Humour

கண்டேன் ரிமோட்டை!

 

DSCN3260

உங்கள் வீட்டு சோபாவில் என்னவெல்லாம் இருக்கும்?

கேள்வியே தப்பு! சோபாவில் ஜடப்பொருள் இருக்குமா? யாரெல்லாம் இருப்பார்கள் – உட்கார்ந்திருப்பார்கள் என்று கேட்க வேண்டும்!

சரி, நீங்கள் உட்கார்ந்திருப்பீர்கள் கூட என்னவெல்லாம் இருக்கும்?

ம்ம்…..செய்தித்தாள்?…..

அப்புறம்?

ம்ம்ம்…..

விடுங்கள்…. ரொம்ப யோசிக்க வேண்டாம். எங்கள் வீட்டு சோபாவில் என்னவெல்லாம் இருக்கும், தெரியுமா?

ம்ம்ம்.. அதே செய்தித்தாள்….கூடவே ரிமோட் கண்ட்ரோல் ஒன்றல்ல இரண்டு…. ஒன்று தொலைக்காட்சியை ஆன் செய்ய… இன்னொன்று வால்யூம் கூட்ட, சானல் மாற்ற….

கூடவே இன்னொன்றும் இருக்கும்… எனது கணவரின் இன்சுலின் பென். பொதுவாக குளிர்சாதனப் பெட்டியில் இருக்கும். உணவு வேளையின் போது வெளியே வரும்.

நேற்று காலை.

‘டிபன் ரெடி, நீங்க மருந்து எடுத்துக்கலாம்!’

‘என்னோட இது எங்க?’

‘உங்களோட எது எங்க?’

‘அதாம்மா… நான் போட்டுப்பேனே!’

‘மருந்து பவுச்?’

‘மருந்தைப் போட்டுப்பேனா? மருந்தை சாப்பிடுவேன். நான் கேட்கறது இன்னொண்ணு…’

சிறிது நேரம் மவுனம். கிடைத்துவிட்டதோ? சமையலறையிலிருந்து எட்டி பார்த்தேன். தேடுதல் வேட்டை தீவிரமாக நடந்துகொண்டிருந்தது. அனுமனை மனதில் நினைத்துக் கொண்டு, பஜ்ரங் பலி, எட்டணா வைக்கிறேன், தேடுவது கிடைக்கட்டும் என்று வேண்டினேன்.

சட்டென்று கண்ணில் பட்டது. இன்சுலின் பென், சோபாவின்  மேல் ரிமோட் அருகில்.

‘இதோ இருக்கே…!’ எடுத்துக் கொடுத்தேன். அப்பாடா!

சற்று நேரம் கழித்து, ‘இன்னொண்ணைக் காணுமே!’

பஜ்ரங் பலி! இன்னிக்கு உனக்கு ஒரு ரூபா வேணுமா?

இந்த மாதிரி தேடும்போதெல்லாம் எனக்கு என் அம்மாவின் நினைவு வருகிறது. சின்ன வயதில் நாங்கள் ஏதாவது தேடினால், ‘எடுத்ததை எடுத்த இடத்தில் வைக்கணும்….’ என்பாள் அம்மா. அதேபோல நடக்கும்போது காலில் ஏதாவது இடறினால், ‘காலுக்கு கண் வைக்கணும்….!’ அந்தக்காலத்தில் ஒவ்வொரு அறையிலும் அலமாரிகள் இருக்காது. எங்கள் புத்தகங்கள் எங்கள் பைகளிலேயே இருக்கும். பைகள் அறையின் ஒரு முலையில். புத்தகங்கள் நாங்கள் எங்கு உட்கார்ந்து படிக்கிறோமோ, அங்கேயே இருக்கும். தேடுதலும் காலில் பொருட்கள் இடறுதலும் தினசரி நடக்கும் விஷயங்கள். அம்மாவின் இந்த இரண்டு வாக்கியங்களும் தினமும் கேட்டு கேட்டு பழகிப் போன ஒன்று.

‘இப்போ என்ன காணும்?’

‘ரிமோட்!’

‘அதோ இருக்கே!’

‘இன்னொண்ணு……?’

செந்தில் மாதிரி அதுதாங்க இது என்று சொல்ல வேண்டும் போல இருந்தது.

