ஆழம் பத்திரிக்கை

ஆனந்தமும் அழுகையும்

Mary com
‘சரிதாவின் உணர்வுகள் எனக்குப் புரிகின்றன. நடந்ததைப் பற்றி விமரிசிக்க நான் விரும்பவில்லை.அரையிறுதியில் அவர் வெற்றி பெற்றிருக்க வேண்டும். அவரது வலி எனக்குப் புரிகிறது. அவர் எழுப்பிய பிரச்னைக்கு எனது முழு ஆதரவு உண்டு. ஆனால் நான் அந்த இடத்தில் இருந்திருந்தால் வேறு வகையில் எனது அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தியிருப்பேன். எப்படி என்று இப்போது சொல்லத் தெரியவில்லை’, என்கிறார் சமீபத்தில் நடந்து முடிந்த ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டியில் தங்கம் வென்ற குத்துச்சண்டை வீராங்கனை மேரி கோம்.

சரிதா தேவி, மேரி கோம் இருவருமே மணிப்பூரில் பிறந்து வளர்ந்த குத்துச்சண்டை வீராங்கனைகள். இந்த வருட ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டி முடிவுகள் இருவருக்கும் வேறு வேறு விதமான அனுபவத்தைக் கொடுத்திருக்கிறது. ஒருவருக்கு ஆனந்தம்; ஒருவருக்கு அழுகை.

ஆனந்தம்
ஒலிம்பிக் போட்டியில் பதக்கம், ஐந்து முறை உலக ஆரம்பநிலை குத்துச்சண்டை வீராங்கனை பட்டம், பத்மபூஷன் விருது என்று இவ்வளவு விருதுகள் கிடைத்தும், சிறிது கூட தலைக்கனம் இல்லாதவர்; தன் மேல் முழு நம்பிக்கை உடையவர் என்று மேரி கோமைப் புகழ்ந்து தள்ளுகிறது ரீடர்ஸ் டைஜஸ்ட் பத்திரிகை. ஐந்து அடி இரண்டங்குல உயரம் தான் ஆனால் வெளிப்படையான பேச்சு, வலிமை மிக்க உடலமைப்பு, அளப்பரிய மனவலிமை இவற்றால் நம்மை நிமிர்ந்து பார்க்க வைக்கிறார் மேரி. நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து பேசுகிறார். இவரது கனவுகளை பற்றிக் கேட்டால், அவை நிச்சயம் நிறைவேறும் என்ற முழு நம்பிக்கையுடன் இருப்பதாகக் கூறுகிறார்.

மாங்க்டே சுங்க்னேய்ஜங் மேரி கோம் மணிப்பூரின் உள்ள பழங்குடி இனக் குடும்பத்தில் ஏழ்மையான பெற்றோர்களுக்கு கங்கதெய் கிராமத்தில் பிறந்தவர். அவரது பாட்டி அவருக்கு செல்வச்செழிப்பு என்று அவர்களது மொழியில் பொருள் படும் ‘சுங்க்னேய்ஜங்’ என்ற பெயரை இட்டார். சிறுவயதில் பள்ளிக்கூடம் போய் வருவதைத்தவிர கூடப்பிறந்தவர்களைக் கவனித்துக் கொள்வதும் மேரியின் வேலை. ஹாக்கி, கால்பந்து, தடகள விளையாட்டு என்று எல்லாவிதமான விளையாட்டுகளும் விளையாடுவார். இவற்றுடன் கூட தனது பெற்றோர்களுக்கு வயலில் உதவியும் செய்வார். மணிபுரி குத்துச்சண்டை வீரர் டிங்கோ சிங் 1998 ஆம் ஆண்டு ஆசிய விளையாட்டில் பெற்ற தங்க மெடலைப் பார்த்து ஈர்க்கப்பட்டு மணிப்பூரின் தலைநகரான இம்பாலுக்கு தடகளப் பயிற்சி பெற வந்தார். கிழிந்த, மோசமான உடையுடன் பதின்ம வயது மேரி பயிற்சியாளர் கே. கோசனா மைய்தெய் –ஐ இந்திய விளையாட்டு ஆணையத்தில் சந்தித்து தனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கொடுக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார். ‘எல்லோரும் படுக்கப் போனபிறகு மேரி குத்துச்சண்டை பயிற்சி செய்வார்’ என்று அவரது பயிற்சியாளர் மேரியின் ஆரம்ப கால பயிற்சிகளை நினைவு கூறுகிறார். அவரது குறிக்கோள் எளிமையானது: ஏழ்மையிலிருந்து தன் குடும்பத்தை மீட்பது, தனக்கென ஓர் பெயரை சம்பாதிப்பது.

