குழந்தை வளர்ப்பு

கொழு கொழு கன்னே!

 

patti

 

எங்கள் கதைசொல்லி பாட்டி ஸ்ரீரங்கம்மாள்

நேற்று ஒரு சந்தோஷமான பதிவு எழுதினேன். எப்போதும் எழுதும் செல்வ களஞ்சியமே – குழந்தைகள் வளர்ப்புத் தொடருக்கு எழுதும் பதிவுதான். ஆனால் நேற்று ஒரு சிறப்பு என்னவென்றால் நான் எங்கள் வீட்டுக் குழந்தைகளுக்குச் சொல்லும் ஒரு மிகப்பழைய கதையை எழுதினேன். இந்தக் கதையை எனக்குச் சொன்னது எங்கள் பாட்டி. எங்கள் அம்மாவும் சிலசமயம் சொல்லியிருக்கிறார். ஆனாலும் பாட்டி சொல்லும்போது ஒருவித ராகத்துடன் சொல்லுவார். கேட்க மிகவும் இனிமையாக இருக்கும்.

 

பெயர் மறந்து போன ஈ!

 

 

 

‘ஒரே ஒரு ஊரில ஒரு ஈ இருந்துதாம். ஒருநாள் அதுக்கு திடீர்னு அதோட பேரு மறந்து போயிடுத்தாம். என்ன பண்றதுன்னே தெரியலை. வீட்டுக்கு வெளியே வந்து பார்த்துதாம். அங்கே ஒரு கன்னுக்குட்டி நின்னுண்டு இருந்துதாம். உடனே இந்த ஈ அதுகிட்ட போயி

‘கொழு கொழு கன்னே! எம்பெரென்ன?’ அப்படின்னு கேட்டுதாம்’

அது சொல்லித்தாம்: ‘எனக்குத் தெரியாதுப்பா, என் அம்மாவ கேளு’ ன்னு.

அந்த ஈ உடனே அதோட அம்மாகிட்ட போயி,

‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே எம்பெரென்ன?’ அப்படின்னு கேட்டுதாம்.

அது சொல்லித்தாம்: ‘எனக்குத் தெரியாதுப்பா, என் மேய்க்கற இடையன கேளு’ அப்படீன்னு.

அந்த ஈ உடனே அந்த இடையன் கிட்ட போயி,

‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா, எம்பெரென்ன?’ அப்படீன்னு கேட்டுதாம்.

அவன் சொன்னானாம்: எனக்கு தெரியாதுப்பா, என் கைல இருக்கற கோலக் கேளு’

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, எம்பெரென்ன?’ அப்படீன்னு கேட்டுதாம.

கோல் சொல்லித்தாம்: எனக்குத் தெரியாதுப்பா, என் மேல இருக்குற கொடிமரத்த கேளு’

 

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, கோல்ல இருக்குற கொடிமரமே! எம்பெரென்ன?’

கொடிமரம்: எனக்குத் தெரியாதப்பா, என் மேல இருக்குற கொக்க கேளு!

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, கோல்ல இருக்குற கொடிமரமே, கொடிமரத்துல இருக்குற கொக்கே! எம்பெரென்ன?

கொக்கு: எனக்குத் தெரியாதுப்பா, நான் நீராடும் குளத்த கேளு!

 

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, கோல்ல இருக்குற கொடிமரமே!

கொடிமரத்துல இருக்குற கொக்கே, கொக்கு நீராடும் குளமே! எம்பெரென்ன?’

 

குளம்: எனக்குத் தெரியாதுப்பா, குளத்துல இருக்குற மீனைக் கேளு!

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, கோல்ல இருக்குற கொடிமரமே!

கொடிமரத்துல இருக்குற கொக்கே, கொக்கு நீராடும் குளமே, குளத்துல இருக்குற மீனே! எம்பெரென்ன?’

 

மீன்: எனக்குத் தெரியாதுப்பா, என்னை பிடிக்கிற வலையன கேளு!

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, கோல்ல இருக்குற கொடிமரமே!

கொடிமரத்துல இருக்குற கொக்கே, கொக்கு நீராடும் குளமே, குளத்துல இருக்குற மீனே, மீனப் பிடிக்கிற வலையா! எம்பெரென்ன?

 

வலையன்: எனக்குத் தெரியாதுப்பா, என் கைல இருக்குற சட்டிய கேளு!

