பெற்றோர் + ஆசிரியர் = மாணவர் 3

ஆபிரகாம் லிங்கன்

 

சென்ற வாரம் ஒரு  அம்மா எப்படி ஒரு மிகப்பெரிய லட்சியத்தை தன் மகனுக்குள் விதைக்கிறார் என்று பார்த்தோம். இந்த வாரம் அப்பாவைப் பற்றிக் கொஞ்சம் பேசலாம்.

ஒரு குழந்தையை உருவாக்குவதுடன் தந்தையின் கடமை முடிவதில்லை. அந்தக் குழந்தை குடும்பத்தில் நல்ல மகனாக, பள்ளியில் சிறந்த மாணவனாக, அலுவலகத்தில் பொறுப்புள்ள ஊழியனாக, திருமணம் ஆனதும் அன்புக் கணவனாக, சமுதாயப் பொறுப்பு நிறைந்தவனாக  உருவாக்குவதில் தந்தையின் பங்கு கணிசமானது.

தந்தை ஒரு குழந்தையின் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சிக்குக் காரணகர்த்தாவாகவும், அவர்களது நலம் விரும்பியாகவும்,  அவர்களை நல்வழிப்படுத்துபவராகவும் இருக்கிறார்.

 

குழந்தை வளர்ப்பில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும் பாசம் மிகுந்த ஆதரவான தந்தை குழந்தையின் அறிவுத்திறன், மொழித்திறமை, சமூகத்திறன், படிப்புத்திறன், உள்ள உறுதி, சுய மரியாதை ஆரோக்கியமான சிந்தனை, நம்பகத்தன்மை போன்ற பன்முக வளர்ச்சிகளுக்கு வழி வகுக்கிறார்.

குழந்தைக்கு இளம் வயதில் தந்தையுடன் என்ன மாதிரியான உறவு ஏற்படுகிறதோ, அதுவே பிற்காலத்தில் மற்றவர்களுடனான அவனது உறவை தீர்மானிக்கிறது.

ஒரு குழந்தையை வளர்ப்பதில் அம்மா அப்பா இருவருக்குமே சரிசமமான பங்கு இருக்கிறது. அம்மா உணர்ச்சிபூர்வமான உறவை வளர்த்தால், அப்பா அறிவுபூர்வமாக குழந்தையுடன்  உறவாடுகிறார்.  இரண்டுமே குழந்தைக்குத் தேவை.

ஒரு மகனுக்கு அப்பாதான் முதல் ஹீரோ.ள மகளுக்கோ அவள் வாழ்வில் சந்திக்கும் முதல் ஆண் அப்பாதான். திருமண வயதில் இருக்கும் ஒரு பெண் அப்பாவைப் போல தனக்கு ஒரு துணை வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறாள்.

ஒரு தந்தையின் முதல் கடமை தன் குடும்பத்திற்கு உள்ளேயும், வெளியேயும் பாதுகாப்பு கொடுப்பது. குழந்தைகளைச் சுற்றி அன்பு என்னும் அரண் அமைத்து, கூடவே பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு கொடுப்பதும் தந்தைதான்.  குடும்பத்தினரின் தேவைகளை, ஆசைகளை, விருப்பங்களைப் பூர்த்தி செய்வது தந்தையின் தலையாய கடமையாகும்.

 

அதே சமயம் குழந்தைகள் சமூகத்தில் நல்ல மனிதர்களாக உருவாக அவர்களுக்கு உதாரணமாக நடந்து கொள்ள வேண்டியதும் தந்தையின் கடமைதான். குழந்தை பள்ளிப்பருவம் எய்தும் வேளையில் தந்தையின் பொறுப்பு பலமடங்கு அதிகரிக்கிறது.

 

எல்லா குழந்தைகளையும் போல தன் குழந்தையும் பள்ளிக்கு செல்ல வேண்டும். நன்றாகப் படிக்க வேண்டும். நிறைய  மதிப்பெண் வாங்க வேண்டும் என்று ஒவ்வொரு தந்தையும் விரும்புகிறார். இதை தவிர ஒரு தந்தை வேறு என்ன எதிர் பார்க்க முடியும் என்று தோன்றுக்கூடும். இதோ ஒரு உதாரணத் தந்தை என்ன செய்கிறார் என்று  பார்க்கலாம்.

அந்தக் குழந்தை பள்ளி செல்லும் வயதை எட்டுகிறது. பள்ளியில் அவன் என்ன கற்கப்போகிறான்? யாருக்குத் தெரியும்? பள்ளியில் சேர்த்து விட்டு விட்டால் நம் கடமை முடிந்தது. டீச்சர் பாடு குழந்தை பாடு என்று அந்தத் தந்தையால் இருக்க முடியவில்லை. எடுக்கிறார் காகிதத்தையும் எழுதுகோலையும். எழுதுகிறார் இப்படி:

 

மரியாதைக்குரிய ஆசிரியரே!

எல்லா மனிதர்களும் நியாயமானவர்களோ, உண்மையானவர்களோ இல்லை என்று என் மகன் கற்கக் கூடும். ஆனால் ஒவ்வொரு கெட்ட மனிதனுக்கும் ஒரு நல்லவன் உண்டு; சுயநல அரசியல்வாதிகளிடையே அர்பணிப்பு செய்யும் ஒரு தலைவன் இருப்பான்;  பகைவன் இருக்கும் இடத்தில் ஒரு நண்பன் இருப்பான் என்பதை அவனுக்குச் சொல்லிக் கொடுங்கள்.