உண்மையான பெயரை விட்டுவிட்டு ஏன் மேரி என்ற பெயர்? ‘விளையாட்டில் எனக்கென ஒரு இடம் கிடைக்க முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தபோது எல்லோருக்கும் எளிதாக வாயில் நுழையக்கூடிய பெயராக இருக்கட்டும் என்று ‘மேரி’ என்ற பெயரை வைத்துக் கொண்டேன். கிறிஸ்துவ மதத்தின் மேல் நான் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை இந்தப் பெயர் காட்டுகிறது’ என்று பதிலளிக்கிறார்.

தனது 12 வருட அனுபவத்தில் மேரி பலவகையில் தனது தகுதியை உயர்த்திக்கொண்டே போக வேண்டியிருந்தது. விளையாட்டில் முதலிடத்தைப் பிடிப்பதை விட எல்லோரையும் விட முன்னிலையில் இருப்பது மிக அவசியமாக இருந்தது. தனது குத்துச்சண்டை அனுபவம் பற்றி இப்படிச் சொல்லுகிறார் மேரி: ‘என்னைவிட பலசாலிகளை எதிர்த்துப் சண்டையிடுவது கடினம். அவர்கள் கொடுக்கும் அடியும் பலம் வாய்ந்ததாக இருக்கும். நான் அவர்களை மின்னல் வேகத்தில் அடித்துவிட்டு அவர்கள் கையில் அடிவாங்குவதை தவிர்த்துவிடுவேன். எனது எதிரியை காயப்படுத்துவது எனக்குப் பிடிக்காத ஒரு விஷயம். அதிலும் அழகான பெண்களைக் காயப்படுத்துவது வருத்தமாக இருக்கும். என் எதிரியைக் காயப்படுத்தி விட்டால் சண்டை முடிந்தவுடன் அவரிடம் போய் மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொள்ளுவேன். போட்டியில் களமிறங்கி விட்டால் என் சிந்தனை சண்டையைப் பற்றியே இருக்கும். ஒரு கணநேர கவனக்குறைவு ஆட்டத்தை சிதற அடித்துவிடும். எப்போதுமே நேர்மறையான எண்ணங்களே என் மனதில் நிறைந்திருக்கும். ‘குழந்தைகளைப் பற்றியோ, குடும்பத்தைப் பற்றியோ கவலைப்படாதே. உன் முழு கவனத்தையும் ஆட்டத்தில் செலுத்து’ என்று என் கணவர் அங்கோலர் சொல்லுவார். இத்தனை வருடங்களில் எனது பலம் பலவீனம் இரண்டையும் நன்கு அறிந்துள்ளேன்’

2001 ஆம் ஆண்டு தில்லியில் பயிற்சி பெற்றுக்கொண்டிருக்கும் போது அங்கோலரை சந்தித்தார் மேரி. மூன்று வருடங்கள் கழித்து அவரை மணந்து கொண்டார். ‘மண வாழ்க்கையில் செட்டில் ஆன பிறகு விளையாட்டில் முழு கவனம் செலுத்த விரும்பினேன். அங்கோலருக்கு திருமணத்துக்குப் பிறகும் குத்துச்சண்டையை தொடர விரும்பும் எனது லட்சியம் தெரியும்’.

