சுவாசமே…….சுவாசமே…….!

“மூச்சு விட நேரமில்லை……….”

“மூச்சு விடாம வேலை செய்துண்டே இருக்கேன்………”

“மூச்சு விடாம பேசறா……..”

மூச்சு என்று நாம் சாதாரணமாக குறிப்பிடும் சுவாசம் இல்லாமல் மேற்சொன்ன எதுவுமே சாத்தியமில்லை.

ரஜினிகாந்த் ஒரு படத்தில் சொல்லுவார்: “இந்த இருமல், தும்மல் இதெல்லாம் தானா வரும்; தானா போகும்; வான்னா வராது; போன்னா போகாது…..” என்று.

இந்த விதி நமது சுவாசத்திற்கும் பொருந்தும். பிறந்ததிலிருந்து நமது உடல் சாயும் வரை இது நிற்காது. ஒருமுறை போய்விட்டால், திரும்பவும் வராது. நாம் உயிர் என்றும் உயிர்மூச்சு என்றும்  குறிப்பிடுவதும் இதைத்தான்.

எல்லோரும் சுவாசித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறோம். ஆனால் சரியாக, அதாவது சரியான முறையில் சுவாசிக்கிறோமா?

உண்மையில் நாம் நமது உதரவிதானம் (மார்புக்கும் வயிற்றுக்கும் இடையே உள்ள சவ்வு; நுரையீரல் விரிந்து சுருங்கக் காரணமான தசை) முழுக்க விரிந்து சுருங்கும் அளவுக்கு சுவாசிப்பதில்லை.

நமது ஆரோக்கியம் நன்றாக இருப்பதற்கும், நீண்ட ஆயுளுக்கும் சரியான முறையில் நம் சுவாசம் அமைவது முக்கியம்.

சுவாசத்தின் மூலம்தான் நமது உடலுக்குத் தேவையான பிராணவாயு கிடைக்கிறது. இதனால் தான் மூச்சு என்பதைப் பிராணன் என்றும் சொல்லுகிறோம். நமது சுவாசம் சரியான முறையில் அமையும் போது மனதும் அமைதி அடைகிறது. நிதானமான, ஆழ்ந்த, உள்ளுணர்வுடன் சுவாசிக்கும்போது நுரையிரலின் ஒட்டுமொத்தத் திறனும் பயன்படுத்தப் படுகிறது.

ஆனால் நம்மில் பலபேரின் சுவாசம் மேலோட்டமாகத்தான் இருக்கிறது. நாம் சாப்பிடும் உணவிலிருந்து நமது உடலுக்கு தேவையான சக்தியை செல்கள் பெற நாம் உள்ளிழுக்கும் பிராணவாயுதான் உதவுகிறது. நமது உடலிலிருந்து 70% கழிவுகள் வாயுவாகவும்  (அபான வாயு)  துகள்களாகவும் வெளியேறுவதால் சுவாசம் நமது உடலைத் தூய்மை படுத்துகிறது. இதனால் நம் உடலின் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி பெருகுகிறது. சரியான சுவாசம் நம் மனதில் நேர்மறையான எண்ணங்களைத் தூண்டி, நமது தன்னம்பிக்கையை மேம்படுத்துகிறது. இதன் காரணமாக நாம் திறந்த மனத்துடன் எல்லோருடனும் பழகவும், கருணையுடன் மற்றவர்களைப் புரிந்து கொள்ளவும் முடிகிறது.

சரியான சுவாசம் நம் மன அழுத்தத்தைக் குறைக்கிறது. பசியைக் குறைத்து உணவு வேண்டும் என்கிற அவாவையும் கட்டுப்படுத்துகிறது.

சுவாசிக்கும் முறை

மூக்கின் வழியாக நிதானமாக ஆழ்ந்து காற்றை உள்ளிழுங்கள். தோள்பட்டைகளை நன்றாக தளர்த்திக் கொள்ளுங்கள்.

வயிறு நன்றாக உப்ப வேண்டும்.

மார்பு சற்று மேல் நோக்கி எழும்ப வேண்டும்.

தாடைகளை தளர்த்திக் கொள்ளுங்கள்.உதடுகளைக் குவித்து வைத்து, வாயின் மூலம் காற்றை மிக மிக மெதுவாக வெளியே விடுங்கள்.

காற்றை உள்ளிழுக்கும் போதும், வெளியே விடும்போதும் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று என்று நிதானமாக எண்ணுங்கள்.

இதைபோல் எத்தனை முறை முடியுமோ, அத்தனை முறை சுவாசியுங்கள். ஒவ்வொரு முறையும் காற்றை மெதுவாக….. ஆழ்ந்து……. வயிறு நிரம்ப…. மார்பு விரிய…… சுவாசிக்கிறோம் என்ற முழு உணர்வுடன் சுவாசியுங்கள். உடல் முழுவதும் அக்காற்று பரவுவதை உணருங்கள். அதேபோல காற்றை வெளியே விடும்போதும் நிதானமாக வெளியேற்றுங்கள்.

சிலர் மூச்சுக் காற்றை வெளியே விடும்போது ‘அ……அ…………’ என்றோ ‘ஒ………’ என்றோ சொல்லுவார்கள். அதேபோல relax என்ற வார்த்தையைப் பிரித்து காற்றை உள்ளிழுக்கும் போது ‘re…..’ என்றும் வெளியே விடும்போது ‘l….a…x…’ என்றும் மனதிற்குள் சொல்லிக் கொண்டே பயிற்சி செய்யலாம்.

இப்படி மெதுவாக முழு உணர்வுடன் சுவாசிக்கும்போது, மனதில் உள்ள கவலைகள், அழுத்தங்கள் விலகுகின்றன. மனதுடன், உடலும் லேசாகிறது. புத்துணர்ச்சி பிறக்கிறது.

தினமும் 15 நிமிடங்கள் சுவாசப் பயிற்சி நாள் முழுவதும் நமக்குத் தேவையான புத்துணர்ச்சியைக் கொடுக்கிறது. நம் உடலில் இருக்கும் நாடிகள், சக்கரங்கள் தூண்டிவிடப்பட்டு உடல் ஆரோக்கியம் பெருகுகிறது.

எங்கள் யோகா மாஸ்டர் என்ன சொல்லுவார் தெரியுமா?

“சுவாசத்தை உள்ளிழுக்கும் போது நல்ல எண்ணங்களை உள்ளிழுங்கள்; வெளியே விடும்போது உங்கள் கோப தாபங்கள், அசூயை, விரோதம் முதலிய மன அழுக்குகளை அந்தக் காற்றுடனேயே வெளியே தள்ளுங்கள்”

செய்வோமா?