Uncategorized

ஸ்ரீரங்கம் உயர்நிலைப்பள்ளி

படம் நன்றி கூகுள்

ஸ்ரீரங்கத்து வீடு

ஒருமுறை ஸ்ரீரங்கம் போயிருந்தபோது என் அக்காவுடன் ஸ்ரீரங்கம் ஹை ஸ்கூலுக்குச் செல்லும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. அப்போது அக்கா அங்கே படித்துக் கொண்டிருந்தாள். மே மாதம் நாங்கள் ஸ்ரீரங்கம் போகும்போது கோடை விடுமுறையாக இருக்கும். ஒருநாள் என் அக்கா என்னிடம் ‘எங்கள் ஸ்கூலுக்கு வருகிறாயா?’ என்று கேட்டாள். மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் அவளுடன் போனேன். அவள் படித்துக் கொண்டிருந்த பள்ளியின் பெயர் ஸ்ரீரங்கம் கேர்ல்ஸ் ஹை ஸ்கூல். உள்ளே நுழைந்து அலுவலகத்திற்கு செல்லும் வழியில் என் அக்கா ஓரிடத்தில் நின்றாள். அண்ணாந்து பார்த்து என்னிடம் சொன்னாள்: ‘ இதோ பார், இவர் தான் நம் கொள்ளுத் தாத்தா. இவர் தான் இந்த ஸ்கூலை ஆரம்பித்தவர்’.

நான் அப்படியே ஸ்தம்பித்துப் போய் அந்தப் புகைப்படத்தையே பார்த்தபடி நின்றேன். அக்கா சொன்னதை உள்வாங்கிக் கொள்ளவே எனக்கு நேரம் ஆயிற்று. ஒரு பள்ளியை ஆரம்பிப்பதா? எத்தனை பெரிய காரியம்! அதைச் செய்தவர் என் கொள்ளுத் தாத்தா! நம்பவே முடியவில்லை. ‘நிஜமாவா?’ என்றேன். ‘இதற்கெல்லாம் யாராவது ஜோக் அடிப்பார்களா?’ என்றாள்.

ஸ்ரீரங்கம் என்கிற ஊர் எப்போதுமே ஒரு யாத்திரை ஸ்தலமாகவே அன்றும் இன்றும் அறியப்பட்டு வரும் நிலையில், நான்கு தலைமுறைகளுக்கு முன்பு ஒருவருக்கு அந்த ஊரில் பள்ளிக்கூடம் ஆரம்பிக்க வேண்டுமென்று தோன்றியது என்பது எத்தனை ஆச்சர்யமான விஷயம்! அதுவும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சி நடந்துவந்த போது. கிழக்கிந்திய கம்பனியின் கையிலிருந்த அதிகாரம் பிரிட்டிஷ் கைக்கு வந்து 38 வருடங்களே ஆகியிருந்த சமயம் அது. 1896 ஆம் ஆண்டு ஸ்ரீரங்கத்தில் ஒரு உயர்நிலைப்பள்ளி ஆரம்பிக்கப்பட்டது. ஸ்ரீமான் ஆர். வீரராகவாச்சாரி அவர்கள் இந்தப் பள்ளிக்கு தனது சொந்த நிலத்தை கொடுத்தார். எனது கொள்ளுத் தாத்தா ஸ்ரீமான் திருமஞ்சனம் ராமானுஜ ஐய்யங்கார் கையில் சல்லிக்காசு இல்லை; அரசு இயந்திரத்திலும் அவருக்குத் தெரிந்தவர்கள் யாரும் அந்தநாளில் இருக்கவில்லை. ஆனாலும் பள்ளிக்கூட ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்ற தனது ஆசையை எப்படியோ நிறைவேற்றிக் கொண்டார்.

‘க்வீன் விக்டோரியா கோல்டன் ஜுபிலி லோயர் செகண்டரி ஸ்கூல்ஸ்’ (Queen Victoria Golden Jubilee Lower Secondary Schools) என்ற பெயரில் ஸ்ரீரங்கத்திலேயே பல பள்ளிகளை ஆரம்பித்தார் ஸ்ரீமான் ராமானுஜ ஐய்யங்கார். ஆனால் பள்ளிகளுக்கு மாணவர்களின் சேர்க்கை அவ்வளவு சுலபமானதாக இருக்கவில்லை. ஊரில் நடந்து கொண்டிருந்த திண்ணைப் பள்ளிக்கூடங்கள் ஸ்ரீரங்கத்துக் குழந்தைகளுக்கு அடிப்படை எழுத்து, கணிதம் ஆகியவற்றை போதித்துக் கொண்டிருந்தன. அதிலிருந்து மாறி முழு நேரப் பள்ளி என்பது அவ்வளவாக வரவேற்பு பெறவில்லை. ஆனால் கொள்ளுத் தாத்தா வீடு வீடாகச் சென்று தனது பள்ளிக்கு குழந்தைகளை அனுப்புமாறு வேண்டுகோள் விடுத்தார். அவரது இந்த செய்கை ஊர்காரர்களுக்கு ‘இவர் எதற்கு இந்த வேண்டாத வேலையைச் செய்கிறார்’ என்ற எரிச்சலையும் ஏற்படுத்தியிருக்கக்கூடும்!