2007 இல் எம்.சி. மேரி கோம் அகாதமியை இம்பாலிலுள்ள லாங்கோல் விளையாட்டு கிராமத்தில் துவக்கினார் மேரி. அடிக்கடி பயிற்சிக்காகவும் போட்டிகளுக்காகவும் வெளியூர் சென்றாலும் நேரம் கிடைக்கும்போது தனது மாணவர்களுடன் செலவிடுகிறார். ‘என்னிடம் வரும் ஆண் பெண் யாராக இருந்தாலும் பயிற்சி கொடுக்கிறேன். மணிபூருக்கு வெளியில் இருப்பவர்களை சேர்த்துக்கொள்வதில்லை. என்னுடன் 15 மாணவர்கள் என் வீட்டிலேயே இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்குமிடம் உணவு ஆகியவற்றை நாங்கள் கவனித்துக் கொள்ளுகிறோம். மாணவர்களின் உடல் தகுதியைப் பார்த்து அவர்களை சேர்த்துக் கொள்ளுகிறேன். சேர்ந்த சில நாட்களில் சிலர் நின்றுவிடுவார்கள். இந்த விளையாட்டில் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்ய மிகுந்த மனவலிமை வேண்டும். கடுமையான பயிற்சி இந்த விளையாட்டிற்கு முக்கியத் தேவை. நேரம் கிடைக்கும் போது ஓய்வு எடுத்துக்கொள்வேன். தினமும் பைபிள் படிக்கிறேன். பைபிளில் வரும் டேவிட் கோலியாத் கதையை நான் எப்போதும் நினைவில் வைத்துக்கொள்வேன். டேவிட் மிகவும் சிறியவன். அவனால் எப்படி கோலியாத்தை வீழ்த்த முடிந்தது? நானும் மணிப்பூர் என்னும் சிறிய இடத்திலிருக்கும் சிறியவள். பிரார்த்தனையும், விடா முயற்சியும் இருந்தால் என்னால் ஒலிம்பிக்கில் தங்கம் வெல்ல முடியும். கூடவே கடவுளின் அருளும் வேண்டும்’ என்கிறார் மூன்று குழந்தைகளின் தாயான மேரி கோம்.

அழுகை

01-sarita

தங்க பதக்கம் கிடைக்கவில்லை என்றாலும் கிடைத்த வெண்கல பதக்கத்தையும் அழுது கொண்டே ஏற்க மறுத்து உலகின் கவனத்தை ஈர்த்தவர் சரிதா தேவி. அரையிறுதி சுற்றில் கொரிய வீராங்கனை பார்க் ஜி-னா விடம் தோற்றுவிட்டதாக நீதிபதிகள் அறிவித்ததை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை இவர். தீர்ப்பு சரியில்லை என்றார். பதக்கம் வழங்கும் விழாவின் போது தலையைக் குனிந்து கொண்டு கையைக் கட்டிக்கொண்டு மேடைக்கு வந்தவர் வெண்கலப் பதக்கம் கொடுக்கப்பட்ட போது வாங்கிக் கொள்ள மறுத்தார். இரண்டு அதிகாரிகள் பதக்கத்தை வாங்கிக்கொள்ள வற்புறுத்தியும் வாங்கிக் கொள்ளவில்லை. பதக்கம் கொடுத்து முடிந்தவுடன் மேடையை விட்டு இறங்கியவர், வெண்கலப் பதக்கத்தை அதிகாரியிடமிருந்து வாங்கிக் கொண்டு நேராக பார்க் ஜி-னாவிடம் சென்றார். அவர் தங்கள் நாட்டு வழக்கப்படி தலையைக் குனிந்து நன்றி சொல்லும்போது அவரது கழுத்தில் வெண்கலப்பதக்கத்தைப் போட்டார் சரிதா. ‘இது உங்களுக்கும், கொரியா நாட்டிற்கும். ஏனெனில் நீங்கள் வெண்கலப் பதக்கத்திற்கு மட்டுமே தகுதி பெற்றவர்’ என்று அவரிடம் தான் சொன்னதாக பிறகு சரிதா கூறினார்.

‘நான் உலகத்திலுள்ள எல்லா விளையாட்டு வீரர்களுக்காகவும் அநீதிக்கு எதிராகப் போராடினேன்’ என்று தனது செய்கையை நியாயப்படுத்துகிறார் சரிதா.

