்பு மிகச் சிறப்பாக இருக்கிறது. பாராட்டுக்கள்.

 

வெறும் பாராட்டுக்கு மட்டுமே அல்ல இந்த மடல் என்பதை உங்கள் உள்ளுணர்வு நிச்சயம் சொல்லியிருக்கும். பாராட்டுக்களைத் தாண்டி சில விஷயங்களை உங்களிடம் சொல்ல வேண்டும். நான் நினைப்பவைகளை பெரும்போலோர் நினைத்திருப்பார்கள். பூனைக்கு யார் மணி கட்டுவது? இதோ நான் அந்த வேலையைச் செய்கிறேன்.

 

மேலும் படிக்க: பூனைக்கு மணி கட்டுவது யார்? 

 

தினமணி டாட் காமில் வெளிவந்த எனது கட்டுரை இது. அங்கேயும் பின்னூட்டம் போடலாம். இங்கேயும் போடலாம்!

 

 

 

 

வருகலாமோ? மே ஐ கமின்?

வலைச்சரம் ஐந்தாம் நாள்

நாங்கள் சென்னை அண்ணா நகரில் இருந்தபோது பக்கத்து வீட்டில் ஒரு தம்பதி. சித்ரா, தாசரதி என்று. சித்ரா நன்றாகப் பாடுவாள். (அவளே சொல்லிக்கொள்ளுவாள்!) அதனாலேயே தாசரதி பாடுபவர்களைக் கிண்டல் அடிப்பார். ரொம்பவும் உற்சாகமான தம்பதி அவர்கள்.  இருவரும் ஒருவரையொருவர் சீண்டி கொள்வது ரசிக்கும்படி இருக்கும். ஒருமுறை  அப்போது மிகவும் பிரபலமாக இருந்த – அவ்வப்போது சினிமாவிலும் பாடிக்கொண்டிருந்த பாடகரின் கச்சேரி தூரதர்ஷனில் ஒளிபரப்பானது. சித்ரா அவரது விசிறி. அவர்கள் வீட்டில் அப்போது தொலைக்காட்சி வந்திருக்கவில்லை. அதனால் நான் சித்ராவை எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து கேட்குமாறு அழைத்திருந்தேன். தாசரதியும் கூடவே வந்தார்.

 

கச்சேரி ஆரம்பித்தது. அந்த காலத்தில் அவரது கச்சேரி கேட்டிருப்பவர்களுக்கு அவர் பாடும்போது செய்யும் சேட்டைகள் நன்றாகவே தெரியும். பின்னால் தம்பூரா போடும் பெண்ணைப் பார்த்து வழி…ஸாரி…சிரிப்பார். அவர் கூடவே வரும் அவரது மனைவியும் மேடையில் அமர்ந்திருப்பார். அவரைப் பார்த்து சிரிப்பார். அவரது பாட்டை விட இதெல்லாம் சுவாரஸ்யமாக இருக்கும். சித்ராவின் பிள்ளை சுதர்சன் ரொம்பவும் சின்னவன் – கேள்வி கேட்பதில் மன்னன். கேள்வி கேட்டு நம்மைத் துளைத்து விடுவான். கச்சேரி ஆரம்பித்தவுடன் இவனது கேள்விக் கணைகளும் பறக்க ஆரம்பித்தன.

 

‘ஏன் இந்த மாமா இப்படி திரும்பித் திரும்பிப் பார்க்கறா?’

 

சித்ரா அவனை சமாளிக்க தயாராகவே வந்திருந்தாள். ‘அந்தப் பொண்ணு சரியா தம்பூரி போடறாளா இல்லையானு பார்க்கத்தான்….’

‘எதுக்கு சிரிக்கணும்?’

‘ப்ரெண்ட்லியா சிரிக்கறா…’

தூரதர்ஷன் காமிராமேனுக்கு அன்று செம மூடு போலிருக்கு. பாடகரையும் அந்த தம்பூரா பெண்ணையும் மாற்றி மாற்றிக் காண்பித்துக் கொண்டிருந்தார். பாடகரின் மனைவியையும் அவ்வப்போது காண்பிக்கத் தவறவில்லை. கச்சேரியை விட இது தாசரதிக்கு பிடித்திருந்தது.

சுதர்சன் விடாமல் கேட்டான்: ‘அந்த மாமா மூஞ்சி ஏன் இப்படி இருக்கு? வாய ஏன் இப்படி கோணிக்கறார்?’

சித்ரா பதில் சொல்வதற்குள் குறுக்கே பாய்ந்தார் தாசரதி. ‘பாடறவா மூஞ்சியெல்லாம் இப்படித்தான் இருக்கும்! பாடும்போது இப்படித்தான் வாய கோணிப்பா…!’

எங்களுக்கு சிரிப்புத் தாங்கவில்லை.

 

உண்மையிலேயே பாடகரின் மூஞ்சி சிரிக்கறாரா அழறாரா என்றே தெரியவில்லை. ‘ழ……ழ……’ என்று வேறு வார்த்தைகளை முழுங்கிக் கொண்டிருந்தார். அப்போதெல்லாம் ‘சுப்புடு’ தான் சங்கீத கச்சேரிகளுக்கு விமரிசனம் எழுதுவார். விமரிசனம் என்றால் அப்படி இப்படி இல்லை. கிழித்து தோரணம் கட்டிவிடுவார். இந்த பாடகர் சுப்புடு வாயால் நிறைய குட்டு வாங்கியவர். இருவருக்கும் பத்திரிகைகளில் வாக்குவாதமும் நடக்கும்.