தெருவில் கண்டெடுக்கும் ஐந்து ரூபாயை விட அவனாகச் சம்பாதிக்கும் ஒரு ரூபாய் உயர்ந்தது என்று அவனுக்கு சொல்லிக் கொடுங்கள்.

தோல்வியை ஏற்றுக்கொள்ளவும் வெற்றியை ரசிக்கவும் கற்றுக் கொடுங்கள்.

பகைமை என்பதிலிருந்து அவனை விலகி இருக்கச் செய்யுங்கள்.

அமைதியான சிரிப்பின் ரகசியத்தை அவனுக்குச் சொல்லிக் கொடுங்கள். அடாவடித்தனம் செய்பவனை மிகச் சுலபத்தில் வீழ்த்தி விடலாம் என்று அவன் அறியட்டும்.

புத்தகம் என்னும் அதிசயத்தை அவனுக்கு அறிமுகப் படுத்துங்கள். அதே சமயம் வானத்தில் பறக்கும் பறவைகள், வெய்யிலில் அலையும் தேனீக்கள், பசுமையான மலைப்பகுதியில் தோன்றும் மலர்கள் போன்ற இயற்கை அதிசய ங்களை ரசிக்கும் ஆர்வத்தையும் அவனுக்கு ஏற்படுத்துங்கள்.

பள்ளியில் ஏமாற்றி வெற்றி அடைவதை விட தோல்வியில் மரியாதை ஏற்படும் என்பதை அவனுக்குப் புரிய வையுங்கள்.

அவனது சுயசிந்தனைகள் தவறானவை என்று எல்லோரும் சொன்னாலும், அவற்றின் மேல் நம்பிக்கை வைக்கச் சொல்லிக் கொடுங்கள்.

மென்மையானவர்களிடம் மென்மையாகவும், கரடுமுரடானவர்களிடம் கரடுமுரடாகவும் இருக்கக் கற்றுக் கொடுங்கள்.

ஆட்டுமந்தையில் ஒரு ஆடாக இல்லாமல் தனித்து நிற்கும் பலத்தை அவனிடத்தில் ஏற்படுத்துங்கள்.

எல்லோர் சொல்வதையும்  கேட்கட்டும். தான் கேட்டதையெல்லாம் உண்மை என்னும் வடிகட்டி மூலம் வடித்து எடுத்துவிட்டு நல்லவற்றை மட்டும் எடுத்துக் கொள்ளச் சொல்லிக் கொடுங்கள்.

இடுக்கண் வருங்கால் சிரிக்கச் சொல்லிக் கொடுங்கள். கண்ணீர் விடுவதில் எந்த வெட்கமும் இல்லை என்று புரிய வையுங்கள். வெட்டிப் பேச்சாளர்களை விலக்கி வைக்கவும், தேனொழுகப் பேசுபவர்களிடம் எச்சரிக்கையாக இருக்கவும் சொல்லிக் கொடுங்கள்.

அவனது உடல் உழைப்பையும், அறிவுத்திறனையும் மதிப்பவர்களிடம் அவற்றை விற்கச் சொல்லிக் கொடுங்கள். ஆனால் இதயத்திற்கோ, ஆன்மாவிற்கோ விலை இல்லை என்பதையும் சொல்லிக் கொடுங்கள்.

வெற்றுக் கூச்சலுக்குக் காதுகளை மூடிக் கொள்ளவும், தன்னுடைய உரிமைகளுக்கு போராடவும் சொல்லிக் கொடுங்கள். தான் சரி என்று நினைப்பதை போராடிப் பெறவும் சொல்லிக் கொடுங்கள்.

அவனை மென்மையாகக் கையாளுங்கள். ஆனால் ரொம்பவும் செல்லம் கொடுக்க வேண்டாம். தங்கத்தைப் புடம் போட்டால் தான் நகைகள் செய்ய முடியும்.

 

அநியாயத்தைக் கண்டு பொங்குவதற்கு பொறுமை வேண்டாம்; ஆனால் பொறுமையாக இருப்பதுவும் வீரத்தில் ஒரு வகை என்பதை அவனுக்குப் புரிய வையுங்கள். அவனிடத்தில் அவனுக்கு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துங்கள். அப்போதுதான் மனித குலத்தின் மீது அவனுக்கு நம்பிக்கை வரும்.

நான் மிக அதிகமாகக் கேட்பது போல உங்களுக்குத் தோன்றலாம். உங்களால் என்ன  செய்ய முடியும் என்று பாருங்கள். என் மகன் அருமையான ஒரு குட்டிப்பையன்.

இப்படிக்கு

ஆபிரகாம் லிங்கன்

ஆம் இந்தக் கடிதத்தை எழுதியது அமெரிக்க முன்னாள் ஜனாதிபதி ஆபிரகாம் லிங்கன் தான்.

பள்ளியில் தன் மகன் என்ன கற்க வேண்டும் என்பதை சொல்வது போல தோன்றினாலும் ஒரு குழந்தையை உருவாக்குவதில்  ஆசிரியரின் பங்கு என்ன என்றும் நாசூக்காக சொல்லிச் செல்லுகிறார், இல்லையா?

3 thoughts on “பெற்றோர் + ஆசிரியர் = மாணவர் 3

  1. லிங்கனின் கருத்தை முன்பு படித்துள்ளேன். தற்போது உங்கள் பதிவு மூலமாக மறுபடியும் படிக்கும் வாய்ப்பு. சிந்திக்க வைத்த கட்டுரை.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s