Uncategorized

அன்புள்ள இந்திரா நூயி….

குங்குமம் தோழி இதழில் வெளிவந்துகொண்டிருக்கும் எனது கட்டுரைத் தொடர்:

முதல் பகுதி 

இரண்டாவது பகுதி

 

‘உங்களிடமிருந்து நான் வித்தியாசமாக எதிர்பார்த்தேன்….!’

 

புதுயுகப் பெண்கள் வரிசையில் இல்லாவிட்டாலும் அவர்கள் தங்கள் உதாரண மனுஷியாகச் சுட்டிக் காண்பிப்பது திருமதி இந்திரா நூயியைத்தான். அவரது குற்றஉணர்ச்சி பற்றி புதுயுகப்பெண்களின் எதிர்வினை என்ன? அவர்கள் எப்படி இந்த விஷயத்தைப் பார்க்கிறார்கள்? ஸ்ருதி படேல் என்கிற பெண் ‘உங்களிடமிருந்து நான் வித்தியாசமாக எதிர்பார்த்தேன்….!’ என்கிறார் இந்திரா நூயிக்கு அவர் எழுதிய ஒரு பகிரங்கக்  கடிதத்தில். இதோ அந்தக் கடிதம்:

 

அன்புள்ள திருமதி இந்திரா நூயி,

 

நான் உங்கள் விசிறி அல்ல என்று சொன்னால் அது பொய். உங்கள் பதவி மிகவும் விரும்பத்தக்க ஒன்று. நீங்கள் எட்டிப்பிடித்த உயரத்தை யாராலும் உங்களிடமிருந்து பறித்துக்கொண்டு போய்விட முடியாது. ஆனால் தாய்மை என்பதைப் பற்றிய உங்கள் பார்வை பழைமையானது;  வெளிப்படையாகச் சொன்னால் அபத்தமானது. நீங்கள் உங்களது நேர்முகப்பேட்டியில் சொன்னதில் பல தவறானவை. அவற்றைப் பற்றித்தான் இப்போது நான் பேசப்போகிறேன்.

 

உங்கள் கலாச்சாரத்தில் வந்த ஒரு ஆசியப் பெண் நான் என்பதால் உங்கள் நிலைமை நன்றாகப் புரிகிறது. பிறந்த முதல்நாளிலிருந்து எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று உங்கள் அம்மா சொன்னாரோ அப்படியே நீங்கள் வளர்க்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள். வீட்டில் நீங்கள் ஒரு மனைவி, ஒரு மகள், ஒரு மருமகள், ஒரு அம்மாவாகத்தான் இருக்கவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

 

அலுவலகத்தில் நீங்கள் ஒரு வெற்றியாளராக இருந்தாலும், ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தின் CEO ஆகவே இருந்தாலும் உங்கள் கிரீடத்தை நீங்கள் ஏன் கார் நிறுத்துமிடத்திலேயே விட்டுவிட்டு வரவேண்டும் என்பது தான் என் கேள்வி/ உங்களது சாதனைகள் குறித்து நீங்கள் ஏன் வீட்டிலும் பெருமைபடக்கூடாது? வீட்டிற்குள் நுழைந்தவுடன் நீங்கள் வேறு ஒருவராக மாறிவிடுகிறீர்களா, என்ன?

 

வீட்டில் நீங்கள் ஏற்கும் பாத்திரம் ஏன் உங்கள் வீட்டிலுள்ளவர்களுக்காக மட்டுமே இருக்கவேண்டும்? நீங்கள் இந்திரா நூயி CEO பெப்சிகோ, மனைவி, மகள், மருமகள் கூடவே அம்மா என்று வீட்டிலும் ஏன் இருக்கக்கூடாது? உங்களுக்குக் கிடைத்திருக்கும் கிரீடம் நீங்கள் கஷ்டப்பட்டு சம்பாதித்தது, உங்கள் குடும்பத்தினரை விட்டு அதை வேறு யாருடன் நீங்கள் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும்?