லைட்-வெயிட் பிரிவில் அரையிறுதி குத்துச்சண்டை போட்டியில் இந்தியாவின் சரிதா தேவி கொரியாவின் பார்க் ஜி-னாவை அதிரடியாக கீழே வீழ்த்தியதை பார்த்த பார்வையாளர்கள், பார்க் ஜி-னாவை வெற்றியாளராக நடுவர் அறிவித்தவுடன் அதிர்ந்துதான் போனார்கள். கூச்சல் போட்டனர். இந்த முடிவு சரிதாவிற்கு மட்டுமல்ல; இந்தியாவிற்கும் ஏமாற்றத்தைக் கொடுத்தது. வெள்ளிப் பதக்கம் – ஏன் தங்கப்பதக்கம் கூடக் கிடைத்திருக்கலாம். கைநழுவிப் போனது. அன்றே இதேபோல இரண்டு முரண்பாடான முடிவுகள் இரண்டுமே தென்கொரிய குத்துச்சண்டை வீரர்களுக்கு சாதகமாக அறிவிக்கப்பட்டது.

‘மூன்று நடுவர்களுமே கொரிய வீரருக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பு கொடுத்ததிலிருந்து யார் வெற்றி பெற வேண்டுமென்று முதலிலேயே தீர்மானம் செய்திருப்பது தெரிகிறது. மோதிய இரு வீரர்களும் சமமாக சண்டையிட்டிருந்தால் இந்தத் தீர்ப்பை புரிந்து கொண்டிருக்கமுடியும். ஆரம்பத்திலிருந்தே இந்தப் போட்டியில் சரிதாவின் கை ஓங்கியிருந்தது’ என்று இந்திய குத்துச்சண்டை பயிற்சியாளர் ப்ளாஸ் இக்லேசியஸ் பெர்னாண்டஸ் கூறினார். சரிதாவிற்கும், கொரிய நாட்டைச் சேர்ந்த பார்க் ஜி-நாவிற்கும் இடையேயான அரையிறுதிப் போட்டி அமைதியாக ஆரம்பித்தாலும் போகப்போக சரிதாவின் வலிமை மிக்க குத்துகள் எதிராளியை நிலை குலையச் செய்தன. பாதியில் சரிதா தன் எதிராளியை குத்துச்சண்டை வளையத்திலிருந்த கயிறுகளின் மேல் தள்ளினார். சரிதாவின் அதிரடி குத்துக்களைத் தாங்க முடியாமல் தட்டுத்தடுமாறி தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள முயன்றார் பார்க் ஜி-னா. ஆனாலும் 10-9 என்று பார்க்கிற்கு ஆதரவாக புள்ளிகளை நடுவர்கள் கொடுத்தனர். இரண்டாவது சுற்றில் சரிதா தன் அதிரடிக் குத்துக்களை தொடர்ந்து கொடுக்க, இரண்டு நடுவர்கள் சரிதாவிற்கும் மூன்றாமவர் கொரியனுக்கும் புள்ளிகளைக் கொடுத்தனர்.

கொரியாவைச் சேர்ந்த விசிறிகள் தங்கள் நாட்டு வீராங்கனையை உற்சாகப்படுத்தியவாறே இருந்தனர். ஆனால் சரிதாவின் ஆட்டத்தைப் பார்த்துவிட்டு வாயை மூடிக்கொண்டுவிட்டனர். கொரிய வீராங்கனைக்கு ஆதரவாக நடுவர் தீர்ப்பு வழங்கியவுடன் அரங்கமே அமளி துமளி பட்டது. சரிதாவின் கணவர், ‘என்ன நடக்கிறது இங்கே? சரிதா தான் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார். நீங்கள் கொரிய வீராங்கனைக்குக் கொடுத்துவிட்டீர்கள். இந்த விளையாட்டைக் கொன்று விட்டீர்கள்!’ என்று கத்த ஆரம்பித்துவிட்டார்.