 

சுப்புடு சங்கீதம் மட்டுமில்லை நாட்டியக் கச்சேரிகளைப் பார்த்தும் விமரிசிப்பார். நம்மூரில் பிறந்து ஹிந்தி சினிமாவில் கொடி நாட்டிய தாரகை ஒருவரின் நாட்டியத்திற்கு சுப்புடு எழுதியிருந்தார்: ‘நந்தனாரின் ‘வருகலாமோ?’ பாட்டிற்கு இந்தப் பெண் செய்த அபிநயம் ‘காலிங் பெல்லை அழுத்தி ‘மே ஐ கமின்?’ என்று கேட்பதுபோல இருந்தது’ என்று.

 

நிற்க. அன்றைக்கு சித்ராவால் கச்சேரியை அதிகம் ரசிக்க முடியவில்லை.

‘சங்கடமான சங்கீதத்தை விட்டு சமையலைப் பார்க்கப் போறேன்’ என்று வீட்டிற்குப் போய்விட்டாள், பாவம்!

 

இன்றைய வலைச்சரத்தை அலங்கரிக்கும் பதிவர்கள்

 

முனைவர் இரா. குணசீலன் அவர்களின் குணாதமிழ்  வலைத்தளம்.

 

கணிதப் பெண்ணுக்கு வந்த காதல் கடிதம். இதைப்பற்றி முனைவர் கூறுவது

கணிதமேதை இராமனுசம் அவர்களின் பிறந்தநாளன்று மாணவர்கள், இராமானுசம் அவர்களின் பணியை நினைவுகொள்ளும் விதமாக கவிதை கட்டுரை பட்டிமன்றம் ஆகிய நிகழ்வுகளில் பங்குபெற்று தம் திறமையை வெளிப்படுத்தினார்கள்.

இன்றைய மாணவர்கள் கணிதத்தை மனப்பாடம் செய்துதான் படிக்கிறார்கள்! இல்லை இல்லை புரிந்துதான் படிக்கிறார்கள் என்ற தலைப்புகளை முன்வைத்து விவாதகளமும் நடந்தது. இவர்களுக்கு நடுவராக இருக்கும் வாய்ப்பும் எனக்குக் கிடைத்தது. ஒவ்வொரு மாணவர்களின் முயற்சியும் பாராட்டுதலுக்குரியது என்றாலும் கங்கா என்ற மாணவர் எழுதிய கவிதை பலரது பாராட்டுதலையும் பெற்றதாக அமைந்தது.

 

தமிழில் பிள்ளைத்தமிழ் போன்ற இலக்கியங்களில் கடவுளையோ, அரசரையோ, வள்ளல்களையோ குழந்தையாகப் பாவித்து பாடுவது மரபாகும். அதுபோல இந்த மாணவர் கணிதத்தைப் பெண்ணாகப் பாவித்து பாடிய கவிதை,  கணிதம் என்ற பாடத்தின் மீது இவருக்கு எந்த அளவுக்கு ஆர்வம் உள்ளது என்பதைக் காட்டுவதாக உள்ளது. தொடர்ந்து படிக்க மேலே உள்ள சுட்டியை சொடக்கவும்.

 

 

காட்சி என்னும் தளத்தில் இந்தப் பதிவு.

எழுதியது யமுனா ராகவன்  மதிப்பிற்குரிய ஆண்களே இதைப்படிப்பீராக!

 

 

 

சதீஷ் செல்லத்துரை தமிழ்மொட்டு என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதி வருகிறார். நக்கீரன் பத்திரிகையில் வந்த ஒரு கடிதத்தைப் பகிர்கிறார்.

அதிர வைக்கும் ஒரு சிப்பாயின் திறந்த மடல்

‘ஒரு சக சிப்பாயாக இதனை பகிர்கிறேன்.எமக்கான குரலை இங்கு நாங்கள் எடுத்து வைத்ததே மிகப்பெரிய விடயமாகும்.சங்கங்கள் இல்லாது சட்டங்கள் தெரியாது தவிக்கும் சிப்பாய் ஜாதியை மனித உரிமை குழுக்கள்,ஊடகங்கள் மட்டுமே வெளியுலகுக்கு எடுத்து சொல்லி காப்பாற்ற முடியும்.பூனைக்கு எலிதான் மணி கட்டணும்னு இல்லையே… ஏனெனில் நீங்கள் எலிகள் அல்லவே… ‘ என்கிறார்.

******************

 

https://todayandme.wordpress.com/

‘ஜன கண மன’ தெரிந்தவர்களுக்கு மட்டும்…

தேசப்பற்று என்பது தானாகவே, இரத்தத்திலேயே, கலந்து வருவதில்லையா ?

நாட்டுப்பற்றை யாரும் வந்து ஊட்டவேண்டுமா? இங்கு ‘யாரும்’ என்பது அரசியல்வியாதிகளையும் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களையும் குறிக்கிறது.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சிறுவயதிலிருந்தே அப்படித்தான் பழக்கவேண்டும் என்றால், ஏன் அதைச் செய்யாமல் வேறுவித பழக்கங்களுக்கு அடுத்ததலைமுறையை அடிமையாக்குகிறார்கள் ?

 

ஆல் போல் தளைத்து அருகு போல் வேரோடி – நட்பு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று படித்துத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

****************

சீனுகுரு என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும்  ஸ்ரீநிவாசன் என்கிற சீனு.