 

உங்களுக்குப் போதிய அவகாசமில்லாததால், மற்ற அம்மாக்களைப் போல உங்கள் மகளுடன் சேர்ந்து வகுப்பறையில் காபி பருக முடியாமல் போய்விட்டதே என்று நீங்கள் விவாதிக்கலாம். இதுதான் இரண்டாவது பிரச்னை. இது உங்களுக்கே உரித்தானது மட்டுமில்லை. பெற்றோர் என்பது ஆண்-பெண் இருபாலருக்கும் பொதுவான வார்த்தை. புதன்கிழமைக்காலை காபி ஏன் அம்மாக்களுக்கு மட்டும் என்று இருக்கவேண்டும்? நமது சமூகத்தின் எழுதப்படாத விதியான ‘குழந்தைகளை அம்மா பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்; அப்பா வெளியில் போய் வேலை செய்வார்’ என்பதன் எதிரொலி இது.

 

அம்மாக்கள் இல்லாத குழந்தைகள் ஆயிரம் பேர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எல்லோரும் அன்பானவர்களாக, வெற்றி பெறுபவர்களாக ஆகிறார்கள். சிலருக்கு இரண்டு அப்பாக்கள் இருக்கலாம், அல்லது அப்பா மட்டும், அல்லது அம்மா மட்டும் இருக்கலாம். அவர்களால் புதன்கிழமை விடுப்பு எடுத்துக்கொண்டு வரமுடியாமல் போகலாம். அப்போது என்ன செய்வது? பிரச்னை என்பது பெண்கள் எல்லாவற்றையும் அடைய முடியாது என்பதில் இல்லை; இந்த சமூகம் பெண்கள்தான் குழந்தைகளைப் பார்த்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று சொல்லுவதுதான் பிரச்னை. முதலில் அந்த  எண்ணத்தைத் தூக்கி எறியவேண்டும். உங்கள் கணவர் உங்களைப் புரிந்துகொள்பவராகவும், அன்பானவராகவும் இருப்பவர் என்று தோன்றுகிறது. உங்களுக்குப் பதில் புதன்கிழமைகளில் உங்கள் மகளின் பள்ளிக்கு அவர் ஏன் செல்லக்கூடாது?

 

ஒருவிஷயம் நீங்கள் சொன்னது சரி. எல்லோருக்கும் எல்லாம் கிடைத்துவிடாது. ‘தி ப்ரிசனர் ஆப் அஸ்கபான்’ (The Prisoner of Azkaban) திரைப்படத்தில் வரும் ஹாரிபாட்டர் பாத்திரம் போல நேரத்தை திருப்பி வைப்பவர் ஆக இருந்தால் நன்றாக இருக்கும். ஆனால் நமக்கெல்லாம் – ஆண்கள், பெண்கள் இருபாலருக்குமே – ஒரு நாளைக்கு 24 மணிநேரம் தான். அலுவலகத்தில் அதிக நேரம் செலவழித்தால், வீட்டில் இருக்கும் நேரம் குறையத்தான் செய்யும். உங்கள் கணக்கு எனக்குப் புரிகிறது. ஆனால் ஏன் நீங்கள் பெண்களை பற்றி மட்டும் பேசுகிறீர்கள்?

 

ஏனெனில் உங்கள் மனதிலும், பல்லாயிரக்கணக்கானவர்களின் மனதிலும் பெண்கள் பல விஷயங்களுக்குப் பொறுப்பு என்று தோன்றுகிறது. ஒரு மனைவியாகவும் அம்மாவாகவும் நம் குழந்தைகளையும், கணவரையும் பார்த்துக் கொள்வது நம் கடமை. அதேபோல ஒரு மகளாகவும், மருமகளாகவும் பெரியவர்களின் தேவைகளை கவனித்துக் கொள்வதும் நம் பொறுப்பு. ஆனால் நாம் மட்டும்தான் பொறுப்பா? நாம் எல்லோரும் ஒரு நல்ல அம்மா, மனைவி, மகள் ஆக இருக்க விரும்புகிறோம். ஆனால் ஆண்களுக்கும் இது போல பொறுப்புகள் இருக்கின்றன, இல்லையா?