பத்திரிக்கையாளர்களிடம் சரிதா அழுதவாறே கூறினார்: ’இத்தனை தூரம் இந்தப் போட்டியில் வருவதற்கு நாங்கள் கடுமையாக உழைக்கிறோம். ஆனால் எங்களுக்குக் கிடைப்பது இதுதான். எனக்கு நேர்ந்த இந்தத் தவறு வேறு யாருக்கும் நடக்கக் கூடாது. எனது ஒரு வயதுக் குழந்தையை வீட்டில் விட்டுவிட்டு நான் இந்தப் போட்டியில் கலந்துகொள்ள வந்திருக்கிறேன். நடுவர்கள் ஒரே நிமிடத்தில் எல்லாவற்றையும் கெடுத்துவிட்டார்கள்!’

பலத்த ஆலோசனைக்குப் பின் இந்திய குழு தனது அதிகாரபூர்வ எதிர்ப்பை தெரிவித்தது. நடுவர்கள் இதனை நிராகரித்தனர். நடுவர்களின் தீர்ப்பை எதிர்த்து யாரும் கண்டனம் தெரிவிக்கக் கூடாது என்று பதில் கொடுக்கப்பட்டது. ‘சரிதா அதிகாரபூர்வமான தீர்ப்பை மதிக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஒரு விளையாட்டு வீரருக்குரிய குணம் அவரிடம் இல்லை’ என்று ஆசியா விளையாட்டுக் கமிட்டி கூறுகிறது. சரிதா நிபந்தனையற்ற மன்னிப்பு கேட்டுக்கொண்ட பிறகு ஆசிய ஒலிம்பிக் கவுன்சில் சரிதாவிற்கு கடுமையான எச்சரிக்கைக் கொடுத்திருக்கிறது. ‘ஒரு விளையாட்டு வீராங்கனையாக நடுவரின் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். தனக்கு ஒரு சிறந்த இடம் கிடைத்திருக்க வேண்டும் என்று அவருக்கு தோன்றியிருக்கலாம். ஆனால் பதக்கத்தை வாங்க மறுத்ததன் மூலம் அவர் மற்ற விளையாட்டு வீராங்கனைகளின் மகிழ்ச்சியையும் கொன்றுவிட்டார்!’ என்று ஆசிய ஒலிம்பிக் கவுன்சிலின் தலைவர் ஷேக் அஹமத் அல்-பஹாத் அல்-சபா கூறினார்.

‘இதைப் போன்ற புகார்கள் ஐந்து நேஷனல் ஒலிம்பிக் கமிட்டிகளிடமிருந்து வந்திருக்கின்றன. நாங்கள் இவற்றைக் குறித்து விரைவில் ஒரு ஆய்வு மேற்கொள்ள இருக்கிறோம்’ என்று அஹமத் மேலும் கூறினார்.

மேரியின் வெற்றியும், சரிதாவின் அழுகாச்சியும் பலவருடங்களுக்கு நினைவில் நிற்கும்.

நவம்பர் 2014 ஆழம் பத்திரிக்கையில் வெளிவந்த கட்டுரை

Advertisements

4 thoughts on “ஆனந்தமும் அழுகையும்

  1. இரண்டுமே வெவ்வேறு உணர்சிகளின் உச்சம். மேரி கோம் பாராட்டுக்குரியவர். நீங்கள் எழுதி இருப்பதில் சரிதா அப்படிச் செய்திருக்கக் கூடாது என்கிற பாவம் தெரிகிறது. பின்னர் யோசிக்கும்போது வேவவெரி ஐடியாக்கள் தோன்றலாம். அவர் அப்போதைய உணர்ச்சிப் பிரவாகத்தில் செய்திருக்கலாம். நம் விளையாட்டுத்துறை அவரைக் கை விட்டு விட்டது என்பதுதான் சரி. நடுவர்கள் கண்ணெதிரே தவறான தீர்ப்பைத் தந்திருக்கிறார்கள் என்று உலகுக்கே தெரிந்தாலும் (எந்த விளையாட்டிலும்) அவர்கள் தீர்ப்பை எதிர்க்கக் கூடாது என்கிற அடக்குமுறைச் சட்டம் அநியாயமாக இல்லை? :))

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s