டயனா கிழவி பற்றி சொல்லுவதைப் படியுங்கள். நீங்களும் உங்கள் பள்ளிப் பிராயத்திற்குப் போய்விடுவீர்கள்.

குறும்பட நாயகனாகவும் மாறியிருக்கும் சீனுவிற்கு வாழ்த்துக்கள்.

தனது நண்பர் ஆவிக்கு இவர் எழுதியிருக்கும் பிறந்தநாள் வாழ்த்து மடல் இங்கே

***********************

கோவைஆவி சமீபத்தில் காதல் போயின் காதல் என்ற குறும்படத்தின் மூலம் இயக்குனராக அவதாரம் எடுத்திருக்கும்  ஆனந்த ராஜா விஜயராகவன் எனும் ஆவி.

அஜித்தை எனக்குப் பிடிக்காது என்கிறார். ஏன் என்று படித்துப் பாருங்களேன்.

நான் அடிமை இல்லை..! இவரைப் போலவே நாமும் ஒருநாள் இருந்து பார்க்கலாமே என்று தோன்றும் இந்தப் பதிவைப் படித்தபின்.

 

http://www.kovaiaavee.com/2014/02/aavippaa-book-release.html

ஆவிப்பா புத்தகம் வெளியாகியிருக்கிறது.

இரண்டாம் ப்ளாகர் திருவிழாவில் பாட்டு எழுதி பாடியவர்.

சிறந்த திரைப்பட இயக்குனர் ஆக வர வாழ்த்துக்கள்.

****************

தளிர் என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும்  சுரேஷ் வேலூர் அருகில் இருக்கும் ஸ்ரீபுரம் போய்விட்டு வந்து

பேசாமல் சாமியார் ஆகி விடலாமா?  என்று கேட்கிறார்.

சிறுவர் பகுதி, ஜோக்ஸ், கவிதை, சிறுகதை, புகைப்பட ஹைக்கூ, எளிய இலக்கணம் இனிய இலக்கியம், தித்திக்கும் தமிழ், ஆன்மிகம் என்று பலவற்றையும் எழுதுகிறார்

 

மூங்கில் காற்று என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும்  டி.என். முரளிதரன்

பிரபல விஞ்ஞானிகளின் வில்லத்தனங்கள்

திரு ஜோதிஜியின் தொழிற்சாலை குறிப்புகளுக்கு இவர் எழுதிய மதிப்புரை இங்கே

 

எனது எண்ணங்கள்   தமிழ் இளங்கோ

ரத்தக்கண்ணீர் வசன புத்தகம் வாங்கப் போனவர் வாங்கி வந்த புத்தகம் நவீன ஒப்பாரி கோர்வை.

ஒப்பாரிப் பாடல்கள் ஒப்பாரி இலக்கியம் பற்றி சுவாரஸ்யமாகப் பேசுகிறார்.

‘ஙப்போல் வளை’ என்பதற்கு பொருள் தெரியுமா? இங்கு படியுங்கள்.

 

 

 ஸ்கூல் பையன்

இத்தனை நாட்களாக ஸ்பை யாக இருந்த  கார்த்திக் சரவணன்.

எலெக்ட்ரானிக் அடிமைகள் இவரும் ஆவியும் ஒரே விஷயத்தைத் தான் வேறு வேறு கோணங்களில் பேசியிருக்கிறார்கள்.

ஸ்கூல் பையன் என்னும் நான்

 

 

 பின்னோக்கியான்  என்ற பெயரில் சற்குணம் எழுதும் வலைப்பதிவு இது. பல வித்தியாசமான கட்டுரைகளை கொண்டிருக்கிறது. விகடனில் வந்த செய்திகளும், பேட்டிகளும் நிறைய இருக்கின்றன.

கடவுள் துகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது http://pinnokiyan.blogspot.in/2012/11/blog-post_6.html

 

மகாத்மா காந்தி முதல் மன்மோகன் வரை என்று பல பகுதிகள் எழுதியிருக்கிறார். படித்துப் பாருங்கள். பெரியாரின் பேட்டி மிகவும் சுவாரஸ்யம்.

 

கரந்தை ஜெயகுமார்

16 வயது தலைமையாசிரியர்

‘நண்பர்களே, வாருங்கள். பள்ளி செல்ல இயலவில்லையே, படிக்க முடியவில்லையே என்ற வருத்தம் இனியும் வேண்டாம். வாருங்கள், எழுதவும், படிக்கவும் நான் உங்களுக்குக் கற்றுத் தருகிறேன். வாருங்கள், நண்பர்களே வாருங்கள்’ என்று அழைத்து தன் கிராமத்து சிறுவர் சிறுமியர்களுக்கு கல்வி கற்பிக்கும் சிறுவன் பாபர் அலி பற்றிய பதிவு இது.

இசை மேதை பீத்தோவன் பற்றிய பதிவு இதோ

 

நாளை பார்க்கலாம் இன்னொரு சங்கீத பதிவுடன் …….

 

வலைச்சரம் முதல்நாள் 

வலைச்சரம் இரண்டாம் நாள் 

வலைச்சரம்  மூன்றாம் நாள்

வலைச்சரம் நான்காம் நாள்

 

தூ…….தூ…….போ……போ………! 