 

நீங்கள் வெளிப்படையாகச் சொல்லுகிறீர்கள்: ‘தினம் தினம் இன்றைக்கு நாம் மனைவியா, அம்மாவா என்று முடிவு எடுக்க வேண்டும். உண்மையில் ஒரு நாளின் பல நேரங்களிலும் இதைப் போல முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும்’ என்று.

 

நீங்கள் இப்படியெல்லாம் யோசனை செய்வது மிகப்பெரிய விஷயம் என்றாலும், ஒரு ஆண் CEO இதுபோன்று – நான் இன்று அப்பாவா? கணவனா? – என்ற முடிவுகளை எடுக்க வேண்டியிருக்குமா? இது பாலினம் சார்ந்த பிரச்னை அல்ல. உங்களுடைய நேர்முகப்பேட்டி பழமையான ‘குடும்பம்’ என்ற அமைப்பை சார்ந்து இருப்பதால் பல ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் அவர்களது கனவான ‘தலைமைத்துவ’த்திலிருந்து விலகிச் சென்றுவிடும் அபாயம் இருக்கிறது. இதுபற்றி உங்கள் கருத்துக்களை தெரிந்து கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன்.

 

நான் உங்களிடமிருந்து வித்தியாசமாக எதிர்பார்த்தேன். ஒரு பெண் CEO வாக நீங்கள் எண்ணற்ற பெண்களைக் கவர்ந்திருக்கிறீர்கள். எதிர்காலப் பெண்களுக்கு நீங்கள் ஒரு முன்னோடி. தங்களது அலுவலக வேலைப்பணிகளிலும் வெற்றி அடைந்து, வீட்டிலும் மிகச்சிறந்த அம்மாவாக, மகளாக, மனைவியாக ஒரு பெண் மாறி மாறி இருக்க முடியும் என்பதை நம்பும் அளவு நான் ஒன்றும் தெரியாதவள் இல்லை.

 

அலுவலகப் பணிகளுக்காக நீங்கள் வீட்டுப் பணிகளில் செய்யும் தியாகம் என்பது  சாதனைகளின் ஒரு அங்கம் என்று நான் அடையாளம் காண்கிறேன். உங்கள் நேர்முகப்பேட்டியில் நீங்கள் உங்களை மற்ற அம்மாக்களுடன் ஒப்பிட்டுப்பார்த்து ‘நான் சிறந்த அம்மா இல்லையோ’ என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். அது சரியல்ல. ஒரு வெற்றியாளராக, பணிகளைச் சிறப்பாகச் செய்யத் தூண்டுபவராக, பின்பற்றத் தகுந்தவராக ,உறவுகளை பேணிக் காப்பவராக உங்களிடமிருந்து உங்கள் கணவரும், குழந்தைகளும் நிறைய கற்றுக் கொண்டுள்ளார்கள். சமூகத்தினுடைய அளவுகோல்படி நீங்கள் சிறந்த அம்மா இல்லை என்று ஏதேதோ பேசி அவர்கள் உங்களிடமிருந்து கற்றுக் கொண்டவற்றை சிறுமை படுத்தாதீர்கள்.

 

இப்படிக்கு,

எதிர்கால அம்மா, எதிர்கால CEO

 

இந்தக் கடிதம் எழுதிய ஸ்ருதி படேல் 23 வயதான இளம் ஆசியப்பெண். நிறைய விஷயங்கள் பற்றி நிறைய யோசிப்பவர். பெண்ணியவாதி, சமஉரிமைக்காக குரல் கொடுப்பவர். பாடகி. பெண்கள் தங்கள் தகுதிகளை சரிவர அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக பேசுபவர்.

3 thoughts on “அன்புள்ள இந்திரா நூயி….

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s