இதையெல்லாம் எங்கள் தாத்தா ஸ்ரீமான் திருமஞ்சனம் ஸ்ரீனிவாச ஐய்யங்கார் தனது அழகான தொடர்சங்கிலிக்  கையெழுத்தில் தனது தந்தையைப் பற்றிய நெகிழ்வான  நினைவுகளாகப் பதிந்து வைத்திருக்கிறார். மாணவர்களின் சேர்க்கைப் பிரச்னையுடன் பள்ளியை நடத்துவதிலும் பல இன்னல்களைச் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது. எல்லாவற்றிற்கும் இனிய முடிவாக ஸ்ரீமான் சி.ஏ. கிருஷ்ணமூர்த்தி ராவ் என்பவர் தலைமையாசிரியர் பொறுப்பை ஏற்றார். ‘ஸ்ரீமான் ராவ் மிகச்சிறந்த கனவான்; ஒழுக்கத்திலும், அறிவிலும் கற்பிக்கும் முறையிலும் ஒப்பற்றவராக இருந்தது மட்டுமல்ல கவர்ந்திழுக்கும் ஆளுமையையும் கொண்டிருந்தார். பள்ளியை நிர்வகிப்பதிலும் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். எனது தந்தைக்கு வலது கையாக இருந்து பள்ளியை நடத்தினார். அவர் ஒரு சிறந்த ஆங்கிலக்கவி. பல கவிதைகளைப் புனைந்தவர். என் தந்தையை மிகவும் நேசித்ததுடன் தனது தந்தைக்கு நிகரான மரியாதையையும் அவருக்கு அளித்தார்’ என்று எங்கள் தாத்தாவின் குறிப்பு ஸ்ரீமான் சி.ஏ. கிருஷ்ணமூர்த்தி ராவ் பற்றிக் கூறுகிறது. இவரே பிற்காலத்தில் ஸ்ரீரங்கம் உயர்நிலைப்பள்ளிக்கு மாறி, பிறகு சென்ட்ரல் ஹிந்து கல்லூரி, மதுரையில் சரித்திர உதவி விரிவுரையாளராகவும் இருந்தார்.

எங்கள் கொள்ளுத் தாத்தா 1912 ஆம் ஆண்டு பரமபதித்தார். அவரது பள்ளிகள் எல்லாம் அப்போதைய பள்ளி இயக்குனர் ஸ்ரீ பென்னிங்க்டன் என்பவரது சிபாரிசினால் 1909 ஆம் ஆண்டு தி ஹை ஸ்கூல் ஆப் ஸ்ரீரங்கம் என்ற பெயரில் ஒன்றிணைக்கப்பட்டன. அந்தப் பள்ளியின் வளர்ச்சியைப் பார்க்க எங்கள் கொள்ளுத் தாத்தாவிற்கு ஆயுசு இருக்கவில்லை.

தன் தந்தையைப் பற்றி எங்கள் தாத்தா எழுதிய குறிப்பிலிருந்து மேலும் சிலவரிகள்: ‘எனது தந்தை கையில் காசில்லாமலேயே தனது வாழ்க்கையைத் துவங்கினார். தனது நேர்மை, திறமையுடன் கூடிய நன்முயற்சிகள், ஒழுக்கமான நடவடிக்கை முதலியவற்றால் இந்த உலகத்திலும், தன் மாணவர்களின் இதயங்களிலும்  ஒரு மிக உயரிய இடத்தையும் பிடித்தார். அவரது அயர்வில்லாத காலநேரம் பார்க்காத உழைப்பு, அவரைச் சோர்வடையச் செய்து அவரது ஆயுளை அகாலத்தில் முடித்துவிட்டது. தனது 49வது வயதில் ஸ்ரீரங்கம் பெரிய பெருமாளின் திருவடி நீழலை அடைந்தார். கடைசி நாட்களில் ஆழ்வார்களின் ஈரச்சொற்களைக் கொண்டு பெருமாளின் திருநாமங்களை இடைவிடாமல் உச்சரித்துக் கொண்டிருந்தார். தனது இரு மகன்களுடன் கூடப் பெருமாளையும் தனது மூன்றாவது குழந்தையாகவே நினைத்து வாழ்ந்தார்’.

இந்தத் தகவல்கள் எனது மாமா திருமஞ்சனம் சுந்தரராஜன், ஸ்ரீரங்கம் உயர்நிலைப்பள்ளி ஆண்டுவிழா மலரில் எழுதிய கட்டுரையின் மொழிபெயர்ப்பு

பின் குறிப்பு:

நீண்ட நாட்களுக்குப் பின் ஸ்ரீரங்கத்து வீடு தொடர்ந்து எழுதுகிறேன். இந்த விவரங்களைச் சேகரிக்க எனக்கு நேரம் தேவைப்பட்டது. இனி இந்தத்தொடர் தொய்வின்றி தொடரும்…பெரிய பெருமாள், நம்பெருமாள் அருளாலே.

3 thoughts on “ஸ்ரீரங்கம் உயர்நிலைப்பள்ளி

  1. அந்தக் காலத்தில் ஒரு பள்ளியை ஆரம்பித்து இருப்பது மகத்தான விஷயம். போற்றுதலுக்குரியவர் தான் – சந்தேகமில்லை.

    பகிர்ந்து கொண்டதற்கு நன்றிம்மா….

  2. ஆஹா! எத்தனை அற்புதமான மனிதர் தங்களின் கொள்ளுத்தாத்தா. அதுவும் கையில் காசில்லாமல் ஒரு பள்ளி தொடங்க வேண்டும் என்றால் சும்மாவா என்ன? எப்பேர்ப்பட்ட காரியத்தைச் செய்துள்ளார். ஆச்சரியம். வியப்பு…

    நிச்சயமாகப் போற்றுதலுக்குரிய ஒன்று.

    அவரைப் பற்றி அறியத்தந்தமைக்கு மிக்க நன்றி.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s