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, கோல்ல இருக்குற கொடிமரமே!

கொடிமரத்துல இருக்குற கொக்கே, , கொக்கு நீராடும் குளமே, குளத்துல இருக்குற மீனே, மீனப் பிடிக்கிற வலையா! வலையன் கை சட்டியே! எம்பெரென்ன?

 

சட்டி: எனக்குத் தெரியாதுப்பா, என்ன பண்ற குயவன கேளு!

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, கோல்ல இருக்குற கொடிமரமே!

கொடிமரத்துல இருக்குற கொக்கே, கொக்கு நீராடும் குளமே, குளத்துல இருக்குற மீனே, மீனப் பிடிக்கிற வலையா! வலையன் கை சட்டியே! சட்டி பண்ற குயவா! எம்பெரென்ன?

 

குயவன்: எனக்குத் தெரியாதுப்பா, என் கைல இருக்குற மண்ணை கேளு!

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, கோல்ல இருக்குற கொடிமரமே!

கொடிமரத்துல இருக்குற கொக்கே, கொக்கு நீராடும் குளமே, குளத்துல இருக்குற மீனே, மீனப் பிடிக்கிற வலையா! வலையன் கை சட்டியே! சட்டி பண்ற குயவா! குயவன் கை மண்ணே! எம்பெரென்ன?

 

மண்: எனக்குத் தெரியாதுப்பா, என் மேல வளர புல்லைக் கேளு!

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, கோல்ல இருக்குற கொடிமரமே!

கொடிமரத்துல இருக்குற கொக்கே, கொக்கு நீராடும் குளமே, குளத்துல இருக்குற மீனே! மீனப் பிடிக்கிற வலையா! வலையன் கை சட்டியே! சட்டி பண்ற குயவா! குயவன் கை மண்ணே! மண்ணுல வளர்ற புல்லே! எம்பெரென்ன?

 

புல்: எனக்குத் தெரியாதுப்பா, என்னை திங்கற குதிரைய கேளு!

ஈ: ‘கொழு கொழு கன்னே,

கன்னுந்தாயே,

தாய மேய்க்கற இடையா,

இடையன் கை கோலே, கோல்ல இருக்குற கொடிமரமே!

கொடிமரத்துல இருக்குற கொக்கே, கொக்கு நீராடும் குளமே, குளத்துல இருக்குற மீனே! மீனப் பிடிக்கிற வலையா! வலையன் கை சட்டியே! சட்டி பண்ற குயவா! குயவன் கை மண்ணே! மண்ணுல வளர்ற புல்லே! புல்லத் திங்குற குதிரையே! எம்பெரென்ன?

 

குதிரை ஈ யைப் பார்த்து ‘ஹிஈ…ஈ..ஈ… ஹி..ஈ…ஈ.. ன்னு சிரிச்சுதாம்! உடனே ஈக்கு தன் பேரு நினைவுக்கு வந்துடுத்தாம்.

 

எத்தனை எளிமையான ஒரு கதை!

 

குழந்தைகளுக்குச் சொல்லவென்று  அதிகம் சிந்திக்க வேண்டாம். சாதாரண ஒரு நிகழ்வைக் கூடக் கதையாக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது, இல்லையா?

 

குழந்தைகளுக்கு கதை சொல்வது என்ற நீண்ட நாளைய பாரம்பரிய வழக்கத்தைக் கைவிடாதீர்கள் என்று இன்றைய தலைமுறையினரைக் கேட்டுக்கொள்ளுகிறேன்.

 

பி.கு. இந்தப் பதிவு நான்குபெண்கள் தளத்தில் இன்று வெளியானது. இந்தக்கதையில் ஒரு வரியை நான் மறந்துவிட்டேன். அதை நினைவு படுத்திய எனது தோழி ராதாபாலுவுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றி!

 

 

Advertisements

17 thoughts on “கொழு கொழு கன்னே!

    1. வாங்க வல்லி!
      என்ன ஒரு கால காலத்திற்கும் நிற்கும் கதை இது, இல்லையா?
      வருகைக்கும், கருத்துரைக்கும் நன்றி!