 

வலைச்சரம் நான்காம் நாள்

ரஞ்சனி நாராயணன்

சமையல் சாப்பாடு என்றால் என்ன அவஸ்தை பாருங்கோ. பேசாம சங்கீதம் பாடப் போயிடலாமா அப்படின்னு தோணறது. எல்லாம் அக்கரை பச்சை தான். சங்கீதம்னு நினைச்சாலே எனக்கு எங்க தமிழ் வாத்தியார் கேதாரேஸ்வர சர்மாவும், எங்கள் பக்கத்து வீட்டில் இருந்த சித்ரா தாசரதி தம்பதியும் தான் நினைவிற்கு வருவார்கள்.

 

முதலில் சர்மா ஸார்: பள்ளிக்கூடத்துல படிக்கறச்சே எங்க பள்ளி வளாகத்துக்குள்ளேயே சாயங்கால வேளைகள்ல காலக்ஷேபம், சங்கீத கச்சேரி நடக்கும். எனக்கு நன்றாக நினைவு இருப்பது டி.எஸ். பாலக்ருஷ்ண சாஸ்த்ரிகளோட ‘தியாகராஜ ராமாயணம்’ தான். தியாகராஜரோட கீர்த்தனங்களை வைத்து இராமாயணம் சொல்லுவார். அப்போல்லாம் ‘ஹரிகதை’ என்று ஒரு பாணி. நின்றுகொண்டே கதை சொல்லுவார்கள். ஹரிகதை உட்கார்ந்து சொல்லப்படாதோ? ஊஹூம். நின்னுண்டேதான் சொல்லணுமாம். கால்கடுக்க நின்னுண்டே சொல்லுவார். பாடல்கள் எல்லாம் ரொம்ப நன்றாகப் பாடுவார். ‘ஸ்வரராக சுதா ரஸ’ என்று கணீரென்று சங்கராபரணம் ஆரம்பித்தால் கூட்டம் பின்-ட்ராப் சைலன்ஸ்.

 

எங்கள் சர்மா ஸார் சொல்லுவார்: சங்கீத வித்வான்கள் எல்லாரும் பாடும்போது கையை ஆட்டி ஆட்டி இட்லிக்கு அரைப்பார்களாம்; அம்மில குழம்புக்கு அரைப்பார்களாம்; யந்திரத்துல உப்புமாவிற்கு உடைப்பார்களாம். குடுமியை (நான் சொல்வது அறுபதுகளில்) ஆட்டிண்டு ஆட்டிண்டு அவர்கள் பாடுவதே பெரிய காமெடி என்பார். அவர்கள் செய்வது போல செய்தும் காட்டுவார். எங்களுக்கு அவர் செய்வது ரொம்பவும் சிரிப்பாக இருக்கும். ‘ததரின…….’ என்று இரண்டு கைகளையும் நீட்டிக் கொண்டு ஒரு கையால் உரல்ல அரைப்பார். இன்னொரு கையால் ‘தா…..நா…’ என்று மாவைத் தள்ளி விடுவார். எங்களுக்கு சிரிப்பு பொங்கும். ஒரு பாடகர் நிரவல் செய்வது போல அவர் பாடிக் கேட்கவேண்டும்.

‘தூ…..ஊ……….ஊ……..தூ……….தூ..!.

தூ……ஊ….ஊ….தூ…….!

போ….ஓ…….போ….போ….!

போ……ஓ…..போ…..!

நா……நா….நா…….!

ஆ……..யே……’

என்று அவர் பாடப் பாட  நாங்கள் எல்லாம் வயிற்றைப் பிடித்துக் கொண்டு பள்ளிக்கூடமே அதிரச் சிரிப்போம். ‘தூது போனாயே’ என்பதை அந்தப் பாடகர்  இப்படி நிரவல் செய்வார் என்பார் சர்மா ஸார்.

இன்றைய சிறப்புப் பதிவாளர்கள்:

நம் எல்லோருக்குமே தெரிந்த ஒரு இணையதளம் தமிழ்மணம் அதன் தோற்றம் வளர்ச்சி பற்றி இங்கே படியுங்கள்.

காசியின் வலைப்பதிவுகள்

http://kasiblogs.blogspot.in/2006/07/1.html

தமிழ்மணம் தோற்றம், வளர்ச்சி

 

*********

கைகள் அள்ளிய நீர் சுந்தர் ஜி. பிரகாஷ் அவர்களின் வலைப்பூ. முகநூலில் அதிகம் எழுதும் இவர் இனி தனது இந்த வலைப்பூவிலும் எழுதப் போவதாக அறிவித்திருக்கிறார். மிக நல்ல விஷயம்.

 

இரண்டு கதைகள்

இரண்டு ‘ம்’ களுக்கு நடுவில் என்ன நடக்க முடியும்? படியுங்கள் புரியும்.

 

முதுமையின் நாட்குறிப்பு

எல்லோரையும் தங்களது முதுமையைப் பற்றி நினைக்க வைக்கும்.

********

கீதமஞ்சரி http://geethamanjari.blogspot.in/2015/02/blog-post.html

 

என் மூச்சும் பேச்சும் என்றென்றும் தமிழமுதே!

என் எழுதுகோல் பீச்சும் எண்ணத்தின் வீச்சுமதுவே!