தீவிரமான தேடுதலைப் பார்த்துவிட்டு ஜோக் அடித்தால் எனக்கு அடி கிடைக்கும் போல இருக்கவே, சும்மா இருந்தேன்.

‘எங்க வைச்சீங்க?’

‘அது நினைவு இருந்தால் உன்னை ஏன் கேட்கிறேன்….?’

அதுவும் சரிதான்.

‘காலைலேருந்து டீவி போட்டீங்களா?’

என்னைத் திரும்பி, நீ என்ன துப்பறியும் சாம்புவா? என்பது போல ஒரு பார்வை.

‘இல்ல…..’

‘…………………………….?’

‘இங்க தான் சோபா மேல இருந்தது. டிபன் சாப்பிடறதுக்கு முன்னால இருந்தது. மூணும் ஒண்ணா….’

மூணும் ஒண்ணா இருந்ததா? கேள்வி கேட்கவில்லை. மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டேன்.

‘இன்சுலினைப் போட்டுண்டு பார்க்கறேன்…காணோம்..!’

கொஞ்சம் யோசித்தேன். எங்கே போய்விடும்?

வர வர தேடுதல் அதிகமாகிவிட்டது. ஜெயநகர் ஷாப்பிங் காம்ப்ளக்ஸ்-இல் ஒரு ஸ்டேஷனரி கடை. எந்த பொருள் கேட்டாலும் அந்த கடை சிப்பந்தி தேடுவார். அவருக்குத் தேடல் மன்னன் என்று பெயர் வைத்தேன். இப்போது என்ன ஆயிற்று தெரியுமோ? கடையின் நிஜப்பெயர் மறந்து போய் தேடல் மன்னன் கடை என்று ஆகிவிட்டது.

காலையிலிருந்து டீவியைப் போடவில்லை. எங்கே போயிருக்கும்? மறுபடியும் எங்கள் வீட்டு சோபாவைப் பார்த்தேன். ஒரு ரிமோட், பக்கத்தில் பென்சுலின் இன். கடவுளே! மறதி என்னையும் குழப்புகிறதே! இன்சுலின் பென்!

ஆ! பளிச்! மின்னல்! துப்பு கிடைத்துவிட்டது!

ஃபிரிட்ஜை திறந்தேன். ‘குளுகுளு’வென இன்சுலின் பென் இருக்குமிடத்தில் அமர்ந்திருந்தது அந்த ‘இன்னொண்ணு!’

பைதாகரஸ் போல ‘யுரேகா….’ – ச்சே! ஆர்க்கமீடிஸ் இல்லையோ யுரேகா? நமக்கு இவர்களெல்லாம் வேண்டாம். எனக்கு உதவிய அனுமனைப் போல கண்டேன் ரிமோட்டை!

எப்படிக் கண்டுபிடித்தேன் என்கிறீர்களா? நேற்று இரவு இன்சுலின் போட்டுக் கொண்டு அதை உள்ளே வைப்பதாக நினைத்துக் கொண்டு ரிமோட்டை வைத்து விட்டாரோ, என்று தோன்றியது.

என் யூகம் சரிதான். இன்சுலின்  பென்னிற்கு பதிலாக ரிமோட் உள்ளே போயிருக்கிறது!

பஜ்ரங் பலிக்கு இன்று ஒரு ரூபாய்!

 

Advertisements

38 thoughts on “கண்டேன் ரிமோட்டை!

  1. அம்மா கரண்டியை தண்ணீரில் போட்டு வை. காணாதது கிடைக்கும் என்பார்…. 🙂 இங்கே பஜ்ரங் பலி துணை புரிகிறார்….

    ரசித்தேன்.

  2. எங்கள் அப்பா கையில் பேப்பர் முதல் பக்கத்துடன் பேப்பரின் இரண்டாம் பக்கத்தைச் சுற்றிச் சுற்றித் தேடுவார்! மூக்குக் கண்ணாடியை மூக்கில் மாட்டிக் கொண்டே சுற்றிலும் தேடுவார்.

    1. வாங்க ஸ்ரீராம்!
      உங்கள் கருத்துரை பார்த்து சிரித்து சிரித்து… என்னுடயவருக்கும் இதைப் படித்துக் காண்பித்தேன்!
      நன்றி ஸ்ரீராம்!