  1. இதை வைத்து மின் தமிழில் ஒரு மடலாடல் நடந்துள்ளது. இதைத் தான் இப்போவும் எங்க வீட்டுக் குழந்தைகளுக்குச் சொல்லி வருகிறோம். இதுவும் அம்மா, அம்மா கொழுக்கட்டைக்குக் கண்ணு உண்டோடி! பாட்டும் சொல்லிக் கொடுக்கிறது உண்டு.

    1. வாங்க கீதா!
      உங்கள் பதிவில் படித்தேன். இதைப்பற்றியும், அம்மா, அம்மா, கொழுக்கட்டைக்கு கண்ணு உண்டோடி பாட்டு பற்றியும், அத்திரிபாச்சா பற்றியும் எழுதியிருக்கிறீர்கள்.
      இன்னும் பல கதைகள் இதுபோல குழந்தைகளுக்கு சொல்லலாம்.
      எல்லாவற்றையும் பதிவாக்கி விடவேண்டும். பிற்காலத்தில் யாராவது படிப்பார்கள், இல்லையா?
      வருகைக்கும், கருத்துரைக்கும் நன்றி!

  2. ஒரு கதை
    அதில் நினைவாற்றல் பயிற்சி
    அதுமட்டுமின்றி இன்றைய தலைமுறைக்கு தெரியாமல் போன பல தமிழ் வார்த்தைகள்
    மேலும் எந்தவொன்றும் தனியாக இல்லை எதையோ ஒன்றை சார்ந்து இருக்கும் சூட்சமத்தை குழந்தைகளுக்கு உணர்த்தும் அறிவு
    இப்படி பல விஷயங்களை பதிவு செய்கிறது இந்த கதை
    அருமை அம்மா!

    1. வாங்க சைதை அஜீஸ்!
      இந்தக் கதையை சிறப்பாக அலசியிருக்கிறீர்கள்.
      வருகைக்கும், கருத்துரைக்கும் நன்றி!

  3. இப்படியெல்லாம் கதை சொல்லி குழந்தைகளை வளர்த்த பாட்டிகள், இப்போது இல்லாமல் போய் விட்டது, நமது சமூகத்துக்கு ஏற்பட்ட பேரிழப்பு தான் மேடம். கதை படித்ததில் மகிழ்ச்சி

    1. வாங்க ஆறுமுகம் அய்யாசாமி!
      நான், வல்லி, கீதா, ராஜி, ராதா பாலு போன்ற பாட்டிகள் இன்னும் இருக்கிறோம். இவற்றை நாங்கள் நிச்சயம் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு செல்லுவோம்.

      பேத்திகள் மூலம்தான் இது குழந்தைகளுக்கு சொல்லப்பட வேண்டும். இதைப்போல எங்காவது பதிந்து வைத்தால் நாளை யாராவது பார்க்க மாட்டார்களா?

      வருகைக்கும், கருத்துரைக்கும் நன்றி!

    1. வாங்க துரை!
      அட! நீங்களும் இந்தக் கதை கேட்டிருக்கிறீர்களா?
      பரவாயில்லை, நான் நினைத்ததைவிட அதிகம் பேர் இந்தக் கதையைக் கேட்டிருக்கிறார்கள்.
      வருகைக்கும், கருத்துரைக்கும் நன்றி!

  4. இந்தப் பாட்டுடன் நிறைய பழைய நினைவுகளும் அலையடிக்கின்றன ரஞ்சனி.
    அந்தக் காலத்திலேயே மெமரி கேம் கதை வழியாக சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார்கள் பாருங்களேன்.

    1. வாங்க ராஜி!
      ஆமாம், பழைய நினைவுகள் அதிகம் வரும். நம் முன்னோர்கள் நிச்சயம் புத்திசாலிகள்தான். நாம் தான் நம் குழந்தைகளை இதுபோன்ற கதைகளைச் சொல்லி வளர்க்க வேண்டும்.
      வருகைக்கும், கருத்துரைக்கும் நன்றி!

    1. வாங்க தனபாலன்!
      கொஞ்சம் முயற்சித்தால் நாமும் அந்தக் காலத்தை இன்று நம் குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்க முடியும்.
      வருகைக்கும், கருத்துரைக்கும் நன்றி!

  5. சிறப்பான கதை! இதன் சுருக்கிய வடிவம் நான் முதல் வகுப்பு படிக்கும் போது பாடலாக வந்தது. இப்போது நினைவில்லை! பகிர்வுக்கு நன்றி!

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s