என்கிறார் கீதமஞ்சரி என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதுகிறார் திருமதி கீதா மதிவாணன்

ஆஸ்திரேலியாவின் அதிசயங்கள் கருப்பு அன்னங்கள்

எழுத்தாளர் திரு பெருமாள் முருகனுக்காக எழுதப்பட்ட மலையாளக் கவிதையின் மொழி பெயர்ப்புக் கவிதை இது:

மன்னியுங்கள் என்னை

சமீபத்தில் இவரது புத்தகம் ‘என்றாவது ஒருநாள்’ (மொழிபெயர்ப்பு சிறுகதைகள்- ஆஸ்திரேலிய காடுறை மாந்தர்களின் வாழ்க்கைக் கதைகள்) — மூல ஆசிரியர் – ஹென்றி லாசன் (ஆஸ்திரேலியா) அகநாழிகை வெளியீடாக வந்திருக்கிறது.

 

*******************

 

அமுதவன் பக்கங்கள் – இவரைத் தெரியாதவர்கள் இணைய உலகில் இல்லை. பல பிரபல பத்திரிக்கைகளிலும் எழுதுபவர். இவரது என்றென்றும் சுஜாதா மிகவும் பிரபலமான புத்தகம்.

http://amudhavan.blogspot.com/2015/02/blog-post.html

சூப்பர் சிங்கர் ஜூனியர் சில சிந்தனைகள்

எட்டு போட்டு நடை பயிலுங்கள் http://amudhavan.blogspot.com/2012/12/blog-post_25.html

**********************

 

ரங்கன் மன மின்வான் என்னும் வலைத்தளத்தில் எழுதுபவர் ஸ்ரீரங்கம் மோகனரங்கன். இவர் தொடாத விஷயங்களே கிடையாது எனலாம். ரவீந்திரநாத் தாகூரிலிருந்து Ayan Rand வரை எல்லோருடைய படைப்புகளையும் படித்து தானும் ரசித்து நம்மையும் ரசிக்க வைப்பவர்.

சிறுகதை என்றால் என்ன என்று சொல்லுகிறார். கதை சிறுத்து

காளீ! யாதுமாகி நின்றாய்.. 1

 

யாரு ஸார் இவரு? விவேகானந்தரை ஒரு ஆட்டோ ஓட்டுனருக்கு இவர் என்ன எளிமையாக அறிமுகம் செய்து வைக்கிறார், படியுங்கள்.

உண்மையாக இருக்குமோ? சிந்திக்க வைக்கும் முல்லா கதை

*************

 

‘சும்மா’ என்ற வலைத்தளத்தில் எழுதும் தேனம்மை. சாட்டர்டே போஸ்ட் – தேனம்மை லக்ஷ்மணின் பதிவில் பல சாதனையாலர்களைத் தெரிந்து கொள்ளலாம். இதோ திருமதி பத்மா மணி பற்றிய பதிவு.

நமது பதிவுலக சகலகலாவல்லி திருமதி கீதா சாம்பசிவமும் இந்த சாட்டர்டே போஸ்டில் எழுதியிருக்கிறார். இவரது பதிவு இதோ

 

வேதாவின் வலை

 

கோவைக்கவி திருமதி வேதா இலங்காதிலகம் நவீன பார்த்தசாரதி(யாரைச் சொல்லுகிறார்?) யுடன் சென்றது எங்கே என்று தெரிந்துகொள்ள படியுங்கள் இதை

வேதாவின் ஆத்திச்சூடி

பேரன் வெற்றிக்காக இவர் பாடும் சிறுவர் பாடல்கள் ஒன்று எண்ணுவோம்

இரண்டு எண்ணுவோம்

*************

https://andamantamilnenjan.wordpress.com/

அந்தமான் தமிழ் நெஞ்சம் என்ற பெயரில் வலைத்தளம் வைத்திருக்கும் திரு கிருஷ்ணமூர்த்தி.

அப்பாவை திட்டிபுட்டு அப்புறம் சமாதானம் ஆவது எல்லாம் அந்தக் காலத்திலிருந்தே நடக்கும் சேதி போலெ.. சாமான்யன்கள், நாமெல்லாம் விதிவிலக்கா என்ன? என்ன சொல்ல வருகிறார் என்று மேலே படியுங்கள்.

தந்தை சொல் மிக்க மந்திரம் இல்லை

******************

சொல்லுகிறேன் என்ற வலைப்பதிவில் காமாக்ஷிமா எழுதும்

அன்னையர் தினப்பதிவு  அவரது அன்னையின் நினைவுகளை நமக்குக் கண்முன் கொண்டுவந்து நிறுத்துகிறது. அப்பா இறைவன் திருவடி அடைந்தபின் அந்தக் குடும்பத்தை இவரது அம்மா தனியாக நிர்வகித்ததையும், பேரன் பேத்திகளை வளர்த்துக் கொடுத்ததையும் நெகிழ்வாகப் பகிர்ந்து கொள்ளுகிறார்.

**********************

இல்லத்தரசியின் பார்வையில் அறிவியல் திருமதி மகாலக்ஷ்மி எழுதும் வலைத்தளம்.

நாம் தினசரி பயன்படுத்தும் இண்டக்ஷன் ஸ்டவ், மைக்ரோவேவ் அடுப்பு முதலியன பற்றியும், குறட்டை, வாய்த்துர்நாற்றம் என்று பல விஷயங்களைப் பற்றி அழகான தமிழில் விளக்குகிறார்.

அடுப்படியில் இருக்கும் பிசாசு என்று யாரைச் சொல்லுகிறார் என்று படித்துப் பாருங்கள்.

 

ஆ…..பக்கங்கள்

என்ற பெயரில் வலைத்தளம் வைத்திருக்கும் ஆமருவி திரு தேவநாதன்

ஆள் தேடி நின்று கொண்டிருக்கிறார் பெருமாள் என்கிறார்.

சிறையில் இருக்கும் தெய்வங்கள் சந்தோஷப்படும்

இவர் எழுதும் பல பதிவுகள் நம்மை உருக வைக்கின்றன. சிந்திக்க வைக்கின்றன.

 

கடைசிபெஞ்ச் என்ற வலைத்தளத்தில் பாண்டியன் திரைப்பட அனுபவம், (நிறைய) புத்தக விமரிசனம் என்று சிறப்பாக எழுதி வருகிறார். ஜெமோ வின் விசிறி. பெயர் தான் கடைசி பெஞ்ச். பதிவுகள் தரத்தில் முதல் ராங்க்!

எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் உடன் கலந்துரையாடல் http://wp.me/p2IK8Q-ow

 

http://wp.me/p2IK8Q-kr ராஜீவ்காந்தி கொலைவழக்கு

 

**********************

Musings of a small town boy என்ற வலைத்தளத்தில் ஆங்கிலம் தமிழ் இரண்டு மொழிகளிலும் எழுதும் ராகவன்,  ஆன்மீகப் பதிவுகளும் எழுதுகிறார்.

 

ராசிபலன் இது குட்டிகதை அல்ல என்கிறார்.

கோபாலும் கணிதத் தேர்வும்

புதிய பறவை சினிமாவிற்கும், கணிதத்திற்கும் சம்மந்தம் உண்டா? இந்தக் கதையைப் படித்துத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்!

 

நாளை சந்திக்கலாம்!

சப்பாத்தி சப்பாத்தி தான் ரொட்டி ரொட்டி தான்…!

 

வலைச்சரம் மூன்றாம் நாள்

படம் நன்றி தினகரன்

 

 

திடீரென்று ஒருநாள் இனிமேல் நான் சப்பாத்திதான் சாப்பிடப் போகிறேன்’ என்று அறிக்கை விட்டான் என் மகன். சப்பாத்தி செய்வதும் எனக்கு எளிதுதான். அதிலேயும் 35 வருட அனுபவம். அதிலும் சுக்கா என்று சொல்லப்படும் பூல்கா நன்றாக வரும். ஒவ்வொரு சப்பாத்தியும் பூரி மாதிரி தணலில் போட்டவுடன் உப்பும். ஆனால் என்ன கஷ்டம் என்றால் அதற்கு தொட்டுக் கொள்ள என்ன செய்வது? நாங்கள் சின்னவர்களாய் இருக்கும்போது எங்கள் அம்மா ரொட்டி பண்ணுவாள். (எண்ணெய் போட்டு செய்தால் ரொட்டியாம். எண்ணெய் போடாமல் செய்தால் சப்பாத்தியாம். என் ஓர்ப்படி இப்படி ஒரு விளக்கம் கொடுத்தாள்.) காலையில் செய்த குழம்பு, ரசவண்டி, இல்லை கறியமுது, கீரை கூட்டு இப்படி எது இருந்தாலும் தொட்டுக் கொண்டு சாப்பிட்டுவிடுவோம். வேறு ஒன்றும் செய்யவும் மாட்டாள் அம்மா.

 

ஆனால் இப்போது சப்பாத்தி செய்தால் சன்னா, ராஜ்மா, பட்டாணி இவைகளை வெங்காயம், மசாலா போட்டு – கீரை என்றால் பாலக் பனீர் என்று செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. எங்களைப் போல எதை வேண்டுமானாலும் தொட்டுக் கொள்ள மாட்டார்கள் என்  குழந்தைகள். ‘சப்பாத்திக்கு குழம்பா? ரசவண்டியா? தமாஷ் பண்ணாதம்மா!’ என்கிறார்கள். இந்த சமையல் சாப்பாடே தினசரி பெரிய பாடாகிவிடும் போலிருக்கு. ஒரு வழியாக காலை டிபன், மதியம் சாப்பாடு முடித்துவிட்டு வந்து ஏதாவது எழுதலாம் என்று உட்கார்ந்தால் ‘சாயங்காலம் என்ன?’ என்ற கேள்வி வருகிறது. அப்போதுதான் இந்த ‘சங்கடமான சமையலை விட்டு’ பாட்டு அசரீரியாக காதுக்குள் ஒலிக்கும்.

 

நான் சப்பாத்தி செய்ய ஆரம்பித்த புதிதில் கூட்டுக் குடித்தனம். தினசரி  சமையல் என்ன என்று மாமனார் மாமியார் கூட்டு சேர்ந்து ரொம்ப நேரம் யோசித்து(!!!) சொல்வார்கள். வெங்காயம் வீட்டினுள்ளேயே வரக்கூடாது. சப்பாத்திக்கு என்ன சைட் டிஷ்? சாயங்காலம் முக்கால்வாசி நாட்கள் பயத்தம்பருப்பு போட்டு செய்யும் கூட்டுதான் சாதத்திற்கு. சிலநாட்கள் தேங்காய் துவையல், அல்லது கொத்துமல்லி, கறிவேப்பிலை, பருப்புத் துவையல்  இருக்கும். துவையல் இல்லாத நாட்களில் ஊறுகாய்தான் கூட்டு சாதத்திற்குத் தொட்டுக்கொள்ள. என் கணவருக்கு மட்டும் நான்கு சப்பாத்திகள். மற்றவர்களுக்கு சாதம் என்று தீர்மானமாயிற்று. கரெக்ட்டாக நான்கு சப்பாத்திகள் செய்ய வராது எனக்கு. ஒன்றிரண்டு அதிகம் இருக்கும். என் மைத்துனர்கள் எனக்கு எனக்கு என்று போட்டுக்கொள்வார்கள். ஆசையாக சாப்பிடுகிறார்களே என்று கொஞ்சம் அதிகமாகவே மாவு கலந்து சப்பாத்தி செய்ய ஆரம்பித்தேன். நாளடைவில் மாமனார், மாமியார் தவிர மற்ற எல்லோரும் சப்பாத்திக்கு மாறினோம். ஆ…….சொல்ல வந்ததை விட்டுவிட்டு எங்கேயோ போய்விட்டேனே! சைட் டிஷ்! வெங்காயம் உள்ளே வரக்கூடாதே அதனால் ஒரு யோசனை தோன்றியது. நான் செய்யும் கூட்டிலேயே (மாமனார் மாமியாருக்கு தனியாக எடுத்து வைத்துவிட்டு) கொஞ்சம் மசாலா பொடியை (வெளியில் வாங்கியதுதான்!) போட ஆரம்பித்தேன். உற்சாகமான வரவேற்பு! காணாது கண்ட மாதிரி எல்லோரும் சாப்பிட ஆரம்பித்தார்கள்.

 

இரண்டு நாட்கள் சமையல் பார்த்தாயிற்று. நாளை சங்கீதம்!

 

இன்றைய வலைச்சரத்தை அலங்கரிக்கப் போகிறவர்கள்: இங்கே 

 

வலைச்சரம் இரண்டாம்நாள் 

வலைச்சரம் முதல்நாள் 

மாடு மேய்க்கும் கண்ணா……!

crying baby

 

 

 

அடிச்சுப் பாடடி பெண்ணே 2

 

கதையை தொடரும் முன் நேயரின் விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்துவிடலாம். சரியா?

இதோ கீதா கேட்டிருந்த ஓடப்பாட்டு:

 

எழிலுடையாள் பார்புகழும்

தசரதர் மகனாக வந்தவரே ஸ்வாமி

தாடகை தன்னுயிரை கொன்றுமே வந்து

 

அகலிகையை சாப விமோசனமும் தந்து

அன்புடனே ஜனகரது அரண்மனைக்கு வந்து

குவலயத்தோர்களும் கொண்டாடி நிற்க

கூறியே கோதண்டராமனே என்று

பரிவாரமுடன் வில்லை வளைத்துமே வந்து

பாவை ஜானகியுடன் பக்கத்தில் நின்று

ஜெயஜெயவென்றுமே மேளங்கள் கொட்ட

ஸ்ரீராமர் ஜானகியை கல்யாணம் செய்தார்

ஏலேலோ ராமஜயம்

ஏலேலோ சீதாஜயம்

 

இதைப் போன்ற பாடல்கள் எல்லாம் திருமதி சரஸ்வதி பட்டாபிராமன் என்பவரால் ஒன்றாகத் தொகுக்கப்பட்டு ‘கெளரி கல்யாண வைபோகமே’ என்ற தலைப்பில் லிப்கோ வெளியீடாகக் கிடைக்கிறது என்ற உபரித் தகவலையும் இங்கு பகிர்ந்து கொள்ளுகிறேன்.

 *************************************************************************************

 

யதியின் கதையை தொடரலாமா?

யதியின் அம்மாவின் ஆசைக்காக இரண்டு நபர்கள் சங்கீத சாகரத்தில் தினமும் மூழ்கி தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். முதலாமவர் பாட்டு வாத்தியார் அனந்தசயனம். எந்த வேளையில் இந்தப் பெயர் வைத்தார்களோ பாவம்! தனது சிஷ்யகோடிகளின் பாட்டைக் கேட்டால் சயனிக்கும் ஆசையே போய்விடும் அவருக்கு.

 

இரண்டாவது நமது கதாநாயகி யதிராஜவல்லி. அம்மாவின் தாங்க முடியாத தொணத்தொணப்பிற்காக சங்கீத சாகரத்தில் விழுந்தவள் இவள். இவர்கள் இருவரையும் பார்த்துப் பூரித்து போனது யதியின் அம்மாதான்.  எப்போதோ தனது சின்ன வயதில் வாங்கிய ஹார்மோனியம் இப்போதாவது பயன்படுகிறதே என்று படு உற்சாகமாக இருந்தால். படு பழசான அந்த ஹார்மோனியத்தில் இருந்த  வெள்ளையும் கருப்புமான சின்னசின்ன கட்டைகள் எழுப்பும் ஒலி அவள் காதில் தேனாகப் பெய்தது.  ‘ஸா’ ‘பா’ ‘ஸா’ விற்கே இத்தனை உணர்ச்சி வசப்படுபவள் இன்னும் பெண் எதிர்காலத்தில் ஒரு எம்எஸ் ஆக வருவாள் என்ற கற்பனையில் வானத்தின் உச்சிக்கே  போய்வந்தாள்.

 

தினமும் யதியை ‘ஸா’ பிடிக்கச் சொல்லி கெஞ்சி கெஞ்சி முடியாமல் நொந்து போனார் அனந்தசயனம். ‘இந்த கஷ்டமான சரளி வரிசை, ஜண்ட வரிசை மாதிரி தண்டம் எல்லாம் வேண்டாம். என் பெண்ணுக்கு ஏதாவது பாட்டு சொல்லிக் கொடுங்கோ’ என்றாள் யதியின் அம்மா ஒருநாள். ‘மாடு மேய்க்கும் கண்ணா சொல்லிக் கொடுங்கோ ஸார்!’ என்றாள் யதி பரவசமாக. வாத்தியாருக்கு சந்தோஷமான சந்தோஷம். பின்னே யதி முதல் தடவையா சங்கீதம் கத்துக்கறதுல கொஞ்சம் சுவாரஸ்யம் காட்டறாளே! ஹார்மோனியத்துல ‘ஸா’ பிடித்தார். ‘ஸார்! கண்ணன் மாடு மேய்க்கறதுக்கு எதுக்கு ஸார் ‘ஸா’ பிடிக்கணும்?’ (நியாயமான கேள்வி!!!) ஹார்மோனியத்தை தூக்கி அந்தப்பக்கம் வைத்தார். ‘மாடு மேய்க்கும் கண்ணா….’ என்று ஆரம்பித்தார்.

 

ஆஹா! இங்கு ஒண்ணை சொல்ல மறந்துட்டேனே! யதி பாடும்போது யதியின் அம்மா வாத்தியாரின் பின்னால் நின்று கொண்டு யதிக்கு ஆணை கொடுத்துக் கொண்டே இருப்பாள். அனந்தசயனத்திற்கு யதியுடன் கூட அவள் அம்மாவையும் சமாளிக்க வேண்டிய கட்டாயம். ‘ஸ்ருதி தானே வேண்டாம், தாளம் போடலாமே’ என்று கேட்டபடியே அனந்தசயனம் ‘மாடு மேய்க்கும் கண்ணா’ என்று தனது தொடையில் தாளம் போட்டுப் பாட ஆரம்பித்தார். நுணலும் தன் வாயால் கெடும் என்பார்களே அந்தப் பழமொழி அவருக்கு ஏனோ அப்போது நினைவிற்கு வரவில்லை, பாவம்!

 

யதிக்கு வேறு ஒரு நினைப்பு. அடுத்தவாரம் வரவிருக்கும் தனது அத்தைப் பெண்ணிற்கு இந்தப் பாட்டைப் பாடி ஆடியும் காட்டிவிட வேண்டும் என்று கனவு கண்டுகொண்டிருந்தாள். யதிக்கு ஆடத் தெரியுமா என்று அபிஷ்டு மாதிரி கேட்கப்படாது, ஆமா சொல்லிட்டேன்! என் கதாநாயகி சகலகலாவல்லியாக்கும்! வாத்தியார் பாடிய வரியை யதியும் பாடினாள். இல்லை இல்லை அப்படியே உரைநடை போல ஒப்பித்தாள். ராகத்திற்கும் அவளுக்கும் எட்டாம் பொருத்தமாயிற்றே! அனந்தசயனம் மறுபடி மறுபடி கண்ணனை ‘மாடு மேய்க்கப் போகாதே’ என்று பாடிக் கொண்டிருந்தார். ஊஹூம்! யதிக்கு ராகம் வரவேயில்லை. அனந்தசயனம் யதியின் மேல் வந்த கோபத்தை தன் தொடை மேல் காட்டினார். யதியின் அம்மாவுக்கு பெண்ணின் மேல் ரொம்ப கோபம். வாத்தியார் பாவம் எத்தனை முறை அடிச்சு அடிச்சு சொல்லித் தருவார். இந்தப் பெண்ணிற்கு வரவேயில்லையே! மனம் நொந்து போனாள். ‘யதி அடிச்சு பாடுடி, அசடு! அடிச்சுப் பாடு’ என்று கையை ஆட்டி ஆட்டி ஜாடை காட்டினாள். யதிக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. யாரை அடிக்கச் சொல்றா அம்மா? திரும்பத்திரும்ப அம்மா சொல்லவே தாய் சொல்லைத் தட்டாத தனயள் இல்லையோ அவள்? அடுத்த நொடி ‘பளார்!’ என்று ஒரு சத்தம். அனந்தசயனம் கன்னத்தில் ஒரு கையை வைத்துக் கொண்டு கண்களில் நீர் மல்க உட்கார்ந்திருந்தார்! இன்னொரு கையில்…? அதை நான் சொல்லித் தெரிய வேண்டுமா?

 

யதியின் பாட்டு வகுப்பு அப்படியே நின்று போனது. வாத்தியார் சம்பளம் கூட வாங்கிக் கொள்ளாமல் மறைந்து போனார். இந்தக் கதை நிஜமா என்று கேட்கிறவர்கள், இதை என் கடைசி மாமா சொல்லி  கேட்கணும். நேரில் பார்த்தவர் போல சொல்லுவார். எத்தனை முறை சொல்லியிருப்பாரோ, நாங்கள் எத்தனை முறை விழுந்து விழுந்து சிரித்திருப்போமோ, நினைவில்லை. மேற்சொன்ன கல்யாணத்தில் கூட என் மாமா இந்த கதையை சொல்ல ‘கெக்கே…கெக்கே’ என்று சிரித்துக் கொண்டே இருந்தேன். அதோட கூட இன்னொன்றும் சொன்னார்: ‘கல்யாணப் பெண்ணோட அம்மாவுக்கு பீரங்கி மாதிரி குரல்’ என்று. பீரங்கிக்கு குரல் உண்டா?

 

அடுத்து அடித்துப் பாடும் பாடகி….! (தொடரும்)