  3. எல்லார் வீட்டிலும் தினமும் நிகழும் தேடலை நீங்கள் மிகவும் ரசித்து
    எழுதியுள்ளீர்கள்.மிகவும் காமெடியாக எழுதியுள்ள தங்களின் திறமைக்கு எனது
    பாராட்டுகள்.ரசித்தேன். சிரித்தேன்.வாழ்த்துகள்.

    1. வாங்க தனபாலன்!
      இரண்டு பேரும் ஒரே நிலையில் இருப்பதால் யாரைப் பார்த்து யார் கோபிப்பது?
      வருகைக்கும், கருத்துரைக்கும் நன்றி!

  4. பிரிட்ஜை திறந்தேன். ‘குளுகுளு’வென இன்சுலின் பென் இருக்குமிடத்தில் அமர்ந்திருந்தது அந்த ‘இன்னொண்ணு!’/

    படித்துக் கொண்டு இருக்கும் போதே தெரிந்து விட்டது பிரிட்ஜில் தான் இருக்கும் என்று.
    அருமை.

    1. வாங்க கோமதி!
      அச்சச்சோ! கடைசி வரை சஸ்பென்ஸ் -ஐ காப்பாற்றாமல் கோட்டை விட்டுவிட்டேனோ?
      வருகைக்கும், கருத்துரைக்கும் நன்றி!

  5. ஆட்டை அடித்து தோளில் போட்டுக்கொண்டு ஊரெல்லாம் தேடினான் என்பார்கள்..
    சீப்பை த்லையில் வைத்துக்கொண்டு வீடெல்லாம் தேடியமாதிரி..
    இருக்கும் இடத்தை விட்ட் இல்லாத இடம் தேடி எங்கெங்கெங்கோ அலைகிறார் ஞானத்தங்கமே..!

  6. ஹாஹா! இது எல்லோர் வீட்டிலும் நிகழக்கூடிய ஒன்றுதான்! மறதி! இப்போது நமது நண்பனாகிவிட்டது! காலத்தின் கொடுமை! பகிர்வுக்கு நன்றி அம்மா!

  7. சாதாரணத்தை அசாதரணமாக்கும் எழுத்துநடை!

    அந்த துப்பறிதல் யுக்தி (!) செம!

    நீங்க பேயோன் எழுதிய ’துப்பறிகிறார் குமார்’ படிங்க… சிறுநூல்தான்.

    சாதாம்மணிக்கு முதல் அத்தியாயம் தயார்னு தோணுது!!!

    1. வாங்க தமிழ்!
      அட! ஆமாம், இதையே முதல் அத்தியாயமாகப் போட்டு விடுகிறேன்.
      பேயோன் கதை படிக்க வேண்டும்.
      என்னை official ஆக சாதாம்மிணி என்று குறிப்பிட்ட முதல் நபர் நீங்கள் தான்.

      நன்றி எல்லாவற்றிற்கும்!

  8. தினசரி நிகழ்வுதான் அதை பகிர்ந்த விதம் வெகு அருமை பாதி படிக்கும்போதே ஊகித்துவிட்டேன் அந்த இன்னொன்று எங்கே இருக்குமென்று தேடல் கடை லிஸ்டில் தேடல் வீடும் சேர்ந்துவிட்டது பற்றி சந்தோஷம்

  9. ஹா ஹா ஹா சோஃபா ஸீட்டை நகர்த்திட்டு தேடுவீங்கன்னு பார்த்தால்….. ஃப்ரிட்ஜிலா….? எங்க வீட்டு ரிமோட், பாப்பா விளையாடும் கேம்ஸ், பென் & பென்ஸில்கள் இவங்க எல்லோரும் ஓடி ஒளிவது சோஃபா ஸீட்டுக்கடியில்தான்.

    நேரமிருக்கும்போது இந்த ‘பஜ்ரங் பலி’னா என்னன்னு மட்டும் கொஞ்சம் சொல்லுங்க. பதிவைப் படித்து முடித்தும் நகைச்சுவையுடன் கூட அதுவும் வந்திட்டேயிருக்கு.

  10. ஹா ஹா ஹா சோஃபா ஸீட்டை நகர்த்திட்டு தேடுவீங்கன்னு பார்த்தால்….. ஃப்ரிட்ஜிலா….? எங்க வீட்டு ரிமோட், பாப்பா விளையாடும் கேம்ஸ், பென் & பென்ஸில்கள் இவங்க எல்லோரும் ஓடி ஒளிவது சோஃபா ஸீட்டுக்கடியில்தான்.

    நேரமிருக்கும்போது இந்த ‘பஜ்ரங் பலி’னா என்னன்னு மட்டும் கொஞ்சம் சொல்லுங்க. பதிவைப் படித்து முடித்தும் நகைச்சுவையுடன் கூட அதுவும் வந்திட்டேயிருக்கு.

    1. வாங்க சித்ரா!
      பஜ்ரங் பலி (பஜ்ர – வஜ்ரம் (அதாவது வைரம்) போன்ற பலசாலியான அனுமனின் இன்னொரு பெயர் பஜ்ரங் பலி. மிஸ்டர் இண்டியா என்று ஒரு ஹிந்தி படம் வந்ததே – அனில் கபூர் மற்றும் நம்ம ஊரு ஸ்ரீதேவி நடித்த படம். இதில் இந்த பஜ்ரங் பலி வருவார். இதற்கு ஒரு தனி பதிவு போடணும்!

      நன்றி வருகைக்கும், சிரித்ததற்கும்!

  11. நல்ல தேடுதல் வேட்டை ரஞ்சனி…நகைச்சுவையாக எழுதியிருக்கிறீர்கள்! ஹ்ம்ம்…பாவம் ஹனுமார்தான்! உங்களுக்காக ஓடிவந்து,தேடித்தந்து 1 ரூபாய் வாங்கிக் கொள்கிறார்! ஜெய் பஜ்ரங் பலீ!!

    1. வாங்க ராதா!
      நீண்ட நாட்களாக இந்த வேலையைச் செய்வதால், அனுமார் கோபித்துக் கொள்வதே இல்லை! முதலில் நாலு அணாவாக இருந்தது. இப்போது விலைவாசி ஏறிவிட்டதால், எட்டணாவாக உயர்த்தி இருக்கிறேன்! 🙂 🙂
      வருகைக்கும், ரசித்ததற்கும் நன்றி!

  12. ஹா…..ஹா……

    என்ன ஒரு எழுத்து நடை. மயங்கி விட்டேன் எழுத்து நடையில்.
    அதற்கு என் பாராட்டுக்கள்.

    ஒன்று கேட்க வேண்டுமே. ரெமொட்டை வைத்தது யார் என்று தீர்ப்பானது . அதை சொல்லவேயில்லையே!

    1. வாங்க ராஜி!
      ரிமோட்டை வைத்தது அவர் தான்! நானாகயிருந்தால் இந்த நகைச்சுவை பதிவு அழுகையாக மாறியிருக்குமே!
      வருகைக்கும், என் எழுத்தில் மயங்கியதற்கும் நன்றி!

    1. வாங்க பாண்டியன்!
      எங்க வீட்டுல இது ஒரு பழக்கம். எது காணாமல் போனாலும் எட்டணா எடுத்து வைத்துவிடுவோம்! இதற்கு மட்டுமல்ல இன்னும் எதுஎதற்கோ இந்த எட்டணா எடுத்து வைப்பது நடக்கும்!
      உண்மையில் குசும்புக் காரர் தான் – சில சமயம் நாங்கள் நினைத்தது நடக்காமலே போய்விடும்.
      நன்றி!

  13. எல்லாருடைய வாழ்விலும் நடக்கும் ஒன்றை சுவைபட சொல்ல உங்களால் மட்டுமே முடியும் ரஞ்சனி அம்மா 🙂 உங்களுடைய இந்த பதிவை ரசிக்க ஓடோடி வந்தேன் நீங்கள் என்னை ஏமாற்றவும் இல்லை! சிரித்து மகிழ்ந்தேன் 🙂

  14. சுவைப்பட சொல்லி சென்றுள்ளீர்கள் அம்மா…அங்கு பஜ்ரங்பலி போல், இங்கு எனக்கு பிள்ளையார்… ஒரு ரூபாய்க்காக பாவம் எனக்காக உதவுவார்… பல நேரம் ஏமாற்றியும் பார்ப்பார்….:))

    கரண்டியை தண்ணீரில் போட்டும் வைப்பேன்… முன்பெல்லாம் எங்கள் மகள் கூலருக்குள்ளும், கட்டிலுக்கு அடியிலும் எல்லாவற்றையும் போட்டு வைப்பாள